Σήμερα ψηφίζεται ο Προϋπολογισμός του 2026, ο οποίος εξασφαλίζει ισχυρή δημοσιονομική σταθερότητα και φέρνει πρόσθετες παροχές στους πολίτες, κάτι που έχει να συμβεί από τις εποχές προ των μνημονίων. Η χώρα έχει επιστρέψει σε φάση κανονικότητας και αυτό πιστώνεται στον Μητσοτάκη, ο οποίος εξακολουθεί να αποτελεί τον κυρίαρχο πόλο του πολιτικού συστήματος, χωρίς μάλιστα να έχει αντίπαλο
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Από την άλλη, τα κόμματα της αντιπολίτευσης, χωρίς να διαθέτουν… εκτόπισμα και πειστικό αφήγημα, προσπαθούν να πλήξουν την Κυβέρνηση, με κάθε τρόπο, αλλά η επιστροφή της χώρας στην κανονικότητα, δεν τους κάνει το… χατίρι!
Η κανονικότητα δεν ευνοεί τους αντιπάλους της Κυβέρνησης, αλλά είναι προς το συμφέρον της χώρας και των πολιτών. Η Ελλάδα εισέρχεται στο νέο έτος με σημαντική «προίκα» από το 2025.
«Κερασάκι στην τούρτα» αποτελεί η εκλογή του Κυριάκου Πιερρακάκη στην εξαιρετικά σημαντική θέση του Προέδρου του Eurogroup, εκπέμποντας δυνατά μηνύματα και σηματοδοτεί ιστορικούς συμβολισμούς.
Η Ελλάδα της περιθωριοποίησης κατά τα χρόνια των μνημονίων και κυρίως την περίοδο 2015-2019 είναι μια άλλη χώρα. Η πολιτική σταθερότητα οδήγησε στην επίτευξη κρίσιμων οικονομικών στόχων.
Η χώρα αποπληρώνει νωρίτερα τα δάνεια των πιστωτών της, αποκλιμακώνει ταχύτερα το δημόσιο χρέος μειώνοντας τα βάρη για τις επόμενες γενιές, προσελκύει επενδύσεις, παρουσιάζει ισχυρούς ρυθμούς ανάπτυξης και δημιουργεί συνεχώς νέες θέσεις εργασίας.
Το story του ελληνικού success story είναι τόσο ισχυρό, ώστε κανένα από τα κόμματα της αντιπολίτευσης να μην έχει βρει έως σήμερα αντιστάθμισμα.
Η αδιέξοδη “διέξοδος” των κομμάτων Τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν πιαστεί πολλές φορές στα “δίχτυα” του λαϊκισμού, αλλά τα οφέλη είναι μηδενικά.
Φέτος, οι πολιτικοί αντίπαλοι της κυβέρνησης επιχείρησαν να εξαπατήσουν την κοινή γνώμη με την τραγωδία των Τεμπών, συνεχίζουν το… βιολί με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και παίζουν τα… ρέστα τους στις αγροτικές κινητοποιήσεις.
Τα έκτροπα στην Κρήτη από μια ομάδα κακοποιών με πλούσιο ποινικό παρελθόν και… παρόν, αλλά και το λάθος των αγροτών να θέσουν ως αίτημα τη μη υπαγωγή του ΟΠΕΚΕΠΕ στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, εκθέτουν όχι μόνο τους ίδιους αλλά και τα κόμματα που τους αβαντάρουν.
Δίνουν την εικόνα προς την κοινωνία -την οποία ταλαιπωρούν- ότι θέλουν να συνεχιστεί το καθεστώς ανομίας και λαμογιάς που έχει παγιωθεί εδώ και τουλάχιστον 4 δεκαετίες.
Τα μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση το 2026, μέσω της μείωσης φόρων και της αύξησης εισοδημάτων πιστώνονται σε αυτήν, αφαιρώντας κάθε πολιτικό έρεισμα της αντιπολίτευσης, η οποία δυσκολεύεται να αρθρώσει αξιόπιστο πολιτικό λόγο.
Ακόμη και αυτοί που είναι απέναντι στην κυβέρνηση, κατά βάθος, πιστεύουν ότι η κυριαρχία του Μητσοτάκη είναι αδιαμφισβήτητη, ενώ η απουσία εναλλακτικής πρότασης οφείλεται στην ανευθυνότητα που δείχνουν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης.
Θεωρητικά, το 2026 φέρνει καλύτερες μέρες για τους πολίτες και την κυβέρνηση, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξουν ισχυρές ενδείξεις άμβλυνσης των συνεπειών της ακρίβειας.
Στο κάτω κάτω, οι παροχές προς τους πολίτες, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, αποτελούν αντιστάθμισμα στην ακρίβεια, η οποία πλήττει τους αδύναμους.
Ορόσημο το 2026
Το 2026 αποτελεί μια εξαιρετικής σημασίας χρονιά, καθώς θα διαμορφώσει το πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον, στην τελική ευθεία προς τις εκλογές της άνοιξης του 2027.
Η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια της πολιτικής αστάθειας ή της αβεβαιότητας. Το success story αποτελεί ισχυρό πλεονέκτημα για την κυβέρνηση και προσωπικά για τον Μητσοτάκη.
Η κάλπη που θα στηθεί μετά από περίπου 16-17 μήνες θα είναι καθοριστική για την πορεία της χώρας, καθώς θα εισέλθουμε σε μια νέα πολιτική και οικονομική φάση. Θα αρχίσουμε να αποπληρώνουμε τα δάνεια του τρίτου μνημονίου και η διασφάλιση συνθηκών πολιτικής σταθερότητας αποτελεί βασικό προαπαιτούμενο.
Χθες, ξεχρεώσαμε τα δάνεια του πρώτου μνημονίου και στείλαμε το μήνυμα προς τις αγορές ότι αξίζουμε περαιτέρω αναβάθμιση της πιστοληπτικής αξιολόγησης μας, αλλά και την προσέλκυση περισσότερων επενδύσεων. Αν δεν υπάρχει πολιτική σταθερότητα το 2027, το θετικό κλίμα που επικρατείτα τελευταία 6,5 χρόνια, μπορεί να ανατραπεί και μάλιστα εντυπωσιακά, αν έχει ξεσπάσει και κάποια διεθνής κρίση.
Το γεγονός ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης παγιδεύονται διαρκώς στα «δίχτυα» του λαϊκισμού, ευνοεί την κυβέρνηση και τον Μητσοτάκη. Μια κρίσιμη μάζα του εκλογικού σώματος, παρά το πρόβλημα της ακρίβειας, αναγνωρίζει στο κυβερνών κόμμα, ότι έφερε τα… κάτω πάνω στη χώρα, κάτι που οφείλεται αποκλειστικά στις προσπάθειες που καταβλήθηκαν τα τελευταία χρόνια.
«Προίκα» για την κυβέρνηση υπάρχει, αλλά δεν ισχύει το ίδιο για την Αντιπολίτευση. Ο εγκλωβισμός των κομμάτων της Αντιπολίτευσης στον λαϊκισμό, σε συνδυασμό με τις βελτιωμένες προοπτικές στην οικονομία το 2026, αποτελούν θετικό μήνυμα για τη συνέχιση της πολιτικής σταθερότητας με κυρίαρχους τη Νέα Δημοκρατία και τον Μητσοτάκη. Ωστόσο, τον τελευταίο λόγο τον έχει ο λαός…
