Η Αλήθεια, η Προπαγάνδα, οι Αγορές και ο… Θερβάντες!
Του Θανάση Κ.
Όταν δεν είστε σίγουροι για το τι συμβαίνει διεθνώς,
όταν νοιώθετε σύγχυση και δυσπιστία απέναντι σε όσους σας ενημερώνουν,
υπάρχει μια απλή λύση για να βγείτε από την αμηχανία:
Κοιτάξτε τι γίνεται στις παγκόσμιες αγορές…
Τι κάνουν οι τρείς βασικοί δείκτες στη Wall Street,
(Dow Jones, S&P-500, Nasdaq),
τι κάνει το πετρέλαιο, τι κάνει το δολάριο, τι κάνει ο χρυσός.
Όχι γιατί οι αγορές είναι πιο “έξυπνες” ή πιο “διορατικές”. Όχι!
Συχνά οι αγορές πέφτουν έξω κι αυτές.
Αλλά είναι πάντα καλύτερα ενημερωμένες από την διάχυτη προπαγάνδα!
Δεν πέφτουν εύκολα θύματα στη “επικοινωνιακή διαχείριση”…
Ή τουλάχιστον οι αγορές δεν “τσιμπάνε” εύκολα στα ψέματα
και αν “τσιμπήσουν”, διορθώνουν αμέσως.
Οι αγορές ΔΕΝ προβλέπουν πάντα την κρίση, αλλά διαβλέπουν πάντα
την προπαγανδιστική στρέβλωση της πραγματικότητας…
* Το είδαμε αυτό τις τελευταίες μέρες.
Τα πρώτα 24ωρα της κρίσης με το Ιράν το πετρέλαιο είχε ανέβει πολύ λίγο! Από τα 70 δολάρια το βαρέλι πριν εκδηλωθεί η επίθεση Ισραήλ-ΗΠΑ κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου,
πέντε μέρες αργότερα το πετρέλαιο είχε φτάσει τα 84 δολάρια το βαρέλι. Δηλαδή… τίποτα, σε σύγκριση με άλλες αντίστοιχες διεθνείς κρίσης: τα πρώτα 24ωρα μετά την Σοβιετική εισβολή στην Ουκρανία το πετρέλαιο είχε φτάσει τα 130 δολάρια το βαρέλι…
Με άλλα λόγια το war premium ήταν τώρα πολύ χαμηλό.
Το ίδιο διάστημα οι χρηματιστηριακές δείκτες της Wall Street είχαν σημειώσει ελάχιστες απώλειες. Και το δολάριο πολύ μικρή άνοδο. Οι αγορές συνολικά αποτιμούσαν το ρίσκο πολύ χαμηλά…
* Ξαφνικά την περασμένη Παρασκευή το πετρέλαιο εκτοξεύθηκε ως τα 100 δολάρια περίπου. Και τη Δευτέρα όταν άνοιξαν ξανά οι αγορές έφτασε τα 119 δολάρια το βαρέλι. Ταυτόχρονα οι χρηματιστηριακοί δείκτες στη Wall Street υποχωρούσαν κι αυτοί, αλλά όχι δραματικά. Τι συνέβαινε;
Είχε κυκλοφορήσει η φήμη ότι έκλεισαν τα στενά του Ορμούζ, από τα οποία διέρχεται το 20% της παγκόσμιας μεταφοράς πετρελαίου (και σημαντικό μέρος της μεταφοράς υγροποιημένου αερίου LNG)…
Όμως το βράδυ της Δευτέρας, η κατάσταση ανατράπηκε ξανά – και θεαματικά.
Το πετρέλαιο σε λίγες ώρες κατέρρευσε: από 119 δολάρια το βαρέλι στα 90! Και την επομένη έπεσε στα 85…
Ενώ οι χρηματιστηριακοί δείκτες της Wall Street επανήλθαν στα προ της κρίσης επίπεδα. Mε μικρή αύξηση μάλιστα…
Οι αγορές προεξοφλούσαν ότι η κρίση πέρασε. Ότι ο Πόλεμος τελειώνει σύντομα…
Ή εν πάση περιπτώσει ΔΕΝ θα κρατήσει 4-6 μήνες, όσο χρειάζεται για να προκαλέσει η αύξηση του πετρελαίου παγκόσμια ύφεση,
ούτε καν 3-4 μήνες, όσο χρειάζεται για να προκαλέσει η αύξηση του πετρελαίου πληθωριστική έκρηξη διεθνώς, αύξηση των επιτοκίων και οικονομική επιβράδυνση.
