Πάγωσε το αίμα τους στον ΣΥΡΙΖΑ με την πρώτη εμφάνιση του Χρήστου Καλογρίτσα στη Βουλή, στην προανακριτική επιτροπή για το διαβόητο SYRIZA Channel, όταν κατάλαβαν (και το κατάλαβαν αμέσως) ότι η διαδικασία της κατάθεσης του μπορεί να βάλει στο κάδρο τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα, ως τον βασικό και αυθεντικό εγγυητή του σχεδίου που ο Νίκος Παππάς παρουσίασε στον Καρδιτσιώτη «κόκκινο» εργολάβο και ζήτησε τη συμπαράσταση του για να πετύχει.
Του Χρήστου Υφαντή
Ο ιδιοκτήτης του «Τοξότη» έδειξε τα δόντια του «με το καλημέρα» και δεν επέτρεψε την παραμικρή παρανόηση των λεγομένων του. Όταν δε «απειλήθηκε» από την πλευρά των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ με τη δημοσιοποίηση ηλεκτρονικών μηνυμάτων δεν δίστασε καθόλου να αποκαλύψει ότι έχει και ο ίδιος στην κατοχή του μηνύματα, αν χρειαστεί θα τα αποκαλύψει δημοσίως, αλλά μετά από μια τέτοια αποκάλυψη… θα χάσει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα…
Ένας… ντουβρουντζάς που τού ‘ρθε του Καλογρίτσα (και δεν τον περίμενε ποτέ) ήταν η επίθεση που δέχθηκε από την κα Τζάκρη, η οποία «του βγήκε από αριστερά», αμφισβήτησε ευθέως το αριστερό παρελθόν του επισείοντας, όπως όλοι οι εκ μετεγγραφής νεοκομμουνιστές, το κομματικό του παρελθόν και την αριστερή αυθεντία και τον κατηγόρησε ευθέως για συναλλαγή με την κυβέρνηση, ώστε να καταθέσει «αυτά που πρέπει» και να διατηρήσει στην κατοχή του τα τρία εκατομμύρια (3.000.000) ευρώ των Χούρι, οι οποίοι διεκδικούν την επιστροφή τους στο ταμείο της CCC και με διαιτητική απόφαση.
Καθόλου τυχαία δεν ήταν η σκληρότατη επίθεση της Τζάκρη στον Καλογρίτσα, ούτε η αμφισβήτηση του αριστερού και κομμουνιστικού παρελθόντος του. Στόχος ήταν να ασκηθεί στον «κόκκινο Χρήστο» η μέγιστη ψυχολογική πίεση, να έρθει αντιμέτωπος με την προηγούμενη ζωή του και τις πολιτικές επιλογές του και να δεχθεί να τις συμψηφίσει με την σωτηρία του Νίκου Παππά και – το σημαντικότερο – την διατήρηση του Αλέξη Τσίπρα εκτός κάδρου ευθυνών.
Ότι την βρώμικη δουλειά την ανέλαβε η κυρία Τζάκρη έχει σχέση με τα εσωτερικά του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και την σθεναρή άρνηση των παλιών να επιτεθούν στον Καλογρίτσα και να τον αντιμετωπίσουν ως ιδεολογικό προδότη. Κρίθηκε πιο αποτελεσματική η εκδοχή τη δουλειά αυτή να την αναλάβει κάποιος με τα χαρακτηριστικά του φονταμενταλιστή, εκ μετεγγραφής νεοκομμουνιστής, ένας κανονικός αριστερός τζιχαντιστής προσυλητισμένος, ακριβώς για να είναι όσο σκληρός και επιθετικός χρειάζεται και την ίδια ώρα να θεωρεί ότι δεν διαπράττει κανένα αδίκημα, απλώς υπερασπίζεται τη νέα ιδεολογία του.
