Mε τον υπουργό Αμυνας της Ρωσίας Σεργκέί Σοϊγκού, συναντάται σήμερα στο μεσημέρι ο υπουργός Εθνικής Αμυνας, Πάνος Καμμένος, στη Μόσχα, έχοντας μία “φορτωμένη” ατζέντα θεμάτων κοινού ενδιαφέροντος προς συζήτηση, όπως μεταδίδει ο απεσταλμένος του defencenet.gr στην ρωσική πρωτεύουσα.
Ηδη στις μέχρι στιγμής συζητήσεις του Π.Καμμένου κατά την χθεσινή πρώτη ημέρα των επαφών του με ανώτατους Ρώσους αξιωματούχους της αμυντικής βιομηχανίας υπήρξαν οι πρώτες συζητήσεις και ανιχνεύθηκαν οι προθέσεις των Ρώσων να επενδύσουν στην ελληνική αμυντική βιομηχανία.
Τέθηκε το θέμα της ΕΛΒΟ, όπως ήδη είχε γράψει το defencenet.gr, η πιθανότητα εκδήλωσης ενδιαφέροντος για το Νέωριο της Σύρου που ανήκει μεν στον όμιλο των ναυπηγείων Ελευσίνας, αλλά κανείς δεν θα είχε αντίρρηση από τους εμπλεκόμενους να απορροφηθεί από Ρώσους επενδυτές.
Η έκπληξη, όμως, ήρθε από αλλού: Από την απόφαση της ελληνικής αντιπροσωπείας και των Ρώσων συνομιλητών της να διερευνηθεί η πιθανότητα συμπαραγωγής από τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ) φορητού οπλισμού και πιο συγκεκριμένα των νεότερων εκδόσεων των επιθετικών τυφεκίων των 5,56 χλστ. ΑΚ-74 (διάδοχο όπλο του ΑΚ-47) π.χ. του ΑΚ-107 ή του ΑΚ-15 (το συγκεκριμένο όπλο είναι αυτό στη κάτω φωτό) και άλλων όπλων της ίδιας οικογένειας.
Αναμφίβολα μια τέτοια εξέλιξη, από την στιγμή που λυνόταν το πρόβλημα της χρηματοδότησης της γραμμής παραγωγής, θα αποτελούσε μια εξαιρετική εξέλιξη, η οποία θα μπορούσε να φτάσει μέχρι και στην απόκτηση από τον Eλληνικό Στρατό, ακριβώς 40 χρόνια μετά την επιλογή του G-3, ένα σύγχρονου όπλο με όλα τα γνωστά θετικά χαρακτηριστικά των προγόνων ΑΚ-47 και ΑΚ-74, συν την εξαιρετική ακρίβεια (εφαρμόζεται τεχνολογία απάλειψης της παλινδρόμησης bullpap) που έχει το νέο όπλο, αλλά και την σύγχρονη σχεδίαση που επιτρέπει την εφαρμογή επί του όπλου πάσης φύσεως οπτικών βοηθημάτων σκόπευσης.
Επίσης μια τέτοια συμφωνία θα περιελάμβανε και την συμπαραγωγή πυρομαχικών.
Η συζήτηση έγινε σε πολύ καλό κλίμα, κλείστηκε ραντεβού για επιθεώρηση των γραμμών παραγωγής των ΕΑΣ του Αιγίου από ομάδα της εταιρείας “Καλάσνικοφ” μέχρι τα τέλη του μήνα και ο Ελληνας υπουργός έλαβε δώρο ένα … παραδοσιακό (μη λειτουργικό) ΑΚ-74, με ξιφολόγχη μάλιστα,
Κατά τα λοιπά εθίγη πάλι το θέμα του πρώην ουκρανικού Zubr, το οποίο έχει περιέλθει στην ρωσική ιδιοκτησία μετά την επανάκτηση της Κριμαίας και την ένωσή της με την ρωσική ομοσπονδία και το οποίο έχει πληρωθεί κατά 40% από το ελληνικό δημόσιο (απομένουν κάπου 18 εκατ. ευρώ για την εξόφλησή του, αλλά υπάρχει προσδοκία για δωρεάν παραχώρηση από την Ρωσία) κλπ.
Σε οποιαδήποτε περίπτωση το ζήτημα είναι η χρηματοδότηση έστω και του πιο απλού αμυντικού προγράμματος. Σε μια χρονική συγκυρία που δεσμεύονται από το υπουργείο Οικονομικών ακόμα και τα ποσά που προορίζονταν για απλές συντηρήσεις συστημάτων (FOS) και προμήθεια πυρομαχικών, το ερώτημα είναι “Πού θα βρεθούν τα χρήματα ακόμα και για συμπαραγωγές”.
Πιθανόν η λύση να βρίσκεται τόσο για τα απλά ζητήματα όσο και σε περισσότερο σύνθετα, όπως π.χ. κάποιες εργασίες αναβάθμισης των Tor-M1, σε ανταλλαγή προϊόντων, κάτι που στην υπάρχουσα συγκυρία τους βολεύει όλους: Την Ελλάδα που “δεν έχει μαντήλι να κλάψει” και την Ρωσία που το εμπάργκο που έχει επιβάλλει στα δυτικά αγροτικά προϊόντα έχει προκαλέσει σημαντική αύξηση των τιμών των αγροτικών προϊόντων στην εγχώρια αγορά της.
Ετσι ή αλλιώς υπάρχει ανοικτή η ρωσική πρόταση διατυπωμένη μάλιστα από τον σημερινό πρόεδρο και τότε πρωθυπουργό Β.Πούτιν πρός τον τότε πρωθυπουργό Γ.Παπανδρέου, για υλοποίηση της διακρατικής συμφωνίας ύψους 1,2 δισ ευρώ προμήθειας των ΤΟΜΑ BMP-3HEL με ανταλλαγή προϊόντων μέχρι ποσοστού 30-40% της συνολικής αξίας της αγοράς.
Μια διακρατική σύμβαση που πάντως περιλαμβάνεται πλέον στην γενικότερη συμφωνία αμυντικής συνεργασίας-πλαίσιο η οποία υπογράφηκε από τον Δ.Αβραμόπουλο, αλλά ουδέποτε πέρασε από την Βουλή για να επικυρωθεί.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από τα βασικά, δηλαδή ας επικυρωθεί η συμφωνία-πλαίσιο (ανακοινώθηκε εδώ στην Μόσχα από τον τότε υπουργό Εθνικής Αμυνας Ε.Βενιζέλο πριν ακριβώς από 5 χρόνια (!) και ακόμα δεν έχει εγκριθεί) και τα υπόλοιπα, αν υπάρξει ρεαλισμός και πραγματική βούληση από την Ρωσία, ανάλογη με αυτήν που επιδείχθηκε στην περίπτωση του αγωγού φυσικού αερίου και ορθολογική, εθνοκεντρική αντιμετώπιση, δηλαδή κοινή λογική, από την ελληνική πλευρά, θα υλοποιηθούν και μάλιστα χωρίς καν να θιγούν οι πέραν του Ατλαντικού…
