Η αμερικανική επενδυτική τράπεζα BofA πραγματοποίησε ταξίδι στην Αθήνα και επαλήθευσε την εκτίμηση ότι η ελληνική οικονομία θα παραμείνει σε θετική πορεία, έχοντας ανακάμψει από τα διπλά σοκ της πανδημίας και της ενεργειακής κρίσης.
«Η Ελλάδα θα συνεχίσει να ξεπερνά σε ανάπτυξη την Ευρωζώνη και το 2025-2026, με ρυθμούς ανάπτυξης 1,4% φέτος, 1,6% το 2025 και 1,9% το 2026. Τα τρία στοιχεία είναι η πορεία των επενδύσεων, βοηθούμενη επίσης από το εθνικό σχέδιο ανάκαμψης και ανθεκτικότητας, η ηπιότερη μετάβαση της νομισματικής πολιτικής σε σχέση με τις αντίστοιχες χώρες της Ευρωζώνης και η συνεχιζόμενη δημοσιονομική σύνεση και δέσμευση για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Για το μέλλον, βλέπουμε ότι τα σημεία των επενδύσεων και της δημοσιονομικής σύνεσης είναι οι καταλύτες μιας θετικής προσέγγισης στα ελληνικά μακροοικονομικά μεγέθη. Δεδομένης της χαμηλότερης ευαισθησίας της ελληνικής οικονομίας στα επιτόκια σε σχέση με τους ομολόγους της ζώνης του ευρώ, οι παρενέργειες από τη χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής θα μπορούσαν να είναι σχετικά περιορισμένες», προβλέπει ο οίκος.
Τι αποκόμισε από το ταξίδι στην Αθήνα
«Tο ταξίδι στην Αθήνα μας άφησε την εντύπωση ότι η οικονομία εξακολουθεί να περιορίζεται από πολλές διαρθρωτικές δυσχέρειες και τα θεμελιώδη οικονομικά μεγέθη είναι συνολικά εύθραυστα, με υπερβολική εξάρτηση της οικονομίας από ευμετάβλητους τομείς όπως ο τουρισμός και η ναυτιλία. Αυτό ενισχύει την άποψη ότι οι κίνδυνοι για τις προοπτικές είναι στραμμένοι για χαμηλότερα. Ενώ δεν συμμεριζόμαστε τις μεγάλες ανησυχίες σχετικά με τον κίνδυνο υπερθέρμανσης της οικονομίας, η χαλαρότητα εξακολουθεί να είναι υπαρκτή, αναγνωρίζουμε ότι οι καθυστερήσεις στην έγκαιρη εφαρμογή των δυνητικών μεταρρυθμίσεων που θα μπορούσαν να ενισχύσουν την ανάπτυξη θα μπορούσαν να περιορίσουν την κυκλική ανοδική πορεία, ιδίως μέσω των πιστωτικών περιορισμών και των ελλείψεων εργασίας.
Ωστόσο, παρατηρήσαμε μια θετική βραχυπρόθεσμη μακροοικονομική αφήγηση που αντανακλά την καλή οικονομική επίδοση μέχρι στιγμής στο α’ εξάμηνο, πολύ υψηλότερα πάνω από τον μέσο όρο της ζώνης του ευρώ. Η αγορά εργασίας συνέχισε να ανακάμπτει με σταθερό ρυθμό και η κυβερνητική σταθερότητα δεν φαίνεται να κινδυνεύει και, παρά τις εσωτερικές διαιρέσεις στα κύρια κόμματα. Επίσης, οι δημοσιονομικές προοπτικές φαίνονται βελτιωμένες, ενώ η συνεχιζόμενη εφαρμογή του εθνικού σχεδίου δίνει ώθηση στην οικονομία. Η υπεραπόδοση της ανάπτυξης θα αποτελέσει θέμα και για το 2025-2026», συνεχίζει ο οίκος.
«Το εθνικό σχέδιο ανάκαμψης προχωρά, εν μέρει χάρη στη σημαντική συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, ιδίως στη συνιστώσα των πράσινων επενδύσεων. Ανεπίσημα στοιχεία από τις συναντήσεις που είχαμε ήταν ότι οι αιτήσεις για πράσινες επενδύσεις ήταν 2,5 φορές περισσότερες από τον διαθέσιμο χώρο για έργα. Τα κύρια δομικά στοιχεία στο μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό σχέδιο της κυβέρνησης για το μέλλον περιλαμβάνουν συνολικό έλλειμμα κάτω του 1% τα επόμενα δύο χρόνια, διαρθρωτικό πρωτογενές ισοζύγιο στο 2% του ΑΕΠ το 2025 και στο 2,3% από το 2028, το χρέος σε σταθερή πτωτική τροχιά και προβλέπεται να είναι χαμηλότερα από την Ιταλία το 2028. Από την άλλη πλευρά, οι καθυστερήσεις στην εφαρμογή του σχεδίου ανάκαμψης, η ελλιπής απορρόφηση των κονδυλίων του και ο κίνδυνος ανάκαμψης με πιστωτικούς περιορισμούς είναι τα προβλήματα για τη χώρα, μαζί με τον κίνδυνο βραδύτερου αποπληθωρισμού από ότι στην υπόλοιπη περιοχή της ζώνης του ευρώ.
Παρά το γεγονός της αναζωογόνησης των επενδύσεων, η επίτευξη του στόχου για επενδύσεις στο 20% του ΑΕΠ (έναντι 14% σήμερα) θα μπορούσε να είναι δύσκολη χωρίς αλλαγή καθεστώτος στην αποστροφή κινδύνου. Αυτό αυξάνει τους κινδύνους για ελλείψεις στην αγορά εργασίας, ιδίως σε τομείς εντάσεως εργασίας. Τέλος, η ανοδική βραχυπρόθεσμη μακροοικονομική εικόνα δεν θα πρέπει να επισκιάζει τις μακροχρόνιες διαρθρωτικές αδυναμίες.
Η βελτίωση της παραγωγικότητας μέσω διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και η αποτελεσματικότερη κατανομή των πόρων, η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και η στροφή προς ένα πιο ανθεκτικό μοντέλο ανάπτυξης παραμένουν βασικές εκκρεμείς προκλήσεις για να οδηγήσουν στην προσαρμογή του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών και να αντιμετωπίσουν τις διαρθρωτικές ανισορροπίες που προκύπτουν από τις χαμηλές αποταμιεύσεις των νοικοκυριών και τα ακόμη χαμηλά επίπεδα επενδύσεων», καταλήγει ο αμερικανικός οίκος