Η κυρία Τζάκρη σε αυτό τον κόντρα ρόλο με δωδεκάποντο Louboutin στο χωράφι με τα ροδάκινα και τσάντα Hermes απέναντι σε ένα κατεστραμμένο οικονομικά και οικογενειακά εργολάβο, που ομολόγησε πως οι επιπτώσεις του σχεδίου για το Syriza Channel κατέστρεψαν την οικογένεια του και κληρονόμησαν σημαντικότατες επιπτώσεις στα παιδιά του, απέδωσε πολύ καλά, έλαβε τα σχετικά εύσημα και το χαρακτηριστικό χτύπημα στην πλάτη από τον «λαοπρόβλητο ηγέτη».
Ο Πολάκης που ακολούθησε έδειξε πως παραμένει, σε σχέση με την Τζάκρη, ένας κρητικός βουνίσιος της εποχής των παγετώνων με μηδενική δυνατότητα επηρεασμού των πραγμάτων και φολκλορική εμφάνιση.
Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον ξεκάθαρο: πάση θυσία, ακόμη και με τον Νίκο Παππά ως σφάγιο για θυσία στον θεό της σκοπιμότητας πρέπει να μείνει μακριά από τις εξελίξεις ο Αλέξης Τσίπρας.
Η κατάθεση του Χρήστου Καλογρίτσα δεν ξεκίνησε με θετικούς για τον «ηγέτη» όρους, είναι σαφές πως ο Νίκος Παππάς δεν πείθει, με τη στάση του υπέρ της θεσμικής άγνοιας του Αλέξη Τσίπρα, ούτε τον πατέρα του, οι πιθανότητες να ξεφύγει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ από το καρέκλα του ανακρινόμενου ελαχιστοποιούνται και στη Νέα Δημοκρατία νίπτουν τας χείρας τους για τις εξελίξεις και πόσο βαθειά αυτές θα φτάσουν.
Το χειρότερο μαρτύριο για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι πως αγνοεί την αλληλογραφία Παππά – Καλογρίτσα, δεν έχει στη διάθεση του τα σημειώματα που ευθέως αποκάλυψε πως κατέχει ο εργολάβος, δεν γνωρίζει μέχρι που είναι διατεθειμένος να φτάσει ο Καρδιτσιώτης με το πείσμα του και δεν μπορεί να εκτιμήσει την ένταση της κατάθεσης του «κόκκινου Χρήστου» από την ώρα που έχει οριστικά διαπιστώσει πως έπεσε θύμα της πασίγνωστης τακτικής της αριστεράς να χρησιμοποιεί ανθρώπους με τον χειρότερο τρόπο κι ύστερα να τους πετάει στα σκυλιά.
Οι πρώτες εκτιμήσεις των επιτελών της Κουμουνδούρου καταλήγουν στο συμπέρασμα «ούτε ψύλλος στον κόρφο του» για τον Νίκο Παππά, αλλά μικρό το κακό, ένας κατεστραμμένος «κόκκινος Νίκος» δεν είναι μεγάλη απώλεια μπροστά σε ένα αλώβητο Αλέξη Τσίπρα.
Αυτή είναι η αριστερή παράδοση, αυτήν υπηρετούν τα κομματικά όργανα και τα στελέχη, αυτήν την παράδοση γέννησε η αριστερή νομενκλατούρα με αυτή θα πορευτούν και στην πλατεία Κουμουνδούρου.
Πολύ σύντομα ο Νίκος Παππάς θα είναι μια «απώλεια πολέμου» και θα αντιμετωπίζεται με συγκατάβαση η περιθωριοποίηση του, θα υμνείται ιδιωτικά το πνεύμα της αυτοθυσίας του και θα έχει πάντα μια θέση στο πάνθεο των ηρώων που συγκινούν τον πρόεδρο.
Τη θέση του μπορεί εύκολα να την καταλάβει μια Τζάκρη, κοστίζει λιγότερο η αντικατάσταση από το πρωτότυπο!
