ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ: Δύο καλλιτέχνιδες, η Sandrine Cheyrol και η Ειρήνη Καραγιαννοπούλου, από φεμινιστικά κίνητρα ορμώμενες δημιούργησαν ένα 60λεπτο ντοκιμαντέρ με θέμα την αυστηρή απαγόρευση της εισόδου λόγω του καθεστώτος του Αβάτου «στο μισό πληθυσμό της γης σε μια περιοχή τεράστια σε μέγεθος σε ομορφιά αλλά και σε ιστορικό πλούτο»!
Διαβάστε όλες τις ειδήσεις από το tilegrafimanews.gr
Η συγκεκριμένη βιντεοταινία έκανε πρεμιέρα στο περσινό Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης.
Τώρα το ντοκιμαντέρ επανέρχεται στην επιφάνεια ξανά καθώς κάποια μέσα ενημέρωσης με διάφορες αφορμές προωθούν το «προοδευτικό» και «ανατρεπτικό» έργο των δύο καλλιτέχνιδων. Σήμερα (8/4) σε σχετική εκτενή συνέντευξη που παραχώρησαν δηλώνουν με περίσσιο και αθεολόγητο θράσος ότι «το Άγιο Όρος για μας που δεν μπορούμε να το επισκεφθούμε είναι ένα σύνολο απαγορεύσεων και αντιλήψεων που τοποθετούν τα ανθρώπινα δικαιώματα στο μεσαίωνα»!
Η Πατρίδα μας οφείλει να το καυχάται ότι «έδωσε ο Θεός» να βρίσκεται στην επικράτειά της αυτό το ευλογημένο κομμάτι γης που κουβάλησε και κουβαλά χαριτωμένους ανθρώπους! Η βαριά αγιοπατερική παράδοση της Αγιώνυμης Πολιτείας αποτελεί τον μόνο τρόπο εξουδετέρωσης της πολύπλευρης φθοράς που έχει κατακλύσει τον μάταιο τούτο κόσμο… Αν ο πνευματικός αγώνας που δίνουν αενάως οι Αγιορείτες Πατέρες στα Κελλιά τους σταματούσε, η φθορά θα μας συνέτριβε!
Γράφει ο αείμνηστος Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ. Νικόλαος Πανταζόπουλος στο εξαίρετο βιβλίο του με τίτλο «Ο ελληνικός κοινοτισμός και η νεοελληνική κοινοτική παράδοση»:
«Στο εσωτερικό της χώρας υπάρχουν ακόμα πολλές παραδοσιακές κοινότητες, αλλ’ ο αριθμός τους συνεχώς μειώνεται, η εξωτερική τους εμφάνιση αλλοιώνεται και το έμψυχο υλικό τους διαβρώνεται από τη μετανάστευση και την υλιστική αντίληψη για τη ζωή, σε τρόπο ώστε να κινδυνεύουν να χάσουν την παραδοσιακή πολιτιστική τους ταυτότητα. Σαν μοναδικό από κάθε άποψη υπόδειγμα επιβιώσεως γνήσιας κοινοτικής παραδόσεως στις μέρες μας προσφέρεται η κοινότητα του Αγίου Όρους».
Το άβατο του Αγίου Όρους και τα μάτια μας, λοιπόν!
Γράφει ο Καλλιντέρης Νικόδημος
