Μεγάλο εκνευρισμό, αν όχι πανικό, έχει προκαλέσει στο Βερολίνο το ζήτημα των γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου που θέτει μετ’ επιτάσεως η ελληνική κυβέρνηση και ορισμένοι εξηγούν πώς αυτός είναι ο βασικός λόγος των απαξιωτικών δηλώσεων του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε σε βάρος του Γιάννη Βαρουφάκη.
Οι Γερμανοί γνωρίζουν ότι χρωστούν και χρωστούν πολλά στην Ελλάδα, όπως επισημαίνουν άλλωστε πολιτικοί, ιστορικοί και ΜΜΕ της ίδιας της Γερμανίας και δεν μπορούν να δεχθούν πώς η χώρα μας με αποφασιστηκότητα εγείρει ένα τέτοιο θέμα βάζοντας τους στον… τοίχο τη στιγμή των κρίσεων διαπραγματεύσεων για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους.
Η ελληνική κυβέρνηση δείχνει πάντως έτοιμη να συγκρουστεί με το Βερολίνο και αυτό αποδεικνύει και το διάβημα διαμαρτυρίας για τις δηλώσεις Σόιμπλε, τις οποίες αφού έπαιζαν επί δύο 24ωρα στον τύπο ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών θυμήθηκε να ανασκευάσει και να δηλώσει ή να διαρρεύσει πώς δεν είπε «ανόητα αφελής», αλλά «ξαφνικά αφελής».
Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών εφανίζεται ενοχλημένο και από τις δηλώσεις εκπροσώπων της γερμανικής κυβέρνησης ότι δεν υπάρχει θέμα πολεμικών αποζημιώσεων, καθώς επίσης και από την δήλωση της εκπροσώπου του γερμανικού ΥΠΕΞ ότι ο κ. Νίκος Κοτζιάς στην επίσκεψή του δεν έθεσε το θέμα κάτι που διαψεύστηκε επίσης από την ελληνική πλευρά.
Το κλίμα στην Γερμανία συντηρείται από τα δημοσιεύματα του Τύπου που αυτή την φορά δεν περιορίζονται μόνο στη γνωστή για τις ανθελληνικές της θέσεις Bild αλλά επεκτείνονται και στα σοβαρά ΜΜΕ, προκαλώντας συζήτηση στο εσωτερικό της Γερμανίας.
Είναι ενδεικτικές η δηλώσεις του προέδρου του κόμματος της Αριστεράς Die Linke Μπέρτ Ρίξινγκερ στο πρώτο κανάλι της γερμανικής τηλεόρασης ο οποίος δήλωσε ότι «το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο πρέπει σε κάθε περίπτωση να αποπληρωθεί και δεν παραγράφεται. Σε αυτό έχουν δίκιο οι Έλληνες». Είπε ακόμη ότι θα ήταν καλό η γερμανική κυβέρνηση να μην απορρίπτει τόσο σκληρά το θέμα και να ξεκινήσει τον δρόμο του διαλόγου, της κατανόησης και του δικαίου.
Την ίδια στιγμή πολλά δημοσιεύματα ήταν προς αυτή την κατεύθυνση. Η Süddeutsche Zeitung σχολίασε πώς «το θέμα της ενοχής δεν συζητείται. Οι Γερμανοί κατακτητές έκαναν φρικτά εγκλήματα στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, κάτι στο οποίο δεν δίνεται συχνά αρκετή προσοχή στη Γερμανία. Η ελληνική κυβέρνηση κάνει λόγο και πάλι για επανορθώσεις ύψους 300 δισ. ευρώ και μιλάει για κατασχέσεις.
Με τον τρόπο αυτό ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θέλει να θέσει υπό πίεση την γερμανική κυβέρνηση ώστε αυτή να συμφωνήσει στη διαμάχη γύρω από την πολιτική διάσωσης. Ανεξάρτητα από αυτή την προφανή πρόθεση παραμένει το ερώτημα εάν η Γερμανία πρέπει να πληρώσει για το παλιό χρέος. Το Βερολίνο επικαλούμενο καλά νομικά επιχειρήματα απαντά “όχι”. Η Γερμανία όμως θα έπρεπε ηθικά να αισθάνεται υποχρεωμένη απέναντι στην Ελλάδα και να συνεχίσει να επιδεικνύει μεγάλη υπομονή στη διαμάχη για το χρέος με την Αθήνα».
Σύμφωνα με τη Deutsche Welle, η Frankfurter Rundschau κάνει το διαχωρισμό μεταξύ αποζημιώσεων και κατοχικού δανείου και επισημαίνει: «Η περίπτωση του κατοχικού δανείου που δόθηκε το 1942 είναι διαφορετική. Εκεί δεν ισχύει η αρχή της ετεροδικίας αλλά πρόκειται για ένα γερμανικό χρέος, το οποίο η Ελλάδα ορθώς διεκδικεί».
Η Frankfurter Allgemeine Zeitung επισημαίνει πως, «η Ελλάδα ανήκει σε αυτά τα κράτη που υπέφεραν περισσότερο από τη γερμανική Κατοχή κατά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό είναι σωστό αλλά δεν είναι πλήρες. Διότι ήταν τρία κράτη στην κατοχή των οποίων βρέθηκε η Ελλάδα.
Σωστό θα ήταν να μιλήσει κανείς για μια γερμανοιταλοβουλγαρική. Κατοχή, τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 1943 που έπεσε η Ιταλία. Τότε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θα έπρεπε να ζητήσει αποζημιώσεις όχι μόνο από το Βερολίνο, αλλά και από τη Ρώμη και τη Σόφια».
Τα γερμανικά δημοσιεύματα καταδεικνύουν πώς το θέμα αυτό «καίει» το Βερολίνο και δεν θέλει να δει την ωμή πραγματικότητα. Και για το λόγο αυτό, ο κ. Σόιμπλε επιχειρεί με απαξιωτικούς και υβριστικούς χαρακτηρισμούς να υπονομεύσει την ελληνική κυβέρνηση.
