Στις 26 Μαρτίου 2014 η βελγική αντιτρομοκρατική υπηρεσία συνεπλάκη με έναν 39χρονο Γάλλο υπήκοο, τον Χακίμ Μπενλαντγκέμ, μουσουλμάνο που είχε υπηρετήσει στη Γαλλική Λεγεώνα των Ξένων.
Οι Βέλγοι και οι Γάλλοι είχαν πληροφορίες πως ο πρώην λεγεωνάριος είχε σχέσεις με τους τζιχαντιστές. Στο σπίτι του βρέθηκαν δεκάδες όπλα και άλλος στρατιωτικός εξοπλισμός. Ο ίδιος είχε σχεδιάσει να εκτελέσει, την επομένη, τρομοκρατική επίθεση, στις Βρυξέλλες, είτε κατά του αρχηγείου του ΝΑΤΟ, είτε κατά της έδρας της ΕΕ. Ο θάνατος του απέτρεψε το χτύπημα την τελευταια στιγμή.
Το Ισλάμ και η Ευρώπη μάχονται μεταξύ τους από τον 7ο αιώνα μ.Χ. από τότε δηλαδή που οι Άραβες επιχείρησαν να επεκτείνουν το χαλιφάτο τους. Στην Ανατολή όμως ηττήθηκαν από τους Βυζαντινούς και στη Δύση από τους Φράγκους. Ακολούθησε η ανάκτηση της Ισπανία, οι Σταυροφορίες και οι συγκρούσεις με τους Οθωμανούς, αλλά και οι αποικιακές συγκρούσεις. Αργότερα, μεγάλος αριθμός μουσουλμάνων, από τη Βόρεια Αφρική, αρχικά, εγκαταστάθηκε στην Ευρώπη και ειδικά σε Βρετανία και Γαλλία, τις πάλαι ποτέ αποικιακές μητροπόλεις. Ακολούθησε ένα μεγάλο μεταναστευτικό κύμα, από την Τουρκία, κυρίως, προς τη Γερμανία.
Η γειτνίαση μουσουλμάνων και Ευρωπαίων δεν υπήρξε χωρίς προβλήματα, καθώς πολλοί μουσουλμάνοι δεν έχουν αποδεχθεί τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες, αδυνατώντας έτσι να προσαρμοστούν στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Σήμερα που η Ευρώπη υποφέρει από την οικονομική κρίση, οι κοινότητες των μουσουλμάνων της Ευρώπης έχουν πληγεί ιδιαίτερα σκληρά από αυτή. Πάρα πολλοί νεαροί μουσουλμάνοι έχουν μείνει άνεργοι, γεγονός που εκλαμβάνεται από αυτούς ως διάκριση εναντίον τους. Έτσι μεγάλος αριθμός αυτών δέχεται με ευχαρίστηση τα προπαγανδιστικά μηνύματα των εξτρεμιστών ισλαμιστών.
Επίσης οι χαλαρές ευρωπαϊκές νομοθεσίες σχετικά με τη μετανάστευση και την παροχή πολιτικού ασύλου, έχουν επιτρέψει την εισροή στην Ευρώπη πολλών φορέων τζιχαντιστικών αντιλήψεων, οι οποίο διώκονταν ακόμα και στις ίδιες τους τις χώρες για αυτές. Αν και οι Ευρωπαίοι έλαβαν κάποια μέτρα μετά την 11η Σεπτεμβρίου, το πρόβλημα δεν λύθηκε.
Εξάλλου μέτρα όπως η απαγόρευση της μπούργκας, αλλά και η εντεινόμενη αντισλαμική ρητορική ακροδεξιών Ευρωπαίων πολιτικών, βοηθούν, τελικά, τους τζιχαντιστές να πείσουν τους ομοθρήσκους τους στην Ευρώπη πως η Δύση διεξάγει ιερό πόλεμο κατά του Ισλάμ. Με τον τρόπο αυτό οι τζιχαντιστές στρατολογούν πιο εύκολα μουσουλμάνους από τη Ευρώπη.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι μέσω των οποίων απλοί μουσουλμάνοι μετατρέπονται σε τζιχαντιστές. Τζαμιά, ισλαμικές οργανώσεις και ενώσεις, καταστήματα μουσουλμάνων, αποτελούν τυπικά σημεία έκφρασης της τζιχαντιστικής προπαγάνδας και της στρατολόγησης μαχητών. Οι ισλαμιστές ινστρούχτορες επιλέγουν προσεκτικά όσους κρίνουν ως τους πλέον επιρρεπείς δέκτες της προπαγάνδας τους, τους εντάσσουν σε μικρές ομάδες και τους “κατηχούν”.
