Ο κίνδυνος να λοξοδρομήσει η Ελλάδα από την τροχιά του success story στο χάος της αβεβαιότητας μέσω ενός… βλακώδους πολιτικού πειράματος για πολιτική αλλαγή, μπορεί να μην είναι μεγάλος, αλλά είναι υπαρκτός
Η Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έστω με σημαντική φθορά, αποτελούν τον κυρίαρχο πόλο και τον καταλύτη των πολιτικών εξελίξεων, χωρίς να φαίνεται στον ορίζοντα κάποιος σοβαρός αντίπαλος τους.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Ωστόσο, υπάρχει ο κίνδυνος της συγκρότησης ετερόκλητης συμμαχίας τυχοδιωκτών και λαϊκιστών, γιατί μόνο έτσι μπορεί να αντιμετωπιστεί η πολιτική κυριαρχία του σημερινού πρωθυπουργού. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το λεπτό σημείο, όπου ο ελληνικός λαός, λόγω ενός… στιγμιαίου λάθους, μπορεί να οδηγήσει τη χώρα σε μεγάλο πισωγύρισμα με ανυπολόγιστες συνέπειες για όλους μας.
Η σημερινή Ελλάδα δεν θυμίζει σε τίποτα την πληγωμένη χώρα της προηγούμενης δεκαετίας, καθώς η συστηματική προσπάθεια που ξεκίνησε το 2019 έχει αποδώσει σημαντικούς καρπούς. Δεν είναι το “μαύρο πρόβατο” της Ευρώπης, ολόκληρος ο πλανήτης μιλάει για το “ελληνικό success story” και πλέον αποτελούμε έναν από τους πλέον δυνατούς “παίκτες” στο παζλ της γεωπολιτικής και ενεργειακής σκακιέρας. Με το ονομαστικό ΑΕΠ να σκαρφαλώνει στα 261 δισ. ευρώ, την ανεργία σε χαμηλό 17 ετών, τις τιμές των ακινήτων σε ιστορικό υψηλό και το Χρηματιστήριο σε υψηλό 18 ετών, η χώρα απολαμβάνει μια σπάνια περίοδο σταθερότητας.
Όλα τα προαναφερόμενα έχουν περάσει “δια πυρός και σιδήρου”, καθώς σχεδόν από την αρχή της πρώτης θητείας της Νέας Δημοκρατίας “έσκασαν” η πανδημία και η τουρκική απειλή, ακολούθησε η ρωσική εισβολή και η ενεργειακή κρίση, ενώ στη δεύτερη θητεία της εξελίσσεται αυτή τη στιγμή ένας πόλεμος τεραστίων διαστάσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, με ανυπολόγιστες συνέπειες. Συνεπώς, υπάρχουν όλες οι… προϋποθέσεις, ώστε να συνεχίσουμε να πορευόμαστε μπροστά και να μην πάμε με… φόρα προς τον τοίχο!
Τι σημαίνει Ελλάδα χωρίς ΝΔ και Μητσοτάκη
Το σενάριο μιας κυβέρνησης συνεργασίας χωρίς τη Νέα Δημοκρατία, αλλά με ένα ετερόκλητο σχήμα στο οποίο θα συμμετείχαν το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Τσίπρας, η Καρυστιανού και κάθε… πικραμένος, δεν θα αποτελούσε απλά μια πολιτική αλλαγή.
Για τις διεθνείς αγορές και τους συμμάχους της Ελλάδας, ένα τέτοιο “τερατούργημα” θα τίναζε στον αέρα της θυσίες των τελευταίων ετών. Οι αγορές δεν έχουν… παντρευτεί τη Νέα Δημοκρατία και τον Μητσοτάκη, ούτε τρέφουν… αισθήματα. Αυτό που τους απασχολεί είναι η εμπιστοσύνη και μόνο αυτή. Αυτήν υπηρετούν η σημερινή κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θεωρείται από τους ξένους θεσμικούς επενδυτές ο εγγυητής της δημοσιονομικής σοβαρότητας έχοντας να επιδείξει μετρήσιμα αποτελέσματα.
Η προοπτική μιας κυβέρνησης 3-4 κομμάτων του αντι-Μητσοτακικού μπλοκ, με… εκνευριστικές ιδεολογικές εμμονές και με την απειρία των προσώπων που θα είχε, πολύ σύντομα θα έβαζε σε περιπέτειες τη χώρα. Τραγικές φιγούρες τύπου Ανδρουλάκη, Τσίπρα, Καρυστιανού και όποιον άλλον μπορείτε να φανταστείτε, θα προκαλούσαν… ανατριχίλα στις Βρυξέλλες, το Βερολίνο και την Ουάσιγκτον! Αν το αποτέλεσμα της κάλπης την άνοιξη του 2027 είναι… καταδικαστικό, τότε η Ελλάδα θα απομακρυνθεί από το μοντέλο της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε έτοιμοι για να νιώσουμε τη… γλύκα στο ταμπλό των αγορών, αρχής γενομένης από τα spreads των ελληνικών κρατικών τίτλων. Είναι κάτι το οποίο θα συμβεί ακαριαία, εάν και εφόσον γίνει το… κακό!
