NASA: Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble κατέγραψε φως που ξεκίνησε πριν από 250 εκατομμύρια χρόνια, φτάνοντας από τον σπειροειδή γαλαξία UGC 11397 στη Λύρα. Αυτό σημαίνει ότι βλέπουμε πώς ήταν ο γαλαξίας όταν οι δεινόσαυροι είχαν ήδη εξαφανιστεί από τη Γη.
Ο UGC 11397 μοιάζει με έναν τυπικό σπειροειδή γαλαξία: δύο καμπυλωτοί «βραχίονες» γεμάτοι αστέρια, ανάμεσα στους οποίους υπάρχουν σκοτεινές λωρίδες σκόνης. Ωστόσο, αυτό που τον ξεχωρίζει είναι ο πυρήνας του: εκεί «κρύβεται» μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα με μάζα 174 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο.
Όταν γύρω από αυτή τη μαύρη τρύπα μαζεύεται υλικό (αέρια, σκόνη ή ακόμα και αστέρια), θερμαίνεται τόσο πολύ ώστε εκπέμπει φως από τις πολύ υψηλές ενέργειες (ακτίνες γάμμα και ακτίνες Χ) μέχρι τις πολύ χαμηλές (ραδιοκύματα). Οι παχιές σκόνες που την περιβάλλουν μπλοκάρουν το ορατό φως, αλλά οι ακτίνες Χ μπορούν να τις διαπεράσουν. Γι’ αυτό οι αστρονόμοι κατέταξαν τον UGC 11397 ως Type 2 Seyfert – ένα είδος ενεργού γαλαξία με κρυμμένο ορατό κέντρο.
Το Hubble θα συνεχίσει να παρατηρεί εκατοντάδες παρόμοιους γαλαξίες. Μελετώντας τις εκπομπές τους, οι επιστήμονες:
Θα υπολογίσουν καλύτερα τη μάζα των υπερμεγεθών μαύρων τρυπών,
Θα κατανοήσουν πώς μεγάλωναν οι πρώτες μαύρες τρύπες στα πρώτα χρόνια του σύμπαντος,
Και θα μάθουν πώς σχηματίζονται αστέρια σε τόσο ακραία βαρυτικά περιβάλλοντα.
Με αυτά τα στοιχεία, φέρνουμε στο φως τους «κρυφούς» κινητήρες των γαλαξιών και καταλαβαίνουμε καλύτερα την ιστορία του σύμπαντος.
Πηγή: skai.gr
