του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου,
Πρωτοφανής πρόκληση εν μέσω εκλογικής περιόδου από την Άγκυρα η οποία για πρώτη φορά ευθέως αμφισβήτησε με επίσημη τοποθέτηση του τουρκικού ΥΠΕΞ τα ελληνικά θαλάσσια σύνορα, μην αναγνωρίζοντάς τα, ολοκληρωτικά!
Και βέβαια η δήλωση αυτή προκαλεί ένα βασικό ερώτημα προάγγελο δυσμενών εξελίξεων: Αφού δεν τα αναγνωρίζουν, άρα δίνουν στον εαυτό τους το δικαίωμα για μονομερείς επιθετικές μελλοντικές ενέργειες προς “αποκατάσταση” της “συνοριογραμμής” όπως βολεύει την γειτονική (αλλά όχι φιλική όπως πάντοτε αποδεικνύεται) χώρα.
Δεν αναγνωρίζουν θαλάσσια σύνορα, σημαίνει ότι ΔΕΝ αναγνωρίζουν ΑΟΖ, ΔΕΝ αναγνωρίζουν τα δώδεκα μίλια, ΔΕΝ αναγνωρίζουν ούτε καν τα υποτιθέμενα έξι μίλια τα οποία μέχρι τώρα δεν τα θεωρούσαν casus belli, ΔΕΝ αναγνωρίζουν ούτε καν την διεύλευση βάρκας…με κουπί κοντά στις ακτές των ελληνικών ακτών.
Συγκεκριμένα ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ δήλωσε: «Μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδος υπάρχει σειρά αλληλένδετων προβλημάτων στο Αιγαίο. Το γεγονός ότι μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδος δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα που να έχουν οριοθετηθεί με μια ισχύουσα διεθνή συμφωνία συμπεριλαμβάνεται μεταξύ αυτών των προβλημάτων. Διατηρούμε τη στάση μας αναφορικά με τα θέματα αυτά.
Η χώρα μας επιθυμεί την εξεύρεση μόνιμων λύσεων σε όλα τα θέματα αυτά σύμφωνα με την ευθυδικία και την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και συμφερόντων της χώρας μας. Με την αντίληψη αυτή, όλα αυτά τα θέματα συζητούνται με την Ελλάδα στο πλαίσιο των υπαρχόντων διαύλων διαλόγου».
Από την πλευρά του, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Κωνσταντίνος Κούτρας, απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων αναφορικά με την τοποθέτηση του εκπροσώπου του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, σχολίασε: «Δεν είναι κατανοητή η πρόσφατη τοποθέτηση του εκπροσώπου του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών περί μη ύπαρξης οριοθετημένων θαλασσίων συνόρων μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας».
«Τα σύνορα αυτά είναι σαφώς καθορισμένα επί τη βάσει ισχυουσών διεθνών συμφωνιών (Συνθήκη Λωζάννης του 1923, Πρωτόκολλο Αθηνών 1926, ιταλο-τουρκική Συμφωνία και Πρωτόκολλο 1932). Οι Συμφωνίες αυτές είναι, βεβαίως, ισχυρές και δεσμεύουν την Τουρκία, και επομένως οι όποιες εν προκειμένω αμφισβητήσεις της, είναι νομικά αβάσιμες και αντίκεινται στο διεθνές δίκαιο. Περαιτέρω, σε ό,τι αφορά την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, είναι ξεκάθαρο ότι όπου δεν υφίσταται σχετική συμφωνία, εφαρμόζεται η αρχή της ίσης απόστασης/μέσης γραμμής βάσει του εθιμικού δικαίου που ισχύει έναντι όλων» προσέθεσε.
Οι ανακοινώσεις όμως δεν αλλάζουν το γεγονός ότι η Άγκυρα μονομερώς αναγνωρίζει μόνο ότι θέλει και ταιριάζει με τα δικά της γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, και πέντε χρονια ελληνικής οικονομικής εξαθλίωσης έχουν “ανοίξει” την “όρεξη” στην Τουρκία ότι ίσως έχει φτάσει ή φτάνει η στιγμή που θα μπορούσε να επιβάλλει μια ολοκληρωτική αναθεωρητική εξωτερική πολιτική εις βάρος της χώρας μας χωρίς να πληρώσει ακριβά το τίμημα.