Μια αβεβαιότητα στις αγορές σε σχέση με κάποια νέα “φρούτα” που θα αναλάμβαναν τις τύχες της χώρας, θα έθετε άμεσα σε αμφισβήτηση την επενδυτική βαθμίδα, η οποία κατακτήθηκε με θυσίες. Η κατάκτηση αυτή δεν ήταν καθόλου εύκολη, αλλά βασίστηκε στον σωστό σχεδιασμό, τη μεθοδικότητα και την αποτελεσματικότητα της σημερινής κυβέρνησης και του πρωθυπουργού. Πειράματα με “άχαστους” και… αμίλητους στη διακυβέρνηση της χώρας θα μας οδηγούσαν σε υποβάθμιση την ίδια νύχτα, υπό τον φόβο της επιστροφής σε πολιτικές κρατισμού και τροφοδότησης των ελλειμμάτων και του χρέους.
Μια κυβέρνηση Ανδρουλάκη-Τσίπρα, μαζί με άλλα πολιτικά “ναυάγια”, θα ήταν εγκλωβισμένη σε εσωτερικές ισορροπίες. Επιπλέον, θα ήταν αδύνατον να πείσει ότι μπορεί να τηρήσει τα πλεονάσματα του 2,4% που απαιτούν οι νέοι ευρωπαϊκοί κανόνες. Αυτό πρέπει να το βάλουν καλά στο μυαλό τους οι πολίτες, αφήνοντας κατά μέρος τις… μαγκιές! Η σημερινή χρονική συγκυρία λόγω του πολέμου στον Περσικό Κόλπο, κάνει το ρίσκο ακόμη μεγαλύτερο, γι αυτό πρέπει όλοι να έχουν τα μάτια τους… δεκατέσσερα, όταν μπουν στο παραβάν την άνοιξη του 2027!
Απαραίτητη μια ηγεσία με διεθνές εκτόπισμα και σταθερό δυτικό προσανατολισμό κόντρα στους “φιλοπουτινιστές” και τους αντι-ευρωπαϊστές
Η Ελλάδα αποτελεί έναν κρίσιμο “παίκτη” στον σημερινό κόσμο και έχει αναγορευτεί σε πολύτιμο εταίρο και σύμμαχο για τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς.
Το παραπάνω μοτίβο δεν απειλείται ως προς την ολότητα του, αν υπάρξει μια πολιτική ανατροπή, αλλά μπορεί να βάλει την Ελλάδα σε… περιπέτειες. Με τον “φιλοπουτινισμό” και τον αντι-ευρωπαϊσμό που υπάρχει στη χώρα, η ζημιά μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή. Η Ελλάδα βρίσκεται στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης, έχει ως στρατηγικούς εταίρους τις ΗΠΑ και τη Γαλλία και έχει θέσει ως στόχο μαζί με τους υπόλοιπους εταίρους, την πλήρη απεξάρτηση από τη Ρωσία του Πούτιν. Ανδρουλάκηδες, Τσίπρες και λοιποί δεν μπορούν να σηκώσουν ταυτόχρονα όλο αυτό το… βάρος, καθώς μέχρι σήμερα, δεν στήριξαν σχεδόν ούτε μία βασική επιλογή της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Γιατί οι επιλογές αυτές έχουν οδηγήσει εκ του αποτελέσματος στο ελληνικό success story και στη διαμόρφωση ισχυρών διεθνών συμμαχιών.
Αλήθεια, έχουν αναρωτηθεί όλοι αυτοί οι…. 61,31% του “Όχι” στο δημοψήφισμα του 2015, τι θα συμβεί αν αναλάβει μια κυβέρνηση που στο εσωτερικό της περιλαμβάνει δυνάμεις που παραδοσιακά φλερτάρουν με τον αντιαμερικανισμό ή την ουδετερότητα; Βέβαια, μπορεί να μην τους νοιάζει ούτε στο ελάχιστο αυτή η εκδοχή ή να θέλουν να τα κάνουν… μπουρλότο όλα! Όμως, το 38,69% του “Ναι” οφείλει να έχει τα μάτια του ανοικτά για να σώσει με την ψήφο του τη χώρα, ώστε να μην πέσουμε σε οικονομική αστάθεια, αλλά ούτε και να ρισκάρουμε ρωγμές με τους παραδοσιακούς συμμάχους μας.
