Περισσότεροι από τρία εκατομμύρια πρόσφυγες και μετανάστες βρίσκονται στην Τουρκία και αναζητούν τρόπους να φτάσουν στην Ελλάδα και στη συνέχεια στην Ευρώπη.
Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα Hurriyet oι περισσότεροι από αυτούς είναι Σύροι, που συνωστίζονται στα παλιά σπίτια της συνοικίας του Μπασμανέ αν και ανάμεσα τους βρίσκονται Αφγανοί και Πακιστανοί που ζουν στα παράλια του Τσεσμέ, σε παλιά εγκαταλειμμένα συγκροτήματα εξοχικών κατοικιών και ξενοδοχεία.
«Όλοι τους περιμένουν τη στιγμή που ο μεταφορέας θα τους ανάψει το πράσινο φως της μετακίνησής τους στα ελληνικά νησιά. Όλοι πιστεύουν πως μετά το πέρασμα ο δρόμος για τη Γερμανία είναι ανοικτός. Κι η Γερμανία για αυτούς τους ανθρώπους είναι κάτι σαν τον παράδεισο των μουσουλμάνων με τα ουρί».
Σύμφωνα με την εφημερίδα, οι δουλέμποροι τους λένε ότι στη Γερμανία είναι ο παράδεισος καθώς η χώρα δίνει επίδομα 1.000 ευρώ στον καθένας, ακόμα και για κάθε νεογέννητο παιδί και δωρεάν σπίτι».
Στα φανταστικά σενάρια υπάρχει και αυτό ότι «ο δρόμος μετά την Ελλάδα είναι ανοικτός και εύκολος καθώς η Ελλάδα τους στέλνει στη Γερμανία σιδηροδρομικώς».
Όσο για την πραγματική εικόνα, αυτή κανείς δεν την πιστεύει.
«Όταν τους δείχνεις στο κινητό φωτογραφίες από την κατάσταση στην Ελλάδα ή στην Ειδομένη απαντάνε πως δεν είναι έτσι. Σε βλέπουν περίεργα. Αυτούς, ο άνθρωπος τους, ο μεταφορέας που εμπιστεύονται και είναι εξαρτημένοι από αυτόν, τους είπε πως όλα είναι εύκολα μετά το ταξίδι» υποστηρίζει το δημοσίευμα».
Οι δουλέμποροι ψάχνουν από σπίτι σε σπίτι, από μαγαζί σε μαγαζί, από πεζοδρόμιο σε πεζοδρόμιο κι από αλάνα σε αλάνα τους υποψήφιους πρόσφυγες και τους «πουλάνε» ταξίδια στη γη της επαγγελίας.
Όσοι δεν έχουν το απαιτούμενο ποσό πληρώνουν το ταξίδι με δόσεις των πέντε και δέκα ευρώ την εβδομάδα μέχρι να συγκεντρωθεί το απαιτούμενο ποσό.
Οι παλιές μέρες με τους Σύρους, κυρίως, πρόσφυγες με τα πολλά λεφτά είναι παρελθόν.
Στην πλειονότητά τους οι άνθρωποι που περιμένουν να περάσουν είναι φτωχοί φυγάδες του πολέμου ή της ανέχειας. Άνθρωποι που θέλουν απλά να ζήσουν καλύτερα.
Δουλεύουν μαζεύοντας χαρτί και μέταλλο από τα σκουπίδια και τα πουλάνε σε εταιρείες ανακύκλωσης.
Ότι κερδίζουν το ακουμπάνε στον μεταφορέα – δουλέμπορο από τον οποίο είναι εξαρτημένοι για να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους.
