Οι θετικές εξελίξεις στην οικονομία και οι εξαγγελίες του Μητσοτάκη στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, αποτελούν ένα νέο σημείο αφετηρίας για την κυβέρνηση, η οποία επαναφέρει δυναμικά στο προσκήνιο τη δική της ατζέντα.
ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ
Ο Μητσοτάκης έχει “δέσει” την ομαλή εκτέλεση του προϋπολογισμού και την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, ώστε η χώρα να είναι συνεπής και αξιόπιστη έναντι των αγορών, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει το ηγετικό και φιλολαϊκό του προφίλ μέσω των παροχών και των στοχευμένων παρεμβάσεων για τη στήριξη της κοινωνίας. Η επίσπευση εφαρμογής του μέτρου των τριετιών, μετά από 12 χρόνια “παγώματος” και η χορήγηση γενναίων αυξήσεων στα εισοδήματα των δημοσίων υπαλλήλων μετά από 14 χρόνια, δίνουν πόντους στην κυβερνητική πλειοψηφία, ενόψει των αυτοδιοικητικών εκλογών.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Ο Μητσοτάκης με την ομιλία του στη Θεσσαλονίκη έστειλε το μήνυμα ότι μετά από αυτόν υπάρχει το… χάος! Μίλησε ανθρώπινα, φυσικά, ειλικρινά, ενέπνευσε και απέδειξε ότι αποτελεί αυτή τη στιγμή τη μοναδική ήρεμη, ρεαλιστική, συνετή και ψύχραιμη φωνή του πολιτικού μας συστήματος. Εφόσον δεν μας βρουν άλλα δεινά, το 2024 θα είναι έτος μεγαλύτερης ενδυνάμωσης της ισχύος του κυβερνώντος κόμματος, την ίδια στιγμή που ο κόσμος θα συνειδητοποιεί ότι δεν υπάρχει καμία εναλλακτική πρόταση.
Από την άλλη πλευρά, στην ευρύτερη Κεντροαριστερά φαίνεται ξεκάθαρα ότι “θα βράσουν στο ζουμί τους”, ενώ η εκλογή Κασσελάκη ή Αχτσιόγλου στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη φθορά στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με βάση τους συσχετισμούς που διαμορφώθηκαν στον α΄ γύρο της αναμέτρησης και το τελικό αποτέλεσμα του β΄ γύρου.
Το… σπρώξιμο Κασσελάκη για την ανάληψη της ηγεσίας, με… φανερή παρασκηνιακή στήριξη από τον Τσίπρα, συνιστά “χρυσή χορηγία” του… άχαστου “ηγέτη” της Κουμουνδούρου προς τον Μητσοτάκη.
Ο Τσίπρας, με την επιλογή Κασσελάκη, ήθελε να εκδικηθεί την Αχτσιόγλου και τον Τσακαλώτο, αλλά επί της ουσίας, όλοι μαζί επιταχύνουν τις διαλυτικές τάσεις στον ΣΥΡΙΖΑ! Ο Κασσελάκης μπορεί να εμπνέει κάποιους καινούριους… πελάτες, αλλά αν επικρατήσει τελικώς (εξαιρετικά πιθανό απ΄ ότι φαίνεται), τότε θα γίνει του… συντρόφου το κάγκελο μέσα στο κόμμα! Το ίδιο θα συμβεί αν εκλεγεί και η Αχτσιόγλου, ενώ από τις δηλώσεις διαφόρων στελεχών χθες, προκύπτει ένα συγκρουσιακό κλίμα, το οποίο όμως, θα αρχίσει να γίνεται πολύ πιο εμφανές αμέσως μετά την τελική εκλογή αρχηγού την προσεχή Κυριακή.
Πώς είναι δυνατόν οι παραδοσιακοί “παίκτες” και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να δεχθούν ένα ξένο “σώμα” που δεν έχει καμία σχέση με το παραδοσιακό πολιτικό dna του; Πώς να αποδεχθεί κάποιος έναν αμερικανοτραφή αρχηγό, ο οποίος ήρθε από το πουθενά και απειλεί να ακυρώσει στην πράξη το παραδοσιακό και σκουριασμένο αφήγημα των “ντεμέκ” αριστερών; Σκεφτείτε την καζούρα που θα υφίστανται καθημερινά τα “τρολ” που θα αναγκάζονται να υπερασπίζονται έναν απόφοιτο των μεγαλύτερων αμερικανικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που είναι φραγκάτος και συγκεντρώνει πολλές… ιδιαιτερότητες.
Η πολιτική… μοναξιά του Μητσοτάκη λόγω των εξελίξεων στον ΣΥΡΙΖΑ αναμένεται να γίνει μεγαλύτερη! Η κυβέρνηση έχει μπροστά της μία τετραετία όπου αν κινηθεί έξυπνα, θα φέρει και άλλη μία τετραετία, βυθίζοντας ακόμη περισσότερο στην απελπισία όλη την κεντροαριστερή και αντιμητσοτακική… κομπανία! Η νέα τετραετία Μητσοτάκη θα φέρει αυξήσεις εισοδημάτων, κάτι που απασχολεί πρωτίστως τους πολίτες. Οι αριστερές… φανφάρες είτε με τη χροιά της φωνής του Κασσελάκη είτε της Αχτσιόγλου, θα μπαίνουν από το ένα αυτί και θα βγαίνουν από το άλλο.
Υπό… κανονικές συνθήκες, ο Μητσοτάκης θα… βαρεθεί να κυβερνάει τουλάχιστον έως το 2031. Αν δεν υπάρξουν γεγονότα και δεν συμβούν… σημεία και τέρατα, το 2027 ο Μητσοτάκης θα μπορούσε να στείλει τόσο τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΠΑΣΟΚ σε νέα συνέδρια για την εκλογή αρχηγών! Ταυτόχρονα, είναι στο χέρι του να δώσει σάρκα και οστά στο Ελληνικό success story, δημιουργώντας μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα. Γιατί εν τέλει, αυτό είναι που μας ενδιαφέρει ως προοπτική για τη χώρα, περισσότερο από τους ανεπαρκείς έως ανύπαρκτους αντιπάλους που έχει απέναντι του. Είναι όλοι αυτοί που αυτο-θαυμάζονται και αυτο-δοξάζονται με ατάκες και επικοινωνιακές… μπούρδες, κάνοντας τον Μητσοτάκη να φαντάζει ως… πλανητάρχης!