Ο ψηφοφόρος που δεν καταλαβαίνει και έχει άλλα στο μυαλό του, πρέπει να αντιληφθεί κάποια στιγμή, ότι η Ελλάδα μετατρέπεται σε ενεργειακό κόμβο για την Ευρώπη μέσω των αγωγών και των τερματικών σταθμών υγροποιημένου φυσικού αερίου. Αυτό είναι κάτι που δεν αρέσει στους εχθρούς της χώρας, με τους οποίους όμως ταυτίζεται ένα πάρα πολύ μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος. Οποιαδήποτε αμφισβήτηση ή αμφισημία στην εξωτερική πολιτική θα μας απομονώσει, καθώς κανένας δεν πρόκειται να εμπιστευτεί μια χώρα που κάνει πολιτικά πειράματα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η πολιτική δεν είναι μόνο συναίσθημα και οι πολίτες πρέπει να καταλάβουν ότι πέρα από τα μικρά και καθημερινά που μας αγγίζουν όλους, απαιτείται λίγο… μυαλό για να εμπιστευόμαστε αυτούς που ξέρουν από διαχείριση κρίσεων, διεθνείς διαπραγματεύσεις, οικονομία και λειτουργία αγορών. Επειδή, δεν προβλέπεται αυτοδύναμη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και επειδή ούτε με τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούν να σχηματίσουν κυβέρνηση, μπορεί να μπει στην εξίσωση και καμιά Καρυστιανού, για να… χαρούμε όλοι μαζί τον… χορό του Ζαλόγγου! Γιατί αυτό που θα ακολουθήσει δεν θα αρέσει σε κανέναν…
Ο κίνδυνος συγκρότησης μιας κυβέρνησης που θα είναι σκέτη “Βαβέλ” κόντρα στην ασφάλεια του brand name που έχει φτιάξει ο Μητσοτάκης
Ο συνδυασμός Σοσιαλδημοκρατίας με ΠΑΣΟΚ, Ριζοσπαστικής Αριστεράς με ΣΥΡΙΖΑ, Νεο-Αριστεράς με Τσίπρα και ακτιβισμού με διάφορους απίθανους τύπους, συνθέτει ένα σχήμα “Βαβέλ”, που μόλις πάει να κυβερνήσει, μετά από μικρό χρονικό διάστημα θα… φάει τα μούτρα του, αφού θα έχει προκαλέσει μεγάλη ζημιά στη χώρα!
Ένα τέτοιο σχήμα θα έχει υποσχεθεί τόσες πολλές… ανοησίες, που στο τέλος, θα διαπιστώσει ότι αυτές θα αποτελέσουν την πολιτική καταδίκη τους. Το πιθανότερο ενδεχόμενο είναι να έχουν το τέλος του ΣΥΡΙΖΑ επί Τσίπρα! Όμως, μέχρι να συμβεί κάτι τέτοιο, η ζημιά θα έχει γίνει. Αλλά, από την άλλη πλευρά, υπάρχουν πιο απλά και χειροπιαστά εμπόδια. Για παράδειγμα, πώς θα παίρνει αποφάσεις για την οικονομία ένα τέτοιο ετερόκλητο σχήμα;
Η ασυμφωνία χαρακτήρων και προγραμμάτων σε ένα ετερόκλητο σχήμα θα οδηγήσει σε πολιτική παράλυση. Αν το πείραμα της Κεντροαριστεράς προχωρήσει, θα τεθούν υπό αμφισβήτηση μεγάλες επενδύσεις που δρομολογήθηκαν επί Νέας Δημοκρατίας. Δεν λέμε ότι θα τις διώξουν από την Ελλάδα, αλλά από την άλλη πλευρά, δεν θα είναι εύκολο να έρθουν νέες, όταν οι επενδυτές θα έχουν απέναντι τους ένα απίστευτο… τσίρκο! Όμως, το μεγαλύτερο πρόβλημα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει ένα τέτοιο σχήμα θα είναι η διάψευση των προσδοκιών που θα έχει δημιουργήσει στο εκλογικό σώμα.
Η Ελλάδα σήμερα είναι μια χώρα που κοιτάζει το μέλλον με αυτοπεποίθηση και ο Μητσοτάκης έχει χτίσει ένα brand name αξιοπιστίας. Εάν υπάρξει ανατροπή της πορείας από μια συγκυβέρνηση ηττημένων ή από ένα αντισυστημικό πείραμα, βασισμένο στην οργή, αυτό θα αποτελέσει αυτοκτονία. Οι αγορές έχουν ήδη στείλει το μήνυμα για σταθερότητα ή χάος, αλλά δεν είμαστε σίγουροι σχετικά με το αν το έχουν λάβει οι πολίτες και κυρίως αν θα το αξιοποιήσουν όταν θα γίνουν οι εκλογές. Το πολιτικό χάος στην παρούσα παγκόσμια συγκυρία δεν θα είναι απλώς μια οικονομική υποχώρηση, αλλά μια εθνική τραγωδία που θα μας γυρίσει δεκαετίες πίσω, θέτοντας τεράστια εμπόδια στον στόχο της ευρωπαϊκής σύγκλισης.