Οι ισλαμιστές “κατηχητές” μιας χώρας έχουν επαφές με ομολόγους τους και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και φυσικά έχουν στενές επαφές με τους ομόφρονές τους στη Μέση Ανατολή, ώστε οι νέοι υποψήφιοι μαχητές να διευκολυνθούν στην πορεία μετάβασή τους προς τις εμπόλεμες ζώνες.
Ωστόσο η προπαγάνδα δεν απευθύνεται αποκλειστικά σε νέους, αλλά και σε μεγαλύτερους σε ηλικία μουσουλμάνους. Άνδρες όπως Μπενλαντγκέμ είναι περιζήτητοι, λόγω της στρατιωτικής τους εμπειρίας. Ακόμα και γυναίκες καλούνται να ενταχθούν.
Δεν είναι με ακρίβεια γνωστός ο αριθμός των μουσουλμάνων της Ευρώπης που που αυτή την στιγμή εκπαιδεύονται ή πολεμούν υπέρ των διαφόρων τζιχαντιστικών οργανώσεων, αλλά σίγουρα είναι πολλοί. Κάποιοι από αυτούς δεν ασπάζονται την τζιχαντιστική ιδεολογία, αλλά δηλώνουν εθνικιστές-πατριώτες. Αυτό συμβαίνει κυρίως με καταγόμενους από τη Λιβύη ή την Συρία.
Με βάσει τα ανωτέρω είναι ξεκάθαρο το πόσο δύσκολη είναι η αντιμετώπιση της τζιχαντιστικής απειλής στην Ευρώπη. Αν δε τα μέτρα αντιμετώπισής της είναι αποκλειστικά κατασταλτικά, θα επιτύχουν το αντίθετο αποτέλεσμα.
Η φύση της τζιχαντιστικής απειλής στην Ευρώπη διαφέρει στην Ευρώπη, σε σχέση με την αντίστοιχη στις ΗΠΑ. Εξαιτίας της συγκέντρωσης και της μη ενσωμάτωσης του μουσουλμανικού πληθυσμού στην Ευρώπη, είναι πιο εύκολο οι απλοί μουσουλμάνοι να ασπαστούν την τζιχαντιστική ιδεολογία, υποστηριζόμενοι και καλυπτόμενοι από τις εκεί μουσουλμανικές κοινότητες, όπως στις περιπτώσεις των τεσσάρων που σχεδίαζαν να πλήξουν βρετανική στρατιωτική βάση, ή όπως ο δολοφόνος της Τουλούζ, Μεράχ.
Ο Μωχάμετ Μεράχ σκότωσε επτά ανθρώπους και τραυμάτισε θανάσιμα άλλους πέντε, τον Μάρτιο του 2012. Υποτίθεται ότι έδρασε μόνος, με δική του ευθύνη. Τελικά όμως αποκαλύφθηκε πως ο αδερφός του διατηρούσε δίκτυο μεταφοράς μουσουλμάνων μαχητών στο Ιράκ.
Περιπτώσεις όπως του Μπενλαντγκέμ είναι ακόμα πιο δύσκολα αντιμετωπίσιμες. Ευτυχώς στην περίπτωσή του ήταν οι Αιγύπτιοι που ενημέρωσαν τους Γάλλους για αυτόν. Διαφορετικά, ο άριστα εκπαιδευμένος Λεγεωνάριος θα ήταν ικανός για ακόμα σοβαρότερη επίθεση από αυτή που έλαβε χώρα κατά του περιοδικού, στο Παρίσι.
Φαίνεται πως η ισλαμική απειλή στην Ευρώπη ήρθε για να μείνει και οι Ευρωπαίοι οφείλουν να ανακαλύψουν, το ταχύτερο δυνατό, τον προσφορότερο τρόπο για την αντιμετώπισή της, αν δεν θέλουν απλώς να ανάβουν κεριά στη μνήμη των θυμάτων.
Πηγή: Stratfor
