Την πίστη του στη στρατηγική και στις ικανότητες του Ντόναλντ Τραμπ να δώσει τέλος στο ιρανικό θεοκρατικό καθεστώς και να επαναφέρει τα «ήρεμα νερά» στο Στενό του Ορμούζ εξέφραζε μέλος της εβραϊκής κοινότητας στην Ελλάδα. Δεν παραγνωρίζει την ουσιαστική συμβολή του Ισραήλ στην επιχείρηση, ωστόσο επισήμαινε ότι αυτή θα ήταν αδύνατη χωρίς τις ΗΠΑ και τη βούληση του Τραμπ, ενώ με την Κάμαλα Χάρις θα ήταν σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Με απλά λόγια «Τραμπ: αυτός ξέρει».
Την πίστη και την αισιοδοξία πολλών Ισραηλινών δεν συμμερίζονται πάντως πολλοί Αμερικανοί, περιλαμβανομένων ορισμένων Ρεπουμπλικανών πολιτικών ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία η μέση εθνική τιμή της βενζίνης στις ΗΠΑ έχει σπάσει το φράγμα των 4 δολαρίων, φτάνοντας περίπου στα $4,08 – $4,11 ενώ οι αντικρουόμενες δηλώσεις, τα συνεχή τελεσίγραφα και τα ξεσπάσματα του Τραμπ δεν καθησυχάζουν περισσότερο τους Αμερικανούς· ούτε τις αγορές.
Για να δούμε τι ισχύει τελικά το «αυτός ξέρει», ή το «τόσα ξέρει τόσα λέει»;
Rebranding και στο Καράκας
Την ώρα που ο Νικολάς Μαδούρο βρίσκεται αντιμέτωπος με τη Δικαιοσύνη στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Καράκας φαίνεται να στήνεται, αθόρυβα αλλά μεθοδικά, ένα νέο πολιτικό αφήγημα – με υπογραφή Ντέλσι Ροντρίγκες.
Η μεταβατική πρόεδρος της Βενεζουέλας δείχνει να επενδύει όχι μόνο στην ουσία, αλλά κυρίως στη σημειολογία της εξουσίας, επιβεβαιώνοντας στην πράξη το γνωστό ρητό του Φρανσουά Μιτεράν περί «διαχείρισης των συμβόλων».
Σύμφωνα με τους Financial Times, το Καράκας αλλάζει… χρώμα και πρόσωπο: οι εμβληματικές εικόνες του Ούγκο Τσάβεζ και του Μαδούρο «κατεβαίνουν» από τοίχους, αφίσες και δημόσια κτίρια, ενώ το βαθύ κόκκινο του τσαβισμού υποχωρεί μπροστά στο μπλε -τη νέα οπτική ταυτότητα που προωθεί η Ροντρίγκες.
Δεν πρόκειται απλώς για αισθητική παρέμβαση. Είναι ένα σαφές πολιτικό μήνυμα: αποστασιοποίηση από το παρελθόν, χωρίς όμως πλήρη ρήξη. Άλλωστε, η ίδια η Ροντρίγκες είναι «γέννημα-θρέμμα» του συστήματος που τώρα επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει.
Την ίδια στιγμή, η ρητορική μαλακώνει, οι τόνοι απέναντι στις ΗΠΑ πέφτουν, ενώ καταγράφονται κινήσεις που μόνο τυχαίες δεν θεωρούνται: μερική άρση κυρώσεων, επαναλειτουργία της αμερικανικής πρεσβείας και απελευθερώσεις πολιτικών κρατουμένων.
Στο παρασκήνιο, αναλυτές βλέπουν κάτι περισσότερο από μια μεταβατική διαχείριση: μια προσεκτικά σχεδιασμένη «γέφυρα» προς την επόμενη μέρα -και πιθανώς προς μια εκλογική αναμέτρηση όπου η Ροντρίγκες δεν θα αρκεστεί στον ρόλο της διαχειρίστριας, αλλά θα διεκδικήσει πλήρως την εξουσία.
Γιατί, όπως φαίνεται, στο Καράκας δεν αλλάζουν απλώς τα πρόσωπα στους τοίχους. Αλλάζει σιγά σιγά και το ίδιο το αφήγημα της εξουσίας.
Κράχτης για τους πλούσιους της Μέσης Ανατολής η Golden Visa
Μπορεί οι όροι για την χορήγηση Golden Visa να έχουν γίνει πιο σφιχτοί και τα όρια να έχουν αυξηθεί, η ζήτηση όμως παραμένει ζωντανή.
Αν τον πρώτο μήνα του 2026 υπήρξε σημαντική πτώση στις αιτήσεις, αυτό μπορεί και να εξηγηθεί από το γεγονός ότι τον Ιανουάριο του 2025 έσπευσαν πάρα πολλοί για να προλάβουν τις ημερομηνίες και τα νέα προηγούμενα πιο ελαστικά κριτήρια χορήγησης.
