Η Τουρκία είναι ένα κράτος που εμφανέστατα έχει αρχίσει να πλήττεται από τις συνεχιζόμενες Ρωσικές κυρώσεις κυρίως σε οικονομικό επίπεδο, αλλά και σε πολιτικό-διπλωματικό σε συνδυασμό με την σύγκλιση-αρνητικώς για την Άγκυρα- του Ισραήλ και της Γερμανίας εις βάρος των γεωπολιτικών επιδιώξεων των Τούρκων.
Επιπροσθέτως και οι ΗΠΑ τηρούν πλέον στάση ουδέτερη εν πολλοίς και αναμονής ως προς τη Τουρκία. Σε κάθε περίπτωση ως μόνοι σύμμαχοι την παρούσα περίοδο μπορούν να λογιστούν για το Τουρκικό κράτος, μόνο η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
– Ετησίως επισκέπτονταν την Τουρκία 4,5 εκατομμύρια Ρώσοι, που άφηναν τουλάχιστον 4,5 δις δολ. που είναι ίσο με περίπου 0.5% του ΑΕΠ της Τουρκίας
– Τουρκικές κατασκευαστικές εταιρείες συμμετέχουν σε έργα αρκετών δις.στη Ρωσία που αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες αγορές τους με περίπου 4.5 δις αξίας σε έργα τώρα
– Τουρκικές εταιρείες, κυρίως εμπορικές και βιομηχανικές έχουν συνολικές επενδύσεις 7 δις, δολάρια
– 90,000 Τούρκοι δουλεύουν η κάνουν εμπόριο στη Ρωσία και ιδιαίτερα το επικερδές και μη τιμολογημένο “εμπόριο της βαλίτσας”
– Η Τουρκία είναι ενεργειακά δεσμευμένη σε αέριο και πετρέλαιο από τη Ρωσία και δεν μπορεί , τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα-μεσοπρόθεσμα να αλλάξει προμήθειες, ενώ είναι επίσης εξαρτώμενη από το Ιράν που επίσης δεν είναι φιλικό απέναντι στην Άγκυρα
– Η Τουρκία επίσης τη μόνη ελπίδα που έχει να φτιάξει πυρηνικό σταθμό, ένα έργο 15 δισ. δολ. είναι με τις Ρωσικές εταιρείες και το ίδιο ισχύσει για ένα ακόμα μεγάλο έργο αυτό το “Τουρκικού ρεύματος”, αξίας αρκετών δις Δολ.
– Οι Ρώσοι πολίτες αποτελούν και μεγάλους αγοραστές ακινήτων στη Τουρκία με εκατοντάδες δολάρια το χρόνο αγορές
– Η Ρωσία είναι η μεγαλύτερη εξαγωγική αγορά για τη Τουρκία σε αγροτικά προιόντα με περίπου 3,5 δις δολάρια το χρόνο
Αντιθέτως η Ρωσία είναι εκτεθειμένη στη Τουρκία σε ότι αφορά αέριο-πετρέλαιο που όμως όπως αναφέρθηκε δεν μπορεί η Τουρκία να μην το αγοράσει γιατί διαφορετικά δεν θα έχει ενέργεια. Επίσης η Ρωσία εξάγει αρκετό σιτάρι κάθε χρόνο στη Τουρκία, περίπου 1,3 δις δολάρια, αλλά αυτό μπορεί εύκολα να απορροφηθεί από άλλες διεθνείς αγορές γιατί υπάρχει διαρκώς ζήτηση.
Συνεπώς σε οικονομικό επίπεδο καταφανώς η Τουρκία έχει πολύ περισσότερα να χάσει από ότι η Ρωσία με συνολικές ζημιές εάν υπάρξει πλήρες εμπάργκο περί το 3.5%-4% του ΑΕΠ της. Ο τωρινός ρυθμός ανάπτυξης της Τουρκίας είναι 4% και με λιγότερο ποσοστό αυξάνεται η ανεργία και πέφτει η εσωτερική κατανάλωση. Συνεπώς σε βάθος χρόνου οι ζημιές θα είναι πολύ σημαντικές.
ΣΕ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟ -ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
Η Τουρκία του Ερντογάν, παρά την εντυπωσιακή αύξηση της ισχύος της, έχει υποστεί το τελευταίο διάστημα μια σειρά από δραματικές ήττες στην εξωτερική της πολιτική.
Στο Κάιρο, στο Τελ Αβίβ, στη χαοτική Τρίπολη της Λιβύης, στη κατεστραμμένη Δαμασκό και στη απειλούμενη Βαγδάτη η Τουρκία συνιστά εχθρική δύναμη. Επίσης στη Τεχεράνη αλλά και στο Πεκίνο η Τουρκία θεωρείτε ουσιαστικά εχθρική δύναμη ενώ έχει και κακές σχέσεις με το Λίβανο και φυσικά με την Αρμενία και ουσιαστικά με την Ελλάδα, Κύπρο και Βουλγαρία.
Μάλιστα, στη Συρία, όπου ο Άσαντ άντεξε, αλλά και στην Αίγυπτο του στρατηγού Σίσι, από τους διεθνείς παίκτες ο μεγαλύτερος νικητής ήταν ο Πούτιν. Κι αν προστεθεί ο πόλεμος της Γεωργίας το 2008, όπου οι Τούρκοι είχαν βάλει για τα καλά το «χέρι» τους στην αντιρωσική πολιτική του Σακασβίλι, οι ήττες της Άγκυρας από τη Ρωσία είναι τουλάχιστον τρεις.
Στο εσωτερικό τη Τουρκίας, ο Ερντογκάν έχει να αντιμετωπίσει τους Κούρδους, τους Αλεβίτες και τους Κεμαλικούς και βεβαίως έχει αφήσει ανοιχτή πόρτα στο Ισλαμικό κράτος και στους Τζιχαντιστές που θα δημιουργήσουν σοβαρή αποσταθεροποίηση στο μέλλον.
Τέλος οι χώρες της ΕΕ δεν εμπιστεύονται ουσιαστικά τον Ερντογκάν ενώ η κοινή γνώμη των θεωρεί σύμμαχο της διεθνούς τρομοκρατίας.
Οι συνεχιζόμενες αποκαλύψεις από τα πλέον επίσημα χείλη των διασυνδέσεων του Τουρκικού κράτους με το διεθνές τρομοκρατικό κίνημα-όπως προσφάτως το έθεσε ο ΥΠΑΜ του Ισραήλ- αποτελούν πολύ σοβαρά πλήγματα για την αξιοπιστία της Τουρκίας. Επιπλέον η πρόσφατη επίθεση στη Κωνσταντινούπολη και ο θάνατος Ευρωπάιων πολιτών πλήττει επιπλέον το εισερχόμενο τουριστικό ρεύμα στη Τουρκία.
Συνεπώς από τις αρχές του Θέρους 2016 η Άγκυρα θα πρέπει να λάβει ορισμένες σκληρές πλην αναγκαίες αποφάσεις προκειμένου να μην διολισθήσει έτι περαιτέρω σ ε συνδυασμό με το εκρηκτικό και δυσεπίλυτο Κουρδικό ζήτημα που έχει εξελιχθεί σε πραγματικό πόλεμο στην Ανατολική Τουρκία.
