του Βασίλη Καπούλα
To τεράστιο κόλπο γκρόσο της Ρωσίας στην Ανατολική Μεσόγειο αποκαλύπτουν Ισραηλινά ΜΜΕ τα οποία αναφέρουν ότι ο στόχος της ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας στην Μέση Ανατολή είναι διττός: ξεκινά από την παραμονή του Μπασάρ αλ Άσαντ στην εξουσία στη Συρία και φτάνει στον έλεγχο του Ισραηλινού κοιτάσματος “Λεβιάθαν”! Έτσι δικαιολογείται η ανάπτυξη ρωσικών πυρηνικών όπλων στην περιοχή αφού στόχος είναι η διπλωματική, στρατιωτική και ενεργειακή νίκη επί των ΗΠΑ-Ισραήλ.
Πριν δεκαπέντε ημέρες, ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, πρότεινε στο Ισραήλ να αναλάβει η Μόσχα την ευθύνη να φυλάει τα οικόπεδα φυσικού αερίου-πετρελαίου και τις εγκαταστάσεις του στη Μεσόγειο. Η ρωσική πρόταση πρόσφερε επίσης 7-10 δισ. δολάρια για την ανάπτυξη του “Λεβιάθαν” του μεγαλύτερου κοιτάσματος ενώ τόνισε πως θα συμμετείχε και στην κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη.
Οι Ισραηλινοί σκόπιμα στο σημείο αυτό διαρρέουν ότι η Μόσχα πρότεινε να γίνει μέσω Τουρκίας αλλά γνωρίζουν πως όλοι οι δρώντες στην περιοχή πλην της Άγκυρας δεν το θέλουν ενώ οι σχέσεις Ρωσίας-Τουρκίας είναι εξαιρετικά κακές πλέον λόγω ISIL αλλά και μετά το πάγωμα του σχεδίουTurkish Stream.
Η προσφορά έγινε απευθείας στον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου σε μυστικές διπαραγματεύσεις.
Εκείνη τη στιγμή, ο Β.Πούτιν, δεν μοιράστηκε με τον Μ.Νετανιάχου τα σχέδια του για την επικείμενη στρατιωτική ανάπτυξη πεζοναυτών, μαχητικών της ρωσικής πολεμικής αεροπορίας, πλοίων και πυραύλων στη Συρία αν και το σχέδιο είχε ετοιμαστεί από κοινού με την Τεχεράνη από τα τέλη Ιουλίου!
Το ρωσικό σχέδιο είναι απλό: Ο “Λεβιάθαν” καταλήγει στην οικονομική ζώνη του Λιβάνου και γι αυτό είναι τρωτός σε πιθανή δολιοφθορά από Ιράν, Συρία ή Χεζμπολάχ μέσω επίθεσης από κομάντο ή πυραυλική επίθεση.
Μια ρωσική επένδυση δισ. θα το μετέτρεπε σε “ρωσικό πρόζεκτ” στο οποίο ούτε η Συρία ούτε η Χεζμπολάχ θα τολμούσαν να επιτεθούν αν και ανήκει στο Ισραήλ (το κοίτασμα).
Ποια είναι όμως η τωρινή κατάσταση. Οι ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις κατευθύνονται στη Λαττάκεια και η Μόσχα δέσμευσε με δύο ΝΟΤΑΜ περιοχές μεταξύ Συρίας-Κύπρου για ναυτικές ασκήσεις από τις 15 Σεπτέμβρη μέχρι τις 7 Οκτώβρη με πραγματικά πυρά και εκτοξεύσεις πυραύλων κατά στόχων από πέντε ρωσικά πολεμικά πλοία.
Όταν έγινε η ρωσική πρόταση για “ασπίδα” στο Ισραηλινό φυσικό αέριο στα τέλη Αυγούστου, ο Β.Πούτιν γνώριζε ότι η εφαρμογή του σχεδίου θα απαιτούσε στρατιωτικές δυνάμεις που θα βρίσκονταν στο συγκεκριμένο σημείο παρά την απροθυμία Ιρανών και Σύρων…
Στις 30 Αυγούστου, ο Νετανιάχου συζήτησε τη ρωσική πρόταση με τον Ιταλό πρωθυπουργό Ματέο Ρέντσι όταν συνατήθηκαν στη Φλωρεντία στα πλαίσιο της συμμετοχής του πρώην Ιταλού πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι στις εργασίες της Μεσογειακής και Ευρωπαϊκής ενεργειακής κοινοπραξίας λόγω και τον στενών δεσμών του με τον πρόεδρο Πούτιν. Να σημειωθεί ότι ο Μπερλουσκόνι και ο Νετανιάχου είναι επίσης καλοί φίλοι.
