Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξή του στο vidcast «Face2face» του nea.gr, απαντά στις αιχμές περί υπονόμευσης της ελευθερίας του Τύπου και απορρίπτει κατηγορηματικά τα περί «σκανδάλων», επικαλούμενος ευρωπαϊκές εκθέσεις που καταγράφουν βελτίωση στο κράτος δικαίου
Υπερασπίζεται τις μεταρρυθμίσεις για τη διαφάνεια και την προστασία των δημοσιογράφων, ενώ ασκεί κριτική σε αντιπολίτευση και μέσα ενημέρωσης για παραπληροφόρηση και «τηλεδικαστήρια». Παράλληλα, τονίζει ότι την τελική κρίση έχουν οι πολίτες, ενώ υπερασπίζεται τη σάτιρα με όρια και υπογραμμίζει πως η πολιτική είναι διαρκής δοκιμασία λογοδοσίας και αντοχής.
«Το τι είμαστε και το τι δεν είμαστε θα το αποφασίσει ο κόσμος, το αποφασίζει ο κόσμος, οι πολίτες, ο ελληνικός λαός κάθε τέσσερα χρόνια και συλλογικά, δηλαδή τη Νέα Δημοκρατία, το κυβερνών κόμμα, αλλά και ατομικά. Γι’ αυτό και θεωρώ ότι στο τέλος της ημέρας στην πολιτική πρέπει να μένεις όσο σε ψηφίζει».
Όσον αφορά τη σύγκριση με τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης ο κ. Μαρινάκης επισημαίνει ότι θεωρεί μεγάλο λάθος «να επιδιώκουμε απλά να είμαστε καλύτεροι από κάποιους άλλους και ειδικά από την προηγούμενη από εμάς κυβέρνηση που το κόμμα αυτό τώρα είναι κάπου μεταξύ 3 και 5%».
Τονίζει ότι ο μόνος αξιόπιστος και κοινά αποδεκτός δείκτης για το κράτος δικαίου είναι η ετήσια έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα δεν βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις, αλλά παρουσιάζει βελτίωση, με λιγότερες συστάσεις σε σχέση με το παρελθόν. Επισημαίνει, μάλιστα, πρόοδο ειδικά στην ελευθερία του Τύπου και την ασφάλεια των δημοσιογράφων, αποδίδοντάς την σε συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις, όπως η κατάργηση της απλής δυσφήμισης, η ενίσχυση της διαφάνειας στη διαφήμιση και η θέσπιση μέτρων προστασίας των δημοσιογράφων. «Η Ελλάδα έχει αυτή τη στιγμή λιγότερες συστάσεις από 15 κράτη – μέλη της Ευρώπης, άρα σίγουρα είναι σε καλύτερη κατάσταση από 15. ‘Αρα τελευταία δεν είναι. Λένε ότι είμαστε τελευταίοι και 15 κράτη μέλη της Ευρώπης έχουν παραπάνω συστάσεις από εμάς. Είχαμε επτά συστάσεις πριν αναλάβουμε την διακυβέρνηση του τόπου. Γιατί αυτό έχει ξεκινήσει από το 2020. ‘Αρα μέτρησε για αρχή την προηγούμενη από εμάς περίοδο και τώρα έχουμε πέσει στις τέσσερις. Αλλά πάμε στο πιο ενδιαφέρον. Αυτό το οποίο είναι και το δικό μου χαρτοφυλάκιο, όπου έχω την τιμή να εκπροσωπώ, του Τύπου, της ασφάλειας των δημοσιογράφων από τον Ιανουάριο του 2024, γιατί ανέλαβα χρέη υφυπουργού λίγους μήνες μετά τα χρέη Κυβερνητικού Εκπροσώπου. Οι δύο καλύτερες εκθέσεις της Ευρώπης για τα ζητήματα ελευθεροτυπίας και ασφάλειας δημοσιογράφων είναι του 2024 και του 2025».
