Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί το τεράστιο προβάδισμα έναντι του δεύτερου ΠΑΣΟΚ, έχοντας να αναμετρηθεί μόνο με τη… φθορά της!
Ο πρωθυπουργός φαίνεται να ετοιμάζει μια αντεπίθεση διαρκείας. Για παράδειγμα στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής δείχνει να περνάει στην αντεπίθεση “καρφώνοντας” τους “επαγγελματίες ανησυχούντες”, δηλαδή τους διάφορους… Σαμαράδες που έχει η ΝΔ στους κόλπους της. Επιπλέον, η στρατηγική του απέναντι σε ΠΑΣΟΚ, Πλεύση Ελευθερίας, ΣΥΡΙΖΑ, Τσίπρα και λοιπά… προοδευτικά “ναυάγια” δεν είναι απλώς αμυντική, αλλά με την πάροδο του χρόνου θα γίνεται επιθετική.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Για παράδειγμα, στο θέμα της Συνταγματικής Αναθεώρησης τίθενται οι δύο μείζονες προκλήσεις, τα μη κρατικά πανεπιστήμια και ο τρόπος επιλογής της Δικαιοσύνης. Για τα δύο συγκεκριμένα θέματα, η αντιπολίτευση θα αναγκαστεί να τοποθετηθεί και το πιθανότερο είναι να πέσει στην παγίδα της κυβέρνησης. Γιατί η αντίθεση ειδικά στο θέμα της λειτουργίας μη κρατικών πανεπιστημίων, θα περιορίσει το κοινό στο οποίο απευθύνονται ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Πλεύση Ελευθερίας και Τσίπρας. Οι κεντρώοι και κεντροαριστεροί δεν είναι και τόσο σίγουρο ότι θα ψηφίσουν τόσο… μαζικά αυτά τα κόμματα, όταν διαπιστώνουν ότι τα… μυαλά τους βρίσκονται δεκαετίες πίσω! Το μόνο σίγουρο είναι ότι τέτοια ζητήματα θα προκαλέσουν διχασμό στο… κλαμπ των “προοδευτικών”, δηλαδή στον άξονα του εκσυγχρονιστικού κέντρου και της παραδοσιακής αριστεράς.
Από την άλλη πλευρά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης στοχεύει απευθείας στους αναποφάσιστους και τους νέους, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα της ψηφιοποίησης και των επενδύσεων. Η στρατηγική της μίας κάλπης και το δίλημμα “σταθερότητα ή περιπέτεια» θα είναι το κεντρικό αφήγημα του μέχρι τις κάλπες του 2027. Η στρατηγική του θα περιλαμβάνει όμως και το λεγόμενο “δεξιό φρένο”, καθώς εκτός από τα ειδικά κοινά, πρέπει να… συγκινήσει και το δεξιό κοινό, μέσα από την παρουσίαση της ατζέντας που περιλαμβάνει την ενίσχυση της εθνικής ασφάλειας και τον έλεγχο των συνόρων. Αν μη τι άλλο, πρέπει οπωσδήποτε να σταματήσει τις διαρροές προς τα δεξιότερα κόμματα, παίζοντας το χαρτί της εθνικής υπερηφάνειας, μέσα από ένα νέο πατριωτισμό που θα χαρακτηρίζεται από την υπευθυνότητα και τη μετριοπάθεια.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης και πολύ περισσότερο οι ψηφοφόροι δεν πρέπει να έχουν στο μυαλό τους, ότι η χώρα έχει ανάγκη τον Μητσοτάκη, επειδή λέγεται… Μητσοτάκης! Πρέπει να αντιληφθεί και ο τελευταίος πολίτης, ότι ο εκσυγχρονισμός του κράτους, η βελτίωση των κοινωνικών υποδομών και δομών, το ελληνικό success story, η εθνική υπερηφάνεια και η ενίσχυση της εθνικής ισχύος, δεν προέκυψαν με τον “αυτόματο πιλότο”. Ήταν αποτέλεσμα μεθοδικής δουλειάς και μετρήσιμων μεγεθών επί των ημερών της σημερινής κυβέρνησης. Και όχι μόνο αυτό.
Η σημερινή κυβέρνηση έχει στείλει τη χώρα πολύ ψηλά, αλλά ταυτόχρονα έχει την… τύχη να βρίσκει απέναντι της ό,τι χειρότερο σε επίπεδο εναλλακτικής επιλογής διακυβέρνησης! Από τη μία υπάρχει η Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη και από την άλλη πλευρά, όλοι οι υπόλοιποι. Κάθε λογικός πολίτης που διαθέτει το ελάχιστο επίπεδο νοημοσύνης, μπορεί να κάνει το απαραίτητο… face control απέναντι σε όλους αυτούς που διεκδικούν τον ρόλο του “σωτήρα” της χώρας και θα είναι πάρα πολύ εύκολο να βγάλει αβίαστα τα τελικά συμπεράσματα του, σχετικά με το τι πρέπει να πράξει…
