Γερμανία και Τουρκία πάνε χέρι-χέρι εναντίον της Ελλάδας ,χρησιμοποιώντας η μία την άλλη.
Βερολίνο και Άγκυρα έτσι κι αλλιώς συνδέονται στενά και με “δουλειές” με την Γερμανία να έχει αναλάβει την ναυπήγηση υποβρυχίων 214 , όμοια με τα ελληνικά, τα οποία είναι προγραμματισμένο να αρχίσουν να παραδίδονται το 2017.
Όμως η κυβερνητική αλλαγή στην Αθήνα που έφερε τον Πάνο Καμμένο στο ΥΕΘΑ δίνει νέα διάσταση στον “τουρκο-γερμανικό” άξονα εναντίον της Ελλάδας.
Τα γεγονότα από μόνα τους δείχνουν ότι η εκτίμηση δεν είναι αυθαίρετη. Κάνοντας ένα “φλας-μπακ” προκύπτει ότι ο Καμμένος είναι εξίσου…αντιπαθής με τον Βαρουφάκη στο Βερολίνο. Και σίγουρα μισητός στην Άγκυρα:
•Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γ.Δραγασάκης σε δηλώσεις του επί της ουσίας είπε ότι υπήρξαν γερμανικές πιέσεις και απόψεις για να μην συμπράξει ο ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ.
•Οι τουρκικές προκλήσεις μετά από τις εκλογές που έφεραν στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είχαν πάντα επίκεντρο τις κινήσεις και τις δηλώσεις του ΥΕΘΑ.
•Αποκορύφωμα ήταν η απαράδεκτη από κάθε άποψη ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ η οποία ούτε λίγο,ούτε πολύ ζητούσε την …αντικατάσταση του Καμμένου για να μην προκληθεί ένταση στα ελληνοτουρκικά.
•Όμως πριν ακόμη η Τουρκία αρχίσει να ανεβάζει τους τόνους η Γερμανία είχε “δείξει το δρόμο”. Πέρασε στα “ψιλά” και περισσότερο ως “φάουλ” του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο οποίο ανήκει και η ΝΔ. Ο Μάνφρεντ Βέμπερ στέλεχος της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU) της Γερμανίας και ηγέτης του ΕΛΚ αμέσως μετά από τη πτήση του Πάνου Καμμένου στα Ίμια βγήκε θρασύτατα και μίλησε για “τουρκικές ακτές” δίνοντας στην Άγκυρα αυτό που ήθελε! Ο Βέμπερ είχε δηλώσει πως θα ασκήσει πιέσεις και στην κεντροαριστερά, την πολιτική ομάδα των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, να ταχθεί υπέρ ενός σχεδίου ψηφίσματος που είναι παρόμοιο με εκείνο το οποίο είχε εγκριθεί το 2000, όταν η αυστριακή ακροδεξιά υπό τον Χάιντερ είχε συμμετάσχει στην κυβέρνηση της Αυστρίας!!!
Προφανώς ο Καμμένος και η “εξωστρέφειά” του είναι η αφορμή για τις συντονισμένες επιθέσεις Βερολίνου και Άγκυρας κατά της Αθήνας. Ο πραγματικός στόχος είναι να υπάρχει πίεση προς την Αθήνα σ΄ όλα τα επίπεδα κι όχι μόνο στο οικονομικό. Λες κι αυτή από μόνη της δεν είναι έτσι κι αλλιώς αφόρητη.
Είναι βέβαιο ότι ο Καμμένος μαζί με τον Βαρουφάκη θα είναι οι δυο βασικοί στόχοι του Βερολίνου. Και για τον πρώτο έχουν βρει έναν πολύ καλό σύμμαχο,την Τουρκία που μόνο κέρδος έχει απ΄ όλη αυτή την υπόθεση. Η Τουρκία που αντιμετωπίζεται από τις ΗΠΑ και το σύνολο των δυτικών χωρών με καχυποψία σχετικά με την πραγματική ατζέντα που έχουν οι Ερντογάν και Νταβούτογλου φαίνεται ότι δεν ανησυχεί την Γερμανία. Τουλάχιστον μέχρι να τελειώσει το “μπρα-ντε-φερ” Βερολίνου-Αθήνας.