Αντίθετα, απορρίπτει ως αναξιόπιστες ορισμένες εκθέσεις ΜΚΟ, τις οποίες χαρακτηρίζει υποκειμενικές και ανακριβείς. Παράλληλα, δηλώνει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα με τη σάτιρα, διαχωρίζοντάς την όμως από τη «δολοφονία χαρακτήρων», την οποία καταγγέλλει ως διαστρέβλωση της πραγματικότητας και υποκριτική πρακτική. «Είναι άλλο πράγμα η σάτιρα, που έχει μέσα και σκληρή κριτική, αλλά να προκαλεί γέλιο -και σε μας, όταν έχεις και στοιχειώδες χιούμορ, προκαλεί γέλιο και για τον εαυτό σου, γιατί πρέπει να έχεις και μια αίσθηση αυτοσαρκασμού- και είναι ένα άλλο πράγμα η «δολοφονία χαρακτήρων». Αυτή είναι μια κόκκινη γραμμή, που κάποιοι την έχουν ξεπεράσει», υπογραμμίζει.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αναφέρει ότι η προσφυγή στη Δικαιοσύνη δεν πρέπει να φοβίζει όταν τελείται ποινικό αδίκημα, δηλαδή όταν υπάρχουν ενδείξεις ψευδών και δυσφημιστικών ισχυρισμών, διευκρινίζοντας ότι προηγείται εξώδικο και πως όλοι είναι ίσοι απέναντι στον νόμο, χωρίς εξαιρέσεις για δημοσιογράφους ή πολιτικούς. Παράλληλα, ασκεί σφοδρή κριτική στη Ζωή Κωνσταντοπούλου, κατηγορώντας την ότι εργαλειοποιεί την τραγωδία των Τεμπών για πολιτικά οφέλη, μέσω προκλητικής ρητορικής και καθυστερήσεων στη δικαστική διαδικασία. «Μην κρύβουμε τα λόγια μας, η κυρία Κωνσταντοπούλου προσπάθησε να κάνει μία άλλου επιπέδου πολιτική καριέρα, δηλαδή, όχι απλά ενός κόμματος που μπαίνει οριακά στη Βουλή, επενδύοντας πάνω σε ένα τραγικό δυστύχημα. Το ξέρω ότι αυτό είναι ό,τι πιο τραγικό μπορεί να πει κάποιος, ό,τι πιο θλιβερό για έναν πολιτικό, δηλαδή, να πάει να κάνει καριέρα πάνω στον πόνο συγγενών θυμάτων μιας τραγωδίας, πάνω στον πόνο συγγενών 57 νεκρών. Αυτή είναι η αλήθεια. Και ποιο είναι το μοτίβο της κυρίας Κωνσταντοπούλου; Να βρίζει, να προκαλεί, να παίζει με τα όρια συναδέλφων της στη Βουλή, γιατί άνθρωποι είναι και αυτοί, άνθρωποι είμαστε».
Αναφέρεται, επίσης, στη διάδοση θεωριών περί παράνομου φορτίου, σημειώνοντας ότι η επιρροή τους έχει μειωθεί, ενώ καταγγέλλει τη λειτουργία «τηλεδικαστηρίων» και τη διασπορά παραπληροφόρησης. Ακόμη, επιρρίπτει ευθύνες και σε κόμματα της αντιπολίτευσης, υποστηρίζοντας ότι εκμεταλλεύτηκαν το κοινωνικό αίσθημα για δικαιοσύνη, ενισχύοντας ένα κλίμα πόλωσης. «Δεν υπάρχει άνθρωπος, είτε ψηφίζει Νέα Δημοκρατία, είτε ψηφίζει το οτιδήποτε άλλο που να μην θέλει δικαιοσύνη για ένα τραγικό δυστύχημα. Εκμεταλλεύτηκαν αυτό και έπαιξαν το παιχνίδι τους», λέει.