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός δεν επιβεβαίωσε ποτέ στον Β.Πούτιν ότι θα εξέταζε την ρωσική συναλλαγή. Δίσταζε επειδή διαισθάνθηκε ότι μια συμφωνία με τη Μόσχα δεν θα γινόταν αποδεκτή από την Ουάσινγκτον και τη Noble Energy που διατηρεί ένα μερίδιο 39,66% της κοινοπραξίας που ελέγχει το “Λεβιάθαν” ενώ έχει μερίδιο και στα μικρότερα κοιτάσματα “Τanin” και “Tamar”.
Στο μεταξύ, δύο Ισραηλινοί υπουργοί, ο Moshe Kahlon και ο Arye Deri, οικονομίας και οικονομικών, εμπόδιζαν συνέχεια να εκδοθεί η τελική κυβερνητική άδεια για την εξαγωγή φυσικού αερίου, τακτική που επίσης εμπόδισε τον Νετανιάχου να απαντήσει στον Β.Πούτιν.
Η κατάσταση άλλαξε δραματική μετά την ροή ρωσικών στρατευμάτων και εξοπλισμού στη Συρία. Ο Νετανιάχου βρίσκεται σε δύσκολή θέση γιατί η στρατιωτική και στρατηγική κατάσταση του Ισραήλ που ξεκινούσε από τη Συρία και αφορούσε ολόκληρη την περιοχή, επηρέαζε πλέον άμεσα τα ξένα επενδυτικά σχέδια για το Ισραηλινό φυσικό αέριο.
1.Η κυβέρνηση του δεν μπορεί αν δουλεύει πάνω σε υποθετική εργασία βραχυπρόθεσμου στόχου ανατροπής του Μ.Άσαντ. Οι ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις σε συνδυασμό με τις δυνάμεις των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης έχουν δώσει στον Άσαντ πλεονέκτημα που θα φανεί γήγορα. Οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις πρέπει να επανακαθορίσουν την στρατηγική τους απέναντι στον FSA και γενικά τους ισλαμιστές στη νότια Συρία απέναντι στις δυνάμεις της Χεζμπολάχ και του Ιράν γιατί είναι πιθανό πλέον το Ισραήλ να δεχτεί διασυνοριακές επιθέσεις…. Επιτελείς του Ισραήλ ήδη μελετούν την παραμονή του Μ.Άσαντ στην εξουσία ως την βέλτιστη γι αυτούς επιλογή.
2.Οι ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις, χερσαίες και εναέριες, αποτελούν “ασπίδα” όχι μόνο για τον Μ.Άσαντ αλλά και για την Χεζμπολάχ. Αυτό σημαίνει ότι η στρατιωτική στάση του Ισραήλ πρέπει να αλλάξει.,
3. Επίσης, η ρωσική στρατιωτική παρουσία στη Συρία, ακυρώνει την “ευελιξία” του Ισραήλ σε στρατιωτικές πρωτοβουλίες εναντίον Ιρανικών και στόχων της Χεζμπολάχ όταν αυτό απαιτηθεί.
4. Τρεις πτυχές της νέας κατάστασης ξεχωρίζουν κυρίως:
Πρώτον, η ρωσία διαθέτει πλέον την πιο ισχυρή ξένη στρατιωτική δύναμη στην ανατολική Μεσόγειο. Οι ΗΠΑ δεν έχουν αναπτύξει τίποτα συγκρίσιμο.
Δεύτερον, η στρατιωτική ισχύς του Ισραήλ είναι ουσιαστική και δεδομένη αλλά κανείς δεν θέλει μια σύγκρουση με τους Ρώσους αν και αυτό είχε συμβεί τέσσερις δεκαετίες πριν…
Τρίτον, η επικράτηση της ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας στην ανατολική Μεσόγειο θα επηρεάσει τις ξένες επενδύσεις στο Ισραηλινό φυσικό αέριο αφού σε περίπτωση σύγκρουσης κανείς δεν θα ήθελε να χάσει δισ. δολάρια.
Τέταρτον, είναι δεδομένο ότι η Ρωσία θα επαναφέρει την αρχική της πρόταση για “ρωσική ασπίδα” στις Ισραηλινές πηγές φυσικού αερίου και πετρελαίου μόνο που τώρα η Ρωσία διαθέτει πιο ισχυρά ‘χαρτιά”. Έχει απίστευτης σημαντικής ισχύος στρατιωτική δύναμη και θα σκληρύνει τους όρους της συμφωνίας..
Το Ισραήλ και οι ΗΠΑ είναι στριμωγμένοι μετά από αυτήν την εξέλιξη. Αυτός είναι και ο λόγος που ο Β.Πούτιν εισάγει ‘πυρηνικά όπλα” στην διαμάχη ενώ η Ελλάδα θα μπορούσε να βγεί πολλαπλά ωφελημένη από την “ρωσική ασπίδα”.
