του Βασίλη Καπούλα
Ξαφνική επίθεση εξαπολύει η ρωσική κυβέρνηση στις ΗΠΑ με συνεχείς “φαρμακερές” διαρροές σε ρωσικά ΜΜΕ για τη στάση τους στο ζήτημα της Συρίας και προειδοποιεί για το χειρότερο, ενώ στις ΗΠΑ έχει ξεσπάσει αντιρωσική υστερία: Το Fox News μεταδίδει πως … η Δαμασκός θα καταληφθεί σύντομα από τον ρωσικό Στρατό και πρέπει οι αμερικανικές δυνάμεις να επιτεθούν στα ρωσικά στρατεύματα στην Συρία, ενώ άλλα αμερικανικά ΜΜΕ εξετάζουν τις επιλογές που έχει η Ουάσιγκτον μεταξύ πολέμου και έμμεσης σύγκρουσης.
Το οικονομικό πρακτορείο Bloomberg αναφέρει ότι υπάρχουν δύο λύσεις και εξετάζει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα για την κάθε μία. Αναφέρει συγκεκριμένα:
“Οι επιλογές είναι να αντιμετωπίσουν τη Ρωσία μέσα στη Συρία ή όπως υποστηρίζουν κάποιοι μέσα στο Λευκό Οίκο να συνεργαστούν με τη Ρωσία στη μάχη ενάντια στο ISIL”.
“Για κάποιους μέσα στο Λευκό Οίκο, η προτεραιότητα είναι να μεγαλώσουν τη λίστα των χωρών που μάχονται ενάντια στο ISIL καθώς φοβούνται περαιτέρω εντάσεις στις σχέσεις με τη Ρωσία”.
Σκέφτονται σοβαρά να δεχτούν την ρωσική στρατιωτική ανάπτυξη ως “τετελεσμένο γεγονός” και μετά να συνεργαστούν με την Μόσχα για να συντονιστούν οι ρωσικές και αμερικανικές επιδρομές στη βόρεια Συρία όπως ο συνασπισμός υπό τις ΗΠΑ επιχειρεί κάθε μέρα”.
“Άλλοι, φαίνονται ότι έχουν εμμονή με την ιδέα της ανατροπής του Προέδρου Μπασάρ αλ Ασάντ και δεν δίνουν καμία απολύτως σημασία στην απειλή του ISIL ενώ οποιαδήποτε συνεργασία με τη Μόσχα θα τη θεωρήσουν πραγματική αποτυχία”.
“Για αρκετούς στην κυβέρνηση Ομπάμα, ειδικά αυτούς που δουλεύουν πάνω στο θέμα της Συρίας, η ιδέα της συμφωνίας σε οποιαδήποτε ρωσική συμμετοχή είναι σαν να παραδέχονται οι ΗΠΑ ότι η επιχείρηση ανατροπής του Μ.Άσαντ έχει αποτύχει οριστικά. Επιπλέον, φοβούνται ότι η Ρωσία θα επιτεθεί στον FSA και στους ισλαμιστές που μάχονται την κυβέρνηση Άσαντ χρησιμοποιώντας τον πόλεμο κατά του ISIL ως κάλυψη”.
Εντούτοις, ο πραγματικός φόβος των ΗΠΑ είναι ότι δεν έχουν “την δύναμη να προβάλλουν αντίσταση”.
Αν ο Μ.Ομπάμα αποφασίσει να μην δεχτεί την ρωσική παρουσία στη Συρία, τότε θα ψάξει για άλλες επιλογές.
“Οι ΗΠΑ μπορούν να επιβάλλουν νέες κυρώσεις στη Ρωσία αν και οι τωρινές λόγω Ουκρανίας δεν έχουν αλλάξει καθόλου τα σχέδια του Βλαντιμίρ Πούτιν ενώ και οι Ευρωπαϊκές χώρες δεν θα τις δεχτούν.
Οι ΗΠΑ μπορεί να προειδοποιήσουν την Ρωσία ότι η βάση της θα γίνει στόχος για τους ισλαμιστές οι οποίοι μπορεί να επιτεθούν αλλά αυτό θα οδηγούσε τον Β.Πούτιν να διπλασιάσει την ρωσική στρατιωτική ανάπτυξη στην περιοχή! Θα μπορούσαν βέβαια να προσπαθήσουν να εμποδίσουν τη ροή ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων αλλά θα πίεζαν χώρες όπως το Ιράκ να εμποδίσει τον Β.Πούτιν και το Ιράν οι οποίοι φυσικά και δεν θα συμφωνήσουν…
Οι ανησυχίες του Λευκού Οίκου σχετικά με νέες εντάσεις στις σχέσεις με ΗΠΑ είναι λογικές αλλά η συνεργασία με τις ρωσικές δυνάμεις στο έδαφος ή στον αέρα θα υπονομεύσουν την όποια αξιοπιστία έχει απομείνει στις ΗΠΑ σχετικά με την “Συριακή αντιπολίτευση” και τις χώρες του Κόλπου που την στηρίζουν.
Τελικά, οι ΗΠΑ μπορεί να μην είναι ικανές να σταματήσουν τη Ρωσία από το να εισέλθει οριστικά στη μάχη εναντίον του ISIL αλλά τουλάχιστον δεν θα πρέπει να συνεργαστεί με την Μόσχα. Διαφορετικά ο Μ.Ομπάμα θα είναι σα να παραδέχεται ότι εργάζεται για τη διατήρηση του Μ.Άσαντ.
Ταυτόχρονα, η Ρωσία στέλνει πέντε μηνύματα στον κόσμο μέσω της Συρίας σύμφωνα με αμερικανούς αναλυτές.
Πρώτον, το Κρεμλίνο στέλνει “σήμα” ότι σκοπεύει να αναλάβει ενεργό ρόλο στον καθορισμό της ατζέντας στην Μέση Ανατολή και δεν πρόκειται να αποδεχτεί παθητικά το “Αμερικανικό όραμα” για το πως θα “ξεδιπλωθεί” ο κόσμος.
Δεύτερον, ο Β.Πούτιν ξεκαθαρίζει ότι δεν θα αποδεχτεί την λάθος θέση της Ουάσιγκτον ότι η απομάκρυνση του Μ.Άσαντ είναι ο μακροπρόθεσμος δρόμος για την σταθερότητα στη Μέση Ανατολή.
Τρίτον, η Ρωσία ισχυροποιεί τη θέση της στο ζήτημα της Ουκρανίας με τη Μόσχα να διατηρεί την ισχύ της.
Τέταρτον, το Κρεμλίνο επιβάλλει τις κόκκινες γραμμές του. Όπως η Μόσχα δεν επέτρεψε στους ρωσόφωνους του Donbass να χάσουν τον πόλεμο το περασμένο καλοκαίρι, με τον ίδιο τρόπο η Ρωσία δείχνει ότι δεν θα επιτρέψει να ανατραπεί ο Μ.Άσαντ από εξωτερική στρατιωτική παρέμβαση.
Τέλος, για τις χώρες της Μέσης Ανατολής που έχουν διαφορετική πολιτική στη Συρία, η απόφαση του Β.Πούτιν θα τους οδηγήσει σε επαναξιολόγηση της στάσης τους. Για παράδειγμα, αν μια βιώσιμη λύση περνάει από το “χέρι” των ΗΠΑ, πχ με ανατροπή του εκλεγμένου προέδρου και εκλογές, αλλά της Μόσχας…