Στη συνέχεια ο κ. Μαρινάκης μιλά επίσης για τις δημοσκοπήσεις, τις συνεργασίες, την εκλογική προοπτική και την εσωτερική κριτική. Αποδίδει τα ποσοστά της Πλεύσης Ελευθερίας στο ότι υπάρχει ένα κοινό που ταυτίζεται με τη ρητορική της, τονίζοντας ωστόσο ότι η κυβέρνηση οφείλει να απευθύνεται σε όλους τους πολίτες, ακόμη και σε όσους δύσκολα πείθονται. Για το ΠΑΣΟΚ και τις δηλώσεις περί μη συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία, επισημαίνει ότι κάθε κόμμα αποφασίζει αυτόνομα, αλλά επικρίνει τη στάση του, θεωρώντας αντιφατικό να αποκλείει συνεργασία με τη ΝΔ, ενώ δεν κρατά αντίστοιχες αποστάσεις από άλλες πολιτικές δυνάμεις, υποστηρίζοντας ότι έχει μετακινηθεί πολιτικά. «Το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, για να λέμε την αλήθεια και να μην ωραιοποιούμε τα πράγματα και ας ενοχλεί η αλήθεια, το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη έχει μετεξελιχθεί σε ένα κόμμα, το οποίο «παίζει» στο γήπεδο των ανθρώπων, που τα ίδια τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ πήγαν να τα βάλουν φυλακή», επισημαίνει.
Εκφράζει την εκτίμηση ότι η αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας είναι εφικτή, επισημαίνοντας ότι οι εκλογές διαφέρουν από τις δημοσκοπήσεις, καθώς εκεί δεν υπάρχουν αναποφάσιστοι και συγκρίνονται προγράμματα και απολογισμοί, ενώ θεωρεί ενδεικτικό ότι το 2023 επικράτησε ένα πιο ρεαλιστικό πρόγραμμα έναντι πιο «γενναιόδωρων» υποσχέσεων.
Αναφορικά με την κριτική πρώην πρωθυπουργών, δηλώνει σεβασμό προς τα πρόσωπά τους και αναγνωρίζει ότι η κυβέρνηση οφείλει να δέχεται και να αξιοποιεί την κριτική, παραδεχόμενος ότι έχουν γίνει και λάθη. Παράλληλα, υπερασπίζεται το έργο της κυβέρνησης, ιδίως στην εξωτερική πολιτική και την άμυνα, θεωρώντας το ιδιαίτερα σημαντικό.
Ειδικά για την κριτική προς τον υπουργό Εξωτερικών, τη χαρακτηρίζει άδικη και υπερβολική, υπογραμμίζοντας τις επιτυχίες της κυβέρνησης σε διπλωματικό και αμυντικό επίπεδο, ενώ για την αποχώρηση του Αντώνη Σαμαρά τη θεωρεί αρνητική, αλλά αναπόφευκτη εξέλιξη. Όσον αφορά την κριτική του Κώστα Καραμανλή, αποφεύγει να την αντικρούσει ευθέως, σημειώνοντας ότι οι πολιτικοί κρίνονται συνολικά από τους πολίτες, ενώ επαναλαμβάνει ότι, παρά τα περιθώρια βελτίωσης στο κράτος δικαίου, η σημερινή κατάσταση δεν συγκρίνεται με παθογένειες του παρελθόντος. «Η ιστορία καταγράφει τους πολιτικούς και ειδικά τους πολιτικούς αρχηγούς με βάση αυτά που έκαναν και αυτά που δεν έκαναν και, στο τέλος της ημέρας, αξιολογούνται από τους πολίτες. Το αν θα πάμε καλά ή όχι στις εκλογές, δεν υποτιμώ τις αντιδράσεις των πρώην πρωθυπουργών, θα το κρίνουν οι ψηφοφόροι, οι πολίτες, ο ελληνικός λαός», τονίζει.
Για το θέμα των παρακολουθήσεων και του κράτους δικαίου, τονίζει ότι δεν είναι αδιάφορο ζήτημα και εξετάζεται από τη Δικαιοσύνη. Υπάρχει ποινική διάσταση (με αποφάσεις του Αρείου Πάγου και καταδίκες ιδιωτών σε πρώτο βαθμό) και η κυβέρνηση δεν σχολιάζει εκκρεμείς υποθέσεις. Επισημαίνει, επίσης, ότι η Ελλάδα έχει συμμορφωθεί θεσμικά με ευρωπαϊκές υποδείξεις.
