Ο Τούρκος ισλαμιστής πρώην ιεροκήρυκας Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος κατηγορείται από την Τουρκία ως ο υποκινητής της αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος του περασμένου Ιουλίου και ζει αυτοεξόριστος στις ΗΠΑ, διαβεβαίωσε ότι, εάν η Ουάσινγκτον τον εκδώσει, όπως ζητάει η Άγκυρα, θα επιστρέψει στην Τουρκία.
«Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες πουν “ναι”, τότε θα πάω, δεν πειράζει. Σ’ αυτή την περίπτωση θα τελειώσω τη ζωή μου βασανιζόμενος από αυτούς (σ.σ.: την τουρκική κυβέρνηση) και θα παρουσιαστώ ενώπιον του Θεού ως ένας αγνός άνθρωπος», δήλωσε ο 75χρονος κ. Γκιουλέν στο δημόσιο γερμανικό τηλεοπτικό δίκτυο ZDF, σύμφωνα με αποσπάσματα της συνέντευξης που πρόκειται να μεταδοθεί στις 20:00 (ώρα Ελλάδας).
Η Άγκυρα απαίτησε από την Ουάσινγκτον να εκδώσει τον κ. Γκιουλέν και έστειλε στις αμερικανικές αρχές έγγραφα που, σύμφωνα με τους Τούρκους, αποδεικνύουν την εμπλοκή του στην αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος. Την Τρίτη, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν ζήτησε από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ να αναληφθεί διεθνής δράση εναντίον του κινήματος του κ. Γκιουλέν.
Ο τελευταίος, ο οποίος ζει εξόριστος στις ΗΠΑ από το 1999 και κατηγορείται ως «εγκέφαλος» πίσω από την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος που πραγματοποιήθηκε στις 15 Ιουλίου από μέρος του στρατού, απέρριψε και πάλι αυτό που χαρακτηρίζει «καθαρούς ισχυρισμούς».
Διαβάστε εδώ: Ερντογάν: Τα δίνει όλα για την έκδοση του Γκιουλέν από τις ΗΠΑ
Ένας «διεθνής οργανισμός» οφείλει να ερευνήσει αυτές τις κατηγορίες, δήλωσε στο ZDF. «Αν επιβεβαιώσει τις υποψίες, τότε θα δεχθώ αμέσως αυτό που θα ζητήσει. Όμως δεν θα καταφέρουν να βρουν τίποτε που να μπορεί να σταθεί», πρόσθεσε.
«Όλα αυτά δεν είναι παρά ο καρπός της παράνοιας του Τούρκου προέδρου, ο οποίος δηλητηριάσθηκε από την εξουσία», κατήγγειλε επίσης ο πρώην ιμάμης.
Οι κ.κ. Ερντογάν και Γκιουλέν, εκπροσωπώντας δύο διακριτά ισλαμιστικά ρεύματα εντός Τουρκίας, συμμάχησαν επί χρόνια ενάντια στο κοσμικό, κεμαλικό κατεστημένο της χώρας. Ο μεν κ. Ερντογάν κινήθηκε προς την πολιτική πάλη και την κατάληψη της εξουσίας μέσω εκλογών, με το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), ενώ το κίνημα του κ. Γκιουλέν προχωρούσε επί χρόνια στην εισαγωγή κρυφών μελών του στον κρατικό μηχανισμό (αστυνομία, Δικαιοσύνη, ένοπλες δυνάμεις), προκειμένου να «αλώσει» το κοσμικό τουρκικό κράτος «από τα μέσα».
Ωστόσο, από το 2012 – 2013 οι σχέσεις των δύο ισλαμιστικών ρευμάτων έγιναν ανοικτά εχθρικές, με αποτέλεσμα ο κ. Ερντογάν να φθάσει να συμμαχήσει με τους κεμαλικούς ενάντια στο ρεύμα του κ. Γκιουλέν.
