Η Νέα Δημοκρατία ανακάμπτει στις δημοσκοπήσεις και οι πολιτικοί αντίπαλοι του Μητσοτάκη, κυρίως από την Αριστερά, γύρισαν την… κασέτα από τα Τέμπη στη Γάζα, συνεχίζοντας να… ψαρεύουν απελπισμένα σε θολά νερά!
Η ανυπαρξία αξιόπιστης εναλλακτικής κυβερνητικής πρότασης εξουσίας και η… λύσσα κατά της κυβέρνησης, καθιστά τα… αποκόμματα του πολιτικού σκηνικού της χώρας ως… γελοίους κομπάρσους. Η εικόνα αυτή αποτελεί ένα καλό νέο για τη χώρα σε γεωπολιτικό και οικονομικό επίπεδο.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Η πολιτική σταθερότητα με την ισχυρή παρουσία Μητσοτάκη στη διακυβέρνηση της χώρας είναι αυτή που δημιούργησε, τροφοδότησε και συντήρησε το ελληνικό success story της τελευταίας εξαετίας.
Οι λοιποί… συγγενείς της εγχώριας πολιτικής σκηνής, απλά περιορίζονται στον ρόλο της… θλιμμένης χήρας και τίποτα περισσότερο!
Τα προαναφερόμενα αποτελούν τη βάση για να πάμε παρακάτω και να δούμε τι είναι αυτό που πρέπει να κάνει η κυβέρνηση για να μην θυσιαστεί η πολιτική σταθερότητα στις εκλογές του 2027.
Ακόμη και αν δεν είναι αυτοδύναμη η Νέα Δημοκρατία, ο καθοριστικός παράγοντας για την επόμενη μέρα είναι η αδιαμφισβήτητη πρωτιά της. Για να μπορέσει όμως το κυβερνών κόμμα να επιτύχει κάποιο σημαντικό ποσοστό άνω του 35%, πρέπει να γίνουν συγκεκριμένες κινήσεις, οι οποίες θα αφήσουν αδιαμφισβήτητο και μετρήσιμο θετικό αποτύπωμα.
Στις κινήσεις αυτές περιλαμβάνονται οι μειώσεις φόρων για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, οι αυξήσεις εισοδημάτων, η διάθεση περισσότερων ακινήτων σε νέα ζευγάρια και η αίσθηση ότι υπάρχουν πολλές δουλειές όπου υπάρχει η προοπτική καλύτερων αποδοχών.
Επιπλέον, οι κινήσεις αυτές πρέπει να συμβαδίζουν με παρεμβάσεις στην αγορά για την τόνωση του ανταγωνισμού, ώστε να παγιωθεί η αντίληψη για τη συγκράτηση των τιμών, απομακρύνοντας την… πικρή γεύση της ακρίβειας. Γιατί, η ακρίβεια στην αγορά δεν μπορεί να εξαλειφθεί, μπορεί ωστόσο να συγκρατηθεί και να καλυφθεί σε ένα σημαντικό βαθμό από τα υψηλότερα εισοδήματα των νοικοκυριών.
Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση πρέπει να ρίξει όλο το βάρος στη στήριξη της ιδιοκτησίας. Η αναστάτωση που έχει προκληθεί σχετικά με το Νέο Οικοδομικό Κανονισμό και τη δόμηση σε οικισμούς κάτω των 2.000 κατοίκων, προφανώς πρέπει να ηχήσει ως καμπανάκι κινδύνου στην κυβέρνηση. Ο Μητσοτάκης καλείται να γυρίσει… τούμπα το έργο, λαμβάνοντας σούπερ ευνοϊκά μέτρα για τη στήριξη των ιδιοκτητών ακινήτων.
Η ταχύτερη διεκπεραίωση των εκκρεμοτήτων στο Κτηματολόγιο βοηθάει σημαντικά την καθημερινότητα του πολίτη και κυρίως όσων ενδιαφέρονται να επενδύσουν στο ελληνικό success story. Ωστόσο, αυτό που αποτελεί κυρίαρχο ζήτημα είναι να μπορεί να χτίσει κάποιος Έλληνας ή ξένος με ασφάλεια επενδυτικού δικαίου, βάζοντας το δικό του λιθαράκι στην ταχύτερη οικονομική ανάπτυξη. Αυτό που γίνεται μέχρι σήμερα με το Προεδρικό Διάταγμα για τους όρους δόμησης πρέπει να αποσυρθεί.
Η κυβέρνηση δεν πρέπει να αγνοήσει το γεγονός ότι το μεγαλύτερο… κόμμα στην Ελλάδα είναι αυτό των ιδιοκτητών! Δεν μπορεί να εμμένει σε αποφάσεις, οι οποίες υπηρετούν μια λογική, που βρίσκεται εκτός των πραγματικών αναγκών της οικονομίας και των πολιτών.
