Πέραν των άλλων και κυρίως όσων στερούν μια φωνή από την ενημέρωση και δουλειά σε δεκάδες εργαζομένους, το κλείσιμο της «Αυγής» έχει δυο αξιοπρόσεκτες πλευρές:
ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Πρώτο: ο ΣΥΡΙΖΑ- εδώ το ΠΣ δεν χρειάζεται- αν μη τι άλλο, είναι κακός επιχειρηματίας και ακατάλληλος εργοδότης.
Δεύτερο: Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Αλέξης Τσίπρας μάλλον δεν έχει επαρκή ενημέρωση για τη λειτουργία του δημοσιογραφικού «κομματικού οργάνου».
Γιατί κλείνει μια -πρωινή- εφημερίδα από την οποία δεν έλειψαν οι πόροι; Αν μάλιστα ισχύει ότι κόστιζε δυο εκατομμύρια ευρώ ετησίως – και άλλα τόσα ο ραδιοσταθμός «Στο Κόκκινο», είναι πολλά λεφτά.
Ο -παραιτηθείς – διευθυντής είπε ότι κλείνει επειδή δεν βρέθηκαν 5.000 συνδρομητές από τα 60.000 μέλη του ΣΥΡΙΖΑ.
Η είδηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει 60.000 μέλη είναι ενδιαφέρουσα, ειδικά αν συγκριθεί με τα εκατομμύριο πολίτων του ψήφισαν τον Τσίπρα- τον οποίο ο άνθρωπος στον οποίο ανάθεσε την έντυπη προπαγάνδα του, τον άδειασε με το ύφος της παρέμβασης του για την αποτυχία..
Ούτε το 8% από αυτούς – μόλις 700 συνδρομητές υπάρχουν, λέγεται- δεν συγκινήθηκε να αγοράσει μια συνδρομή δείχνει ένα διπλό λάθος:
Πρώτο: οι εφημερίδες δεν επιβιώνουν με συνδρομητές. Είναι συμπληρωματικό βοήθημα στα έσοδά τους. Επιβιώνουν με αναγνώστες. Και οι αναγνώστες προκύπτουν με ένα μόνο δέλεαρ: το καλό προϊόν.
Στον Τύπο προϊόν δεν είναι η αρθρογραφία, αλλά η ειδησεογραφία και το ρεπορτάζ. Οι αρθρογράφοι είναι το αλατοπίπερο.
Δεύτερο: Τα κόμματα δεν μπορούν να συντηρούν εφημερίδες με ξένα κόλλυβα -ήτοι με την κρατική επιδότηση.
Αν θέλουν να έχουν ιδιαίτερο και ελεγχόμενο εκφραστικό όργανο, πρέπει να το πληρώνουν οι χρήστες του- εν προκειμένω οι αναγνώστες.
Αν μάλιστα είναι και πανάκριβο, όπως δείχνει εν προκειμένω, κάποιο λάκκο έχει η φάβα.
Ως προπαγάνδα αυτό που έκανε η «Αυγή» δεν ήταν δημοσιογραφία – γιατί απευθύνονταν μόνο στα στενό κομματικό κοινό. Αλλά δεν ήταν ούτε και προπαγάνδα- γιατί προσπαθούσε να εμφανιστεί ως δημοσιογραφία.
Η «Αυγή» και ο «Ριζοσπάστης» – με έντιμο τρόπο αφού το δηλώνουν- είναι η άλλη όψη ενός κάλπικου νομίσματος στην Ελλάδα.
Στην άλλη όψη έχει κάποιες εφημερίδες της Δεξιάς, με δημοσιογράφους που δηλώνουν ότι κάνουν ενημέρωση αλλά λένε «εμείς» ή «η παράταξή μας», εννοώντας το… κόμμα!
Αυτά δεν είναι δημοσιογραφία, ούτε ενημέρωση. Δεν είναι καν κομματική ενημέρωση, γιατί δεν έχει ως αποδέκτη, ούτε καν τα κομματικά μέλη, όπως λέει ο- κατά τα λοιπά συγκροτημένος -διευθυντής της χρεοκοπημένης εφημερίδας του ΣΥΡΙΖΑ.
Με επαρκή χρηματοδότηση και αναγνωρίσιμο λογότυπο, η «Αυγή» έκλεισε για λόγους που δεν είναι κατανοητοί, από εκδοτική και δημοσιογραφική άποψη τουλάχιστον.
Με τόσα λεφτά έπρεπε να είναι βιώσιμη χωρίς τις κομματικές συνδρομές. Πώς γίνεται αυτό ας ρωτήσει ο Αλέξης Τσίπρας ως «επενδυτής»-που έχασε τα λεφτά του- έναν επαγγελματία δημοσιογράφο.
Για τα υπόλοιπα, ας ρωτήσει τους σοβαρούς στο περιβάλλον του, γιατί εν προκειμένω είναι ορατή η απεικόνιση της ανακυκλούμενης εσωκομματικής
κατάστασης.
Μόνο που εκδηλώνεται σε στιγμή που κάθε άλλο διευκολύνει τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης: έχει μπροστά του δυο εκλογικές μάχες και ένα συνέδριο.
Στην πολιτική ούτε οι πέτρες δεν είναι αθώες, για να παραφραστούμε τον Τσάντλερ. Ας βρει λοιπόν γιατί έμεινε χωρίς εφημερίδα.
ΠΗΓΗ: anoixtoparathyro.gr