Και κάπου εκεί αρχίζουν τα πραγματικά ενδιαφέροντα. Γιατί οι λίστες δεν γεμίζουν τυχαία. Στη δεύτερη θέση των χορηγήσεων Golden Visa βρίσκονται οι Τούρκοι, στην τρίτη οι Λιβανέζοι, στην τέταρτη οι Ιρανοί και στην έκτη θέση οι Ισραηλινοί. Η Μέση Ανατολή δεν επενδύει απλώς. Μετακινείται.
Όχι απαραίτητα με βαλίτσες, αλλά με στρατηγική: ένα ακίνητο στην Αθήνα, μια άδεια διαμονής στην Ευρώπη, ένα «αν χρειαστεί φεύγω» στο συρτάρι.
Η κρίση που άνοιξε τον Οκτώβριο του 2023 δεν έχει κλείσει. Και όσο η γεωπολιτική παραμένει σε κατάσταση μόνιμης αστάθειας, με νέα μέτωπα να ξεπηδούν και παλιά να φουντώνουν, τόσο η Golden Visa μεταφράζεται αλλιώς. Όχι ως επενδυτικό εργαλείο, αλλά ως ασφαλιστήριο.
Γιατί για κάποιους δεν είναι θέμα απόδοσης. Είναι θέμα εξόδου κινδύνου.
Και κάπως έτσι, η Ελλάδα δεν πουλάει απλώς ακίνητα. Πουλάει μια εναλλακτική ζωή.
Να λοιπόν που η Golden Visa μπορεί να λειτουργήσει και ως ασφαλές καταφύγιο…
Fuel pass και τρέξιμο της τελευταίας στιγμής
Ένα από τα μέτρα που πήρε η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της ραγδαίας αύξησης των τιμών των καυσίμων είναι η χορήγηση fuel pass με εισοδηματικά κριτήρια.
Σήμερα ανοίγει η πλατφόρμα και όσοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν την ενίσχυση πριν το Πάσχα θα πρέπει να βιαστούν.
Και αυτό γιατί τα ποσά επιδότησης πιστώνονται δύο εργάσιμες ημέρες μετά την αίτηση.
Με δεδομένο ότι η Μεγάλη Παρασκευή είναι τραπεζική αργία, όσοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν τα χρήματα πριν το Πάσχα θα πρέπει να υποβάλλουν την αίτηση μέχρι τη Μ. Τρίτη.
Η χορήγηση του ποσού μπορεί να γίνει είτε με μετρητά είτε μέσω ψηφιακής χρεωστικής κάρτας.
Υπενθυμίζεται ότι η χρεωστική κάρτα μπορεί να χρησιμοποιηθεί εκτός από τα πρατήρια και στα μέσα μεταφοράς και στα ταξί.
Όσοι επιθυμούν πίστωση σε τραπεζικό λογαριασμό θα πρέπει να γνωρίζουν ότι θα λάβουν πέντε με δέκα ευρώ λιγότερα από ότι θα λάμβαναν στην κάρτα.
Ακρίβειας το… αυγό
Μια από τις πιο απλές χαρές και από τις πιο διαχρονικές είναι η σοκολάτα.
Και το Πάσχα, αυτή η χαρά αποκτά σχήμα αυγού. Παράδοση, νονάδες, νονοί, παιδικά χαμόγελα, το γνωστό πακέτο.
Μόνο που φέτος, το πακέτο έχει και τιμή… premium. Μια βόλτα από ζαχαροπλαστεία αρκεί: τα μεσαία σοκολατένια αυγά ακουμπάνε τα 20 ευρώ. Στα σούπερ μάρκετ, οι «επώνυμοι» δύσκολα πέφτουν κάτω από δεκάρι.
Οι ιδιωτικές ετικέτες κρατούν ακόμα άμυνες, αλλά το μήνυμα είναι σαφές: το πασχαλινό αυγό μπήκε κι αυτό στη λίστα της ακρίβειας.
Και όχι, δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Η σοκολάτα ακριβαίνει παντού. Μόνο που την ίδια στιγμή, οι τιμές στο κακάο έχουν κάνει βουτιά το τελευταίο έτος πάνω από 60%. Κι όμως, στο ράφι δεν φαίνεται καμία… κάθοδος.
Η εξήγηση των εταιρειών είναι σχεδόν τυπική: «αγοράσαμε ακριβά πέρσι».
Δεκτό.
Αλλά τότε γεννιέται μια εύλογη απορία: όταν αγοράζουν φθηνά, θα πουλήσουν και φθηνά;
Ή μήπως η ακρίβεια, όπως και η σοκολάτα, λιώνει μόνο προς μία κατεύθυνση;