Τα τοπικά πολεοδομικά σχέδια θα ολοκληρωθούν κάποια στιγμή, αλλά το χειρότερο που μπορεί να προκληθεί στην οικονομία και την κοινωνία, είναι η ανασφάλεια των επενδύσεων. Εδώ και τώρα και με συνοπτικές διαδικασίες, η κυβέρνηση καλείται να προκαλέσει ένα θετικό σοκ στην αγορά και τους πολίτες, προωθώντας μέτρα, τα οποία θα είναι υπέρ των ιδιοκτητών, της οικονομίας, των ταμείων του κράτους, της κοινωνίας και ό,τι άλλο μπορούμε να φανταστούμε. Προφανώς όλα αυτά πρέπει να γίνουν με σεβασμό στο περιβάλλον, ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος ακραίων συνεπειών, λόγω της κλιματικής αλλαγής.
Από την άλλη, πρέπει να μπει τέλος σε αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση με την απονομή της Δικαιοσύνης. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, δεν είναι δυνατόν σε μια χώρα που μέσα στην κρίση των μνημονίων αύξησε τον αριθμό των δικαστικών κατά 60%, να εκδίδονται αποφάσεις από τα διοικητικά δικαστήρια σε έως και 1.239 ημέρες!!!
Αν προσθέσουμε και αυτήν την παράμετρο στα προαναφερόμενα για την ακίνητη περιουσία, είναι προφανές ότι χάνουμε κάθε μέρα πάρα πολλά εκατομμύρια ευρώ, γιατί καθυστερούν επενδύσεις ή στο τέλος κάποιοι εγκαταλείπουν τα σχέδια τους απογοητευμένοι και αηδιασμένοι από αυτά που συναντούν και βλέπουν κατά το…. πάρε-δώσε με την Ελληνική Δημοκρατία. Εδώ δεν υπάρχουν δικαιολογίες και η κυβέρνηση καλείται να πράξει τα δέοντα, αν θέλει να δείξει κάτι διαφορετικά το 2027 και εφόσον επιθυμεί να επιτύχει ένα πολύ υψηλό ποσοστό στις Εκλογές…
Ταυτόχρονα με τα παραπάνω, η κυβέρνηση θα δοκιμαστεί στην εφαρμογή του νόμου για την αντιμετώπιση της αλητείας στα πανεπιστήμια, αλλά και στο άνοιγμα του θέματος της άρσης των δημοσίων υπαλλήλων, μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης. Εδώ, είναι προφανές ότι αν το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει να “φάει” τα… μούτρα του, πρέπει να συμφωνήσει για να προχωρήσει η αναθεώρηση του άρθρου από την επόμενη Βουλή.
Δύσκολο το βλέπουμε, αλλά μια τέτοια κίνηση από την πλευρά της κυβέρνησης θα εκθέσει το ΠΑΣΟΚ στο κεντρώο κοινό και όχι μόνο, χωρίς να φέρει κέρδη από το αριστερό κοινό. Αναμφίβολα, το ΠΑΣΟΚ του Δημοσίου πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι τελείωσαν οι εποχές της ανοχής και της προστασίας “ειδικών ομάδων”, καθώς η κοινωνία ζητάει ανατροπή αυτής της… αρρωστημένης κατάστασης. Μια χώρα όπου δεν υπάρχει αξιολόγηση και όλοι οχυρώνονται πίσω από τη μονιμότητα δεν πρόκειται να πάει μακριά και προφανώς το πρόσφατο παρελθόν, μας… υπενθυμίζει κάτι τέτοιο…
Τα προαναφερόμενα πρέπει να αποτελέσουν… ευαγγέλιο για την κυβέρνηση και τον Μητσοτάκη. Δεν είμαστε εμείς που θα υποδείξουμε τι πρέπει να κάνουν, γιατί φανταζόμαστε ότι το γνωρίζουν. Δεν πιστεύουμε ότι η Νέα Δημοκρατία και ο ίδιος ο Μητσοτάκης πάσχουν από «αυτοκτονικό ιδεασμό». Ούτε πιστεύουμε ότι ο Μητσοτάκης θα θελήσει να… ανταποδώσει τις απανωτές… χορηγίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης, κάνοντας τους… δώρα! Είναι στο χέρι του να καταλάβει την κρισιμότητα των στιγμών και να αξιοποιήσει όλα τα δυνατά “όπλα” για να κερδίσει τις εκλογές του 2027.
Η πολιτική σταθερότητα μπορεί να απειληθεί ανά πάσα στιγμή. Ιδίως σε έναν κόσμο, ο οποίος έχει αλλάξει άρδην τα τελευταία τρία χρόνια. Γιατί δεν είναι μόνο το διεθνές περιβάλλον, αλλά και ο εσωτερικός “εχθρός”, που δεν είναι άλλος από τις δυνάμεις της οπισθοδρόμησης, οι οποίες υπονομεύουν την πορεία της χώρας.
Τους ξέρουμε, τους γνωρίσαμε κατά το παρελθόν, τους ζήσαμε και δεν θέλουμε να ξανατύχουν στον δρόμο μας. Αλλά, το τελευταίο, θα το καθορίσει αποκλειστικά ο Μητσοτάκης με τις αποφάσεις του…
Το μεταρρυθμιστικό στοίχημα Μητσοτάκη, τα μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση και το «βραχυκύκλωμα» της Αντιπολίτευσης
Πώς το success story στην οικονομία διαμορφώνει τους συσχετισμούς δυνάμεων στο πολιτικό σκηνικό
Νέος κύκλος «χορηγιών» στον Μητσοτάκη από αντιπολίτευση και… λοιπές δυνάμεις
