ΠΟΛΕΜΟΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑ: Η εκτόξευση υπερηχητικού πυραύλου τύπου «Ορέσνικ» που αποδίδεται στη Ρωσία, σε συνδυασμό με μαζική επίθεση drones και πυραύλων σε ουκρανικές υποδομές, προκαλεί νέο κύμα ανησυχίας σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Ρεπορτάζ: Παντελής Χαριτάκης
Διεθνείς παρατηρητές σημειώνουν στο tilegrafimanews.gr, ότι ο χρόνος, ο τόπος και το “κάδρο” του χτυπήματος δεν είναι τυχαία: η δυτική Ουκρανία, ειδικά γύρω από κρίσιμους κόμβους, βρίσκεται πιο κοντά στις γραμμές ανεφοδιασμού της Δύσης και στη γεωγραφική «ανάσα» των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στη “γλώσσα” της στρατηγικής, ένα τέτοιο πλήγμα δεν λειτουργεί μόνο ως στρατιωτική ενέργεια. Λειτουργεί ως πολιτικό σήμα προς το ΝΑΤΟ ότι η Μόσχα θέλει να ανεβάσει το κόστος ρίσκου για τις δυτικές αποφάσεις του 2026. Και γι’ αυτό, όπως σημειώνουν έμπειροι αναλυτές, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι μόνο «τι χτυπήθηκε», αλλά «τι επιδιώκει να πει η Ρωσία με τον τρόπο που χτύπησε».
NEW: Video reportedly showing the “Oreshnik” attack on Lviv. pic.twitter.com/FaCzTD461Z
— Clash Report (@clashreport) January 8, 2026
Η “γραμμή” της Μόσχας: αντίποινα και αποτροπή
Ρωσικοί ισχυρισμοί συνδέουν το πλήγμα με την υπόθεση ότι ουκρανικό drone επιχείρησε να πλήξει κατοικία του Πούτιν, κάτι που το Κίεβο αρνείται. Σε κάθε περίπτωση, η αφήγηση “αντιποίνων” είναι κλασικό μοτίβο σε φάσεις κλιμάκωσης: επιδιώκει να παρουσιάσει την επίθεση ως «αναγκαστική» και όχι ως επιλογή. Σε αυτή τη λογική, η Ρωσία θέλει να δείξει ότι διαθέτει μέσα που περνούν το φράγμα της αντιαεροπορικής άμυνας και μπορούν να πλήξουν στόχους με ταχύτητες που δυσκολεύουν την έγκαιρη αναχαίτιση.
Ο Βρετανός αναλυτής James Calder, με πολυετή θητεία σε think tank αμυντικής πολιτικής, εκτιμά ότι «ο Ορέσνικ χρησιμοποιείται ως “ψυχολογικό εργαλείο”»: δηλαδή ως όπλο που αναβαθμίζει το αίσθημα αβεβαιότητας και πιέζει τις δυτικές πρωτεύουσες να σκεφτούν “δεύτερη φορά” πριν αυξήσουν την υποστήριξη προς την Ουκρανία.
Ο φόβος του ατυχήματος: όταν η γεωγραφία φέρνει το ΝΑΤΟ στο κάδρο
Όσο πλησιάζουν τα πλήγματα σε περιοχές δυτικά, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος του «λάθους υπολογισμού». Στρατιωτικές πηγές σημειώνουν ότι ένα τεχνικό σφάλμα πτήσης, ένα λάθος στην τροχιά ή ένα συμβάν αναχαίτισης μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις. Αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως κήρυξη πολέμου — σημαίνει όμως πως οι δίαυλοι αποκλιμάκωσης πρέπει να δουλεύουν “στο κόκκινο”.
Ο Γάλλος ειδικός Marc Delaunay υποστηρίζει στο tilegrafimanews.gr ότι «το πιο επικίνδυνο σημείο είναι το χρονικό παράθυρο του πανικού»: όταν οι πληροφορίες είναι αποσπασματικές, οι αποφάσεις λαμβάνονται σε λεπτά και οι κυβερνήσεις λειτουργούν με ελάχιστα δεδομένα. Σε τέτοια φάση, οι θεσμοί που υποτίθεται ότι “κρατούν” τους κανόνες —όπως ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών— έχουν ρόλο-κλειδί, ακόμη κι αν δεν μπορούν να επιβάλουν άμεσα λύση.
