Η χθεσινή συζήτηση και η απόρριψη της πρότασης δυσπιστίας από τη Βουλή οριοθετεί το πολιτικό σκηνικό σε μια νέα βάση.
ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
Η κυβέρνηση, μετά τις συντριπτικές απαντήσεις Μητσοτάκη και τον πλήρη εξευτελισμό των “εμπόρων” του ανθρώπινου πόνου, ουσιαστικά θέτει σε μια νέα βάση τα ερωτήματα των δημοσκοπήσεων.
Σίγουρα θα είναι περισσότεροι αυτοί που πείστηκαν για την ειλικρίνεια του Μητσοτάκη, σίγουρα είναι περισσότεροι αυτοί που έχουν πειστεί για τις γελοιότητες των υπολοίπων, θα τεθούν ερωτήσεις σχετικά με το αν γνώριζαν ή δεν γνώριζαν τις λεπτομέρειες της τραγωδίας, με βάση τα γεγονότα και τις εξηγήσεις που έδωσε ο Μητσοτάκης.
Ακόμη και οι παραιτήσεις των υπουργών Επικρατείας Σταύρου Παπασταύρου και Γιάννη Μπρατάκου, που προηγήθηκαν της ομιλίας Μητσοτάκη, αποτέλεσαν προάγγελο για όσα θα έλεγε ο πρωθυπουργός έξω από τα δόντια. Μίλησε για παράκεντρα εξουσίας, έστειλε το μήνυμα ότι τα “φουσκωμένα” πορτοφόλια δεν μπορούν να εξαγοράσουν τους πάντες και διέλυσε οποιαδήποτε αμφιβολία περί συμβιβασμού του με οικονομικά συμφέροντα, τα οποία δεν κοιτάζουν το μέλλον της χώρας, αλλά πώς θα “φουσκώσουν” τους ισολογισμούς τους ή θα επιτύχουν ευνοϊκή μεταχείριση σε διάφορα θέματα ή ανοικτές υποθέσεις…
Η απόρριψη της πρότασης δυσπιστίας, δίνει σήμερα τη θέση της στη λεγόμενη “δημιουργική ατζέντα”, καθώς στο υπουργικό συμβούλιο θα ληφθεί η απόφαση για την αύξηση του κατώτατου μισθού. Έτσι, εισερχόμαστε σε μια περίοδο όπου η κυβέρνηση θα αρχίσει να διαμορφώνει τις εξελίξεις, ενώ μέχρι πριν την πρόταση δυσπιστίας, έδειχνε να σέρνεται πίσω από αυτές, με αφορμή την τραγωδία των Τεμπών και τη δημιουργία μιας “βιομηχανίας” μύθων και ψεμάτων.
Η διαδικασία αυτή είχε το ανθρώπινο σκέλος της, είχε το τεχνικό μέρος της και είχε και το πολιτικό. Στα πρώτα δύο ο Μητσοτάκης πήρε τα… σώβρακα από τα “κοράκια” της αντιπολίτευσης, τα οποία έμειναν… νηστικά. Αυτό αναμένεται να καταγραφεί σίγουρα θετικά στις δημοσκοπήσεις που θα “τρέξουν” τις επόμενες ημέρες.
Το πολιτικό σκέλος της τριήμερης συζήτησης στη Βουλή διαμορφώνει μια άλλη βάση συζήτησης. Ο πρωθυπουργός φρόντισε να βάλει στη θέση του, κάθε έναν από τους πρωταγωνιστές της πρωτοβουλίας, η οποία ήρθε στο προσκήνιο με αφορμή το… μοντάζ των συνομιλιών του σταθμάρχη με τους μηχανοδηγούς δύο τρένων (τα στοιχεία βρίσκονται από την πρώτη στιγμή στη διάθεση της Δικαιοσύνης χωρίς μοντάζ και χωρίς… μασάζ).
Δεν υπάρχει ούτε αλλοίωση ούτε μοντάζ στις συνομιλίες. Τα πάντα είναι καθαρά και η προφυλάκιση του σταθμάρχη ήταν άμεση από την πρώτη στιγμή. Επιπλέον, η… ουρανοκατέβατη σφαλιάρα του Μητσοτάκη προς τον ειδικό επί των… χωματουργικών εργασιών Κυριάκο Βελόπουλο, του οποίου τις ανοησίες υιοθέτησαν το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Αριστερά και η Πλεύση Ελευθερίας, ακόμη ακούγεται.
Τα σωστικά συνεργεία έδιναν επί ώρες τη μάχη να σώσουν κόσμο και οι αφελείς πολιτικοί αντίπαλοι του Μητσοτάκη, την ώρα της τραγωδίας, νόμιζαν ότι αυτός έδινε εντολές για να “θαφτούν” βαγόνια, να αλλοιωθούν συνομιλίες, να κουκουλωθεί η δήθεν μεταφορά… πυρηνικού υλικού και πάει λέγοντας. Μιλάμε για πολιτικά “σκουπίδια” που δεν έχει ξαναδεί αυτή η χώρα…
Η λέξη ντροπή είναι λίγη για να περιγράψει τον προκλητικό τρόπο εμπορίας του ανθρώπινου πόνου από αυτούς που λειτουργούν έτσι. Συνιστά ασέβεια προς τους νεκρούς, οι οποίοι δεν θα δικαιωθούν με τα μυθεύματα και τα ψέματα του αντι-μητσοτακικού μπλοκ, αλλά με την αλήθεια για τους πραγματικούς υπαίτιους της τραγωδίας, τους οποίους ήδη γνωρίζουμε με ντοκουμέντα. Βλέπετε το… παραμύθι δεν βολεύει με κοινούς θνητούς, αλλά πρέπει να περιέχει “δράκους” ή “ονόματα από τζάκια” και πάει λέγοντας.
Από δω και πέρα, διαμορφώνονται νέα πολιτικά δεδομένα και με τη χθεσινή του παρέμβαση στη Βουλή, ο Μητσοτάκης βγήκε πολλαπλά κερδισμένος, γιατί μίλησε με γεγονότα, κοίταξε με ειλικρίνεια τους πάντες στα μάτια, έδειξε τους υπαίτιους, εξέθεσε τους “εμπόρους” του ανθρώπινου πόνου και πήρε με το παραπάνω το αποτέλεσμα που ήθελε.
Η ομιλία του είναι σίγουρο ότι θα αντιστρέψει τη δημοσκοπική εικόνα της κυβέρνησης και από το ύφος και τα λεγόμενα του πρωθυπουργού, φάνηκε ξεκάθαρο ότι έως τις Ευρωεκλογές, αυτός θα βαράει τα νταούλια και οι υπόλοιποι θα χορεύουν, ανάλογα με τον ρυθμό…