Για τα briefings, υποστηρίζει ότι είναι ανοιχτά, χωρίς περιορισμούς ερωτήσεων, αλλά κατηγορεί ορισμένους δημοσιογράφους για «ακτιβισμό» και προσπάθεια διαστρέβλωσης απαντήσεων. «Υπάρχουν και θέματα στα οποία αν εγώ υπερέβαινα αυτά που θα μου πει ένα Υπουργείο, δεν θα έκανα καλά τη δουλειά μου. Με συγχωρείτε που προσπαθώ να ενημερώνω τον κόσμο, γιατί εκεί ενημερώνω τους πολίτες. Ενημερώνω τους δημοσιογράφους, αλλά ενημερώνω και τους πολίτες, με βάση αυτά που επισήμως λένε τα αρμόδια υπουργεία. Ειδικά, σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας», τονίζει.
Περιγράφει την καθημερινότητά του: πρωινή ενημέρωση, σύσκεψη («πρωινός καφές»), οικογενειακές στιγμές και συνεχής επικοινωνία με κυβερνητικά στελέχη.
Για τον ρόλο του κυβερνητικού εκπροσώπου, μεταφέρει τη συμβουλή του πρωθυπουργού να παραμείνει αυθεντικός, αναγνωρίζοντας ότι η θέση έχει πίεση, έκθεση και τοξικότητα, αλλά αποτελεί μεγάλη τιμή και ευθύνη. «‘Θα σου πω κάτι. Εγώ βάζω κυβερνητικό εκπρόσωπο εσένα. ‘Αρα, θέλω να είσαι εσύ. Δεν θέλω να υποδυθείς ένα ρόλο. Θα μπεις στα ‘παπούτσια’ του κυβερνητικού εκπρόσωπου, αλλά θα μιλάς όπως μιλάς μέχρι τώρα. Και δημοσίως και ιδιωτικώς’ -του είχε πει ο πρωθυπουργός. Ήμουν 35 χρονών το 2023. Είμαι σχεδόν τρία χρόνια σε αυτήν την, όπως λένε, ‘ηλεκτρική καρέκλα’. Αλλά θα σας πω κάτι. Στη ζωή δεν μπορεί να τα έχουμε όλα. Υπάρχουν πολλά σημαντικά και θετικά και μόνο και μόνο η τιμή που μου έκανε ο πρωθυπουργός να είμαι σε αυτήν την θέση και να είμαι και κοντά του, αλλά και συνολικά να υπηρετώ έναν ρόλο που είναι πολύ μεγάλη ευθύνη. Ταυτόχρονα, υπάρχουν και τα δύσκολα που είναι η πίεση, η τοξικότητα, το γεγονός ότι πολλές φορές καλείσαι να απαντήσεις για πράγματα ή να δικαιολογήσεις πράγματα. Ή να αποδείξεις ότι ‘δεν είσαι ελέφαντας’, ή να δικαιολογήσεις κάτι μια κατάσταση που δεν ευθύνεσαι, αλλά το ξαναλέω, η κυβέρνηση είναι μία ομάδα, ένα σύνολο ανθρώπων».
Για την ανωνυμία στο διαδίκτυο, προτείνει να γνωρίζουν οι πλατφόρμες την ταυτότητα των χρηστών (όχι κατάργηση ψευδωνυμίας), κυρίως για την αντιμετώπιση παραβατικών συμπεριφορών και την προστασία των παιδιών. Υπάρχουν επερχόμενα μέτρα ειδικά για ανηλίκους.
Αναφέρεται στα παιδικά και φοιτητικά του χρόνια, την αγάπη για το μπάσκετ και την πορεία του στη Νομική, υπογραμμίζοντας ότι οι επιλογές ζωής αλλάζουν.
Για την οικογένειά του, επισημαίνει την επιρροή του παππού του (δικηγόρου) και το οικογενειακό περιβάλλον.
Μιλά για την εμπειρία του με αυτοάνοσο νόσημα, τη δύσκολη περίοδο διάγνωσης και τη σημασία της πρόληψης και των εξετάσεων.
Τέλος, ως τρόπους αποφόρτισης αναφέρει τον χρόνο με την οικογένεια και τις απλές στιγμές της καθημερινότητας