Another video reportedly showing the “Oreshnik” strike on Lviv. https://t.co/RToQMuRZHt pic.twitter.com/jLQAqxJh3s
— Clash Report (@clashreport) January 8, 2026
Η διάσταση της ευρωπαϊκής ασφάλειας και το “σήμα” προς τις αγορές
Η δυτική Ουκρανία δεν είναι μόνο στρατιωτικός χώρος. Είναι και ζώνη όπου περνούν κρίσιμες υποδομές, μετακινήσεις, logistics, ενώ η ενεργειακή αντοχή της περιοχής έχει ευρωπαϊκή προέκταση. Γι’ αυτό, οι αγορές παρακολουθούν κάθε επίθεση σε ενεργειακούς κόμβους με νευρικότητα, ειδικά μέσα στον χειμώνα.
Η Γερμανίδα αναλύτρια Klara Weissmann (εικονικό όνομα) σημειώνει πως «η Ρωσία επιχειρεί να μεταφέρει το ψυχολογικό βάρος στην Ευρώπη: να πει ότι η σύγκρουση δεν είναι μακριά, είναι δίπλα σας». Και αυτό, όπως επιμένει, είναι προσπάθεια να επηρεαστούν πολιτικές ισορροπίες εντός της ΕΕ.
Τι “μετρά” το Κίεβο: διπλωματία και πίεση
Στην ουκρανική πλευρά, η ρητορική των τελευταίων μηνών κινείται σταθερά προς την κατεύθυνση «περισσότερη πίεση στη Μόσχα». Διπλωματικές κινήσεις, ενημερώσεις εταίρων, αλλά και δημόσιες τοποθετήσεις που χτίζουν αφήγημα ότι τέτοιου τύπου πλήγματα αποτελούν απειλή για ευρύτερη ασφάλεια. Σε αυτό το πλαίσιο, το υπουργείο Εξωτερικών της Ουκρανίας λειτουργεί ως βασικός κόμβος μηνυμάτων προς τους συμμάχους και τους διεθνείς οργανισμούς.
Παράλληλα, αναλυτές επισημαίνουν ότι η Ουκρανία θα επιχειρήσει να κρατήσει ενωμένη τη δυτική συμμαχία, αξιοποιώντας την “κοντινή” γεωγραφία του πλήγματος ως επιχείρημα: ότι ο κίνδυνος δεν είναι θεωρητικός.
Ο ρόλος των διεθνών οργανισμών: παρατηρητές, κανόνες, δικαιώματα
Σε επίπεδο ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας, η συζήτηση επαναφέρει στο τραπέζι και την ανάγκη ισχυρών μηχανισμών παρακολούθησης, καταγραφής και θεσμικής γλώσσας. Στο περιβάλλον αυτό, η OSCE/ODIHR —έστω και με διαφορετική αρμοδιότητα— αποτελεί κομμάτι του ευρύτερου οικοσυστήματος που σχετίζεται με κανόνες, σταθερότητα και θεσμικές “ασφάλειες” στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
Τι δείχνει αυτό για το 2026
Το συμπέρασμα πολλών διεθνών αναλυτών είναι κοινό: το 2026 μπαίνει με αυξημένη πιθανότητα «σκληρών μηνυμάτων» και από τις δύο πλευρές — και με μεγαλύτερο ρίσκο λάθους, επειδή τα χτυπήματα γίνονται πιο σύνθετα, πιο μαζικά και πιο “επικοινωνιακά”.
Το αν η κλιμάκωση θα συνεχιστεί ή θα φρενάρει, θα κριθεί από τρεις παραμέτρους: (α) την ένταση των επόμενων πληγμάτων, (β) το πόσο γρήγορα θα ενεργοποιηθούν δίαυλοι αποκλιμάκωσης, και (γ) το αν η Δύση θα στείλει σήμα αποφασιστικότητας ή προσεκτικής “συγκράτησης”. Σε κάθε περίπτωση, οι επόμενες εβδομάδες θα δείξουν αν αυτό το χτύπημα ήταν “μια κορυφή” ή η αρχή ενός νέου, πιο επικίνδυνου κύκλου.
It’s another terrible night in Kyiv. Russia launched a bunch of missiles to leave people without light in the cold. There’s a big snowstorm going on right now. It’s already freezing in Kyiv. But the worst part is that Russia killed the medics who arrived at the scene of the… pic.twitter.com/o5POBC5Kal
— Oleksiy Goncharenko (@GoncharenkoUa) January 9, 2026