Οι αγορές αξιολογούσαν ότι η κρίση θα εκτονωθεί γρήγορα.
* Τα στενά του Ορμούζ δεν είχαν κλείσει από το Ιράν. Η αεροπορία του υπέστη συντριπτικά πλήγματα από τις πρώτες ώρες. Το ναυτικό του επίσης. Κι αυτό το βεβαιώνουν και τα αραβικά κράτη του Κόλπου που βρίσκονται δίπλα.
Οι εκτοξευτήρες πυραύλων του Ιράν καταστρέφονται. Οι ίδιοι οι βαλλιστικοί του πύραυλοι εξαντλούνται. Ακόμα και αναλύσεις που κυκλοφορούν σε ρωσόφωνες πλατφόρμες — όπως το αγγλόφωνο Military Summary Channel — υποστηρίζουν ότι για κάθε πύραυλο που εκτοξεύει το Ιράν δέχεται πια 20 πλήγματα από τους αντιπάλους του…
Δεν μπορεί να “κλείσει” τα στενά του Ορμούζ! Απλώς οι ασφαλιστικές εταιρίες του Λονδίνου ήραν τα ασφάλιστρα στα δεξαμενόπλοια και τους απαγόρευσαν να μπουν στα στενά. Κι αυτό εύκολα αντιστρέφεται…
Ο Τράμπ έκανε κάτι απλό στο μεταξύ: Ουσιαστικά άνοιξε το δρόμο για τη χαλάρωση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Κι έτσι “επέτρεψε” και επισήμως τις εξαγωγές ρωσικού πετρελαίου στην Ινδία, ανακοίνωσε ότι θα προστατέψει τον ενεργειακό εφοδιασμό της Κίνας και άρχισε να συζητάει την χαλάρωση των Ρωσικών κυρώσεων, δηλαδή των εξαγωγών πετρελαίου από την Ρωσία στον υπόλοιπο κόσμο.
Το μέτρο της χαλάρωσης των κυρώσεων κατά της Ρωσίας το ανακοίνωσε προσωρινά για να ηρεμήσουν οι αγορές. Κι όπως είπε, “μελλοντικά μπορεί να επαναφέρουμε τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, ή μπορεί να μην χρειαστεί να τις επαναφέρουμε καθόλου…”
Κι έτσι αντί να προεξοφλείται η απότομη ενεργειακή ασφυξία ολόκληρου του κόσμου, άνοιξε το δρόμο για μεγαλύτερη προσφορά ενέργειας στο μέλλον! Πράγμα που ώθησε τις τιμές του πετρελαίου προς τα κάτω.
Και τα χρηματιστήρια προς τα πάνω.
* Πάντα στη διάρκεια ενός Πολέμου το πρώτο θύμα είναι η αλήθεια και η πρώτες μάχες σκληρές διεξάγονται από τις αντίπαλες προπαγάνδες.
Η μάχη των perceptions, των εντυπώσεων, συχνά είναι πολύ πιο σκληρή από τις μάχες στο έδαφος.
Παρ’ όλα αυτά, μέχρι πρόσφατα αν ακούει κανείς τις λένε τα αντίπαλα στρατόπεδα και βλέπει τι επιβεβαιώνεται αργότερα, μπορεί να έχει μια λίγο πολύ σαφή εικόνα τι συμβαίνει.
Εδώ όμως έχουμε κάτι εντελώς διαφορετικό; δύο – αντίπαλες κατά τα άλλα – διεθνείς προπαγάνδες να στρεβλώνουν με τον ίδιο τρόπο την πραγματικότητα:
— Από την μία πλευρά, ένα μέρος της παγκόσμιας Αριστεράς που είναι εναντίον του Ισραήλ και υπέρ του Ιράν και υπέρ του Ευρασιατισμού,
— Κι από την άλλη, μεγάλο μέρος της παγκόσμιας ελίτ των globalists, οι οπαδοί της απανταχού “παγκοσμιοποίησης” που θέλουν να ηττηθεί ο μεγαλύτερος εχθρός τους, ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τράμπ. Πιστεύοντας ότι ένα στραπατσάρισμά του σήμερα πριν τις “επαναληπτικές” εκλογές για την ανανέωση του Κογκρέσου στις ΗΠΑ, θα τον αποδυναμώσει -οριστικά και αμετάκλητα.
— Οι πρώτοι λοιπόν, εμφάνιζαν το Ιράν να αντέχει, την ώρα που είχε αποκεφαλιστεί η ηγεσία του μέσα σε λίγες ώρες κι είχαν συσπειρωθεί οι πάντες εναντίον του στην περιοχή. Και το εμφάνιζαν τα ετοιμάζει τη “φοβερή αντεπίθεσή” του, την ώρα που εξαντλούνταν τα πυρομαχικά του και το είχαν ουσιαστικά εγκαταλείψει οι μεγάλοι “σύμμαχοί” του, η Ρωσία και η Κίνα…
— Οι δεύτεροι, εμφάνιζαν ΗΠΑ και Ισραήλ “σε απόγνωση”, να υφίστανται “καταστροφικά πλήγματα” και να μην ξέρουν πια τι να κάνουν! Το Ισραήλ περίπου να βρίσκεται σε “απελπισία” – την ώρα που έχει επιτύχει τους πιο φιλόδοξους στόχους στην ιστορία του – και τον Τράμπ στην Αμερική “να τα έχει χαμένα”, να έχει πυροδοτήσει “παγκόσμια ύφεση” και κατακραυγή μέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ, ετοιμάζοντας μάλιστα και “χερσαία επίθεση” στο Ιράν, που θα εμπλέξει αμερικανικές δυνάμεις στο έδαφος και θα τον καταστρέψει μέσα στις ίδιες της ΗΠΑ…
Την ίδια στιγμή οι αγορές – οι τιμές πετρελαίου, τα διεθνή χρηματιστήρια, το δολάριο και ο χρυσός, πάντα σε σύγκριση με του που βρίσκονταν στις 28 Φεβρουαρίου – διέψευδαν όλη αυτή την προπαγάνδα απερίφραστα και κατηγορηματικά.
Η αλήθεια βέβαια, για να μην προτρέχουμε,
είναι ότι σε ένα Πόλεμο τα πάντα μπορούν να συμβούν.
Ας δούμε όμως, τι έχει ήδη συμβεί:
— Ο Τράμπ αφότου άρχισε η κρίση ήλθε σε επικοινωνία και με την Ινδία και με την Κίνα και με τη Ρωσία. Και βελτίωσε αισθητά τις σχέσεις του και με τον Σι-Ξι-Πίνγκ και με τον Μόντι και με τον Πούτιν. Κι έτσι αποδυνάμωσε την αντιδυτική συσπείρωση του Ευρωασιατισμού.
— Έφερε πιο κοντά το Ισραήλ με όλους τους Άραβες. Στην διάρκεια του Πολέμου το Ιράν στράφηκε κατά όλων των Αράβων – τελικά και κατά του Πακιστάν και κατά της Ινδίας. Ανοίγοντας έτσι το δρόμο για την ολοκλήρωση των Συνθηκών του Αβραάμ σύντομα – πράγμα που θα ανατρέψει το σκηνικό στη Μέση Ανατολή συνολικά.
— Εξουδετέρωσε το Ιράν ως μόνιμό παράγοντα αποσταθεροποίησης της Μέσης Ανατολής. Ήδη το καθεστώς του ρηγματώνεται. Ένα τμήμα της ηγεσίας του Ιράν αναζητάει δρόμο συμβιβασμού, ενώ ένα άλλο – οι Φρουροί της Επανάστασης – εξακολουθούν να αντιστέκονται “μέχρις εσχάτων”. Από αυτή τη σύγκρουση οι δεύτεροι βγαίνουν χαμένοι…
Πολύ περισσότερο που ο μισός λαός του Ιράν είναι εναντίον του καθεστώτος έτσι κι αλλιώς – και το μισό καθεστώς του Ιράν στρέφεται πλέον εναντίον του άλλου μισού…
(Έτσι μπορεί να γίνει αλλαγή καθεστώτος και ΧΩΡΙΣ χερσαία επίθεση…)
— Αν η κρίση εκτονωθεί σύντομα, οι κυρώσεις κατά του Ιράν θα χαλαρώσουν, οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας ήδη χαλαρώνουν, οι κυρώσεις κατά της Βενεζουέλας έτσι κι αλλιώς θα αρθούν τους επόμενους μήνες – κι έτσι ο παγκόσμιος εφοδιασμός πετρελαίου όχι απλώς θα αποκατασταθεί πλήρως, αλλά θα οδηγηθεί και σε “υπερβάλλουσα προσφορά” (εκεί που όλοι φοβούνταν ως τώρα έκρηξη τιμών και εφοδιαστική ασφυξία)…
— Η Αμερική θα ωφεληθεί από τη φθηνή ενέργεια, γιατί θα πάρει νέα ώθηση η ανάπτυξή της, θα πέσουν οι τιμές, θα μειωθούν τα επιτόκια – και ο Τράμπ θα πάει στις εκλογές από καλύτερες θέσεις…
— Η Ρωσία θα ωφεληθεί, γιατί θα αρθούν οι κυρώσεις σε βάρος της, η Κίνα και η Ινδία θα ωφεληθούν από τις χαμηλότερες τιμές ενέργειας.
— Η Σαουδαραβία θα πληρώσει κάποιο τίμημα γιατί χαμηλότερες τιμές πετρελαίου δεν την συμφέρουν αφού το εξάγει, αλλά έχει τρόπο να αντιδράσει (με έλεγχο προσφοράς μέσω OPEC) και εν πάση περιπτώσει η εξουδετέρωση του κινδύνου του Ιράν δίπλα της είναι μεγάλο όφελος.
Οι μόνοι που ΔΕΝ θα κερδίσουν είναι οι Ευρωπαίοι γιατί επιμένουν ακόμα στην “βεβιασμένη πράσινη μετάβαση” – κι άντε να δούμε πώς θα δικαιολογούν την εγκατάλειψη των υδρογονανθράκων όταν θα έχει απελευθερωθεί η παγκόσμια προσφορά και θα υποχωρούν οι τιμές των υδρογονανθράκων.
Επίσης οι Ευρωπαίοι θα έχουν πρόβλημα γιατί άντε να δούμε πώς θα δικαιολογήσουν την αντί-ρωσική πολιτική τους, όταν οι Αμερικανοί τα βρίσκουν με τη Ρωσία.
Η ακρίβεια στην Ευρώπη ΔΕΝ οφείλεται στις ακριβές τιμές ενέργειας διεθνώς. Οφείλεται στο γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι φορολογούν τους υδρογονάνθρακες και επιδοτούν τις ΑΠΕ που μπορούν να λειτουργούν μόνο ως συμπληρώματα – όχι ως υποκατάστατα – του ενεργειακού εφοδιασμού.
Κι αν δεν αλλάξουν αυτή την ενεργειακή πολιτική τους οι Ευρωπαίοι, είναι καταδικασμένοι να βλέπουν την ανταγωνιστικότητά τους να υποχωρεί συνεχώς. Και τις οικονομίες τους να από-βιομηχανοποιούνται.
ΥΓ.1 Το 2012-15 οι διεθνείς τιμές πετρελαίου κυμαίνονταν γύρω στα 100 δολάρια το βαρέλι. Όχι για λίγα 24ωρα. Για τρία χρόνια τότε! Κι όμως τότε στην Ελλάδα, τα τιμολόγια του ηλεκτρικού και η βενζίνη στα πρατήρια ήταν 30% φθηνότερα από ό,τι σήμερα – ΠΡΙΝ την πρόσφατη κρίση.
Το πρόβλημα της ενέργειας το έχουμε πια μέσα μας – μη το ψάχνουμε στην Μέση Ανατολή.
ΥΓ.2 Τα πάντα μπορούν να συμβούν σε ένα Πόλεμο. Αλλά όσοι επιμένουν στην “πράσινη μετάβαση” θα χάσουν, έτσι κι αλλιώς, ό,τι κι αν γίνει.
Όπως επίσης, θα χάσουν κι όσοι προσπαθούν να αποδείξουν τον “πατριωτισμό” τους απέναντι στο… μακρινό Ιράν όταν δίπλα τους η Τουρκία επιβάλλει τετελεσμένα και προκαλεί συνεχώς. Όποιος δεν μπορεί να αντιμετωπίζει πραγματικές απειλές, κατασκευάζει “φαντασιακούς εχθρούς” και καμαρώνει που τους “κατατροπώνει”…
Δονκιχωτισμός λέγεται αυτό. Το περιέγραψε και ο Θερβάντες.
Όταν το τραγικό γίνεται αστείο…
