Η πολεμική εμπλοκή στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής δεν ξέρουμε πού θα φτάσει, πώς θα τελειώσει και πόσα τρισεκατομμύρια δολάρια ή ευρώ θα ζημιώσει την παγκόσμια οικονομία
Η κλιμάκωση των πολεμικών επιχειρήσεων από ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν, αλλά και τα αντίποινα της Τεχεράνης σε όσες χώρες βρίσκονται πέριξ του Περσικού Κόλπου, έχουν δώσει άλλη διάσταση, ενώ ταυτόχρονα έχει ανοίξει και η συζήτηση για την επόμενη μέρα.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Η πλήρης εξουδετέρωση του οπλοστασίου του Ιράν είναι ο πρώτος στόχος. Ο δεύτερος σχετίζεται με την κατάρρευση του καθεστώτος και ο τρίτος με τη διαμόρφωση των νέων συνθηκών σε μια Μέση Ανατολή, που δεν θα υπάρχει ο τρομοκράτης που λέγεται Ιράν, όπως και οι “δορυφόροι” του. Μέχρι στιγμής, οι παγκόσμιες ισορροπίες είναι εύθραυστες, κάτι που είναι απόλυτα λογικά από τη στιγμή που τα πάντα… καίγονται.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον και αφού μαζέψουμε και εμείς την οικονομική ζημία μας, αναμένεται να διαμορφωθούν νέα δεδομένα στην περιοχή μας. Αναμφίβολα, οι αστραπιαίες κινήσεις προστασίας της Κύπρου από την ελληνική κυβέρνηση, καθιστούν τη χώρα μας ως “φάρο” σταθερότητας σε μια πολύ… άτακτη “γειτονιά”! Με τις κινήσεις του Μητσοτάκη και της κυβέρνησης, η Ελλάδα έχει γίνει ο πλέον απαραίτητος συνομιλητής, εταίρος και σύμμαχος των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Μεγάλη Βρετανία και η Ισπανία, όλες συμμαχικές χώρες του ΝΑΤΟ, έγιναν “ουρά” της χώρας μας και αυτό έχει τη σημασία του. Έχουμε καταφέρει να κάνουμε εξαιρετικά αισθητή την παρουσία μας, προκαλώντας το παγκόσμιο ενδιαφέρον, αλλά και την… ενόχληση της Τουρκίας!
Το νέο μεγάλο κεφάλαιο της Ελλάδας
Αναμφίβολα, μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η Ελλάδα έχει “χτίσει” ένα πολύ σπουδαίο γεωπολιτικό κεφάλαιο, ενώ και ο ίδιος ο Μητσοτάκης έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια ακόμη πιο πλούσια πολιτική “προίκα”.
Η κυβέρνηση στέλνει το μήνυμα ότι αποτελούμε εγγυητή της ασφάλειας και της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή, έχοντας καθαρά αμυντικό ρόλο. Συμμετέχουμε διπλωματικά στις προσπάθειες αποκλιμάκωσης της έντασης, αλλά ταυτόχρονα, σε συνεργασία με τους υπολοίπους εταίρους, συμμάχους και… εμπλεκόμενους, είμαστε έτοιμοι για να απαντήσουμε σε όλες τις προκλήσεις. Με τις κινήσεις της κυβέρνησης κινητοποιήθηκε η Γαλλία, ενεργοποιήθηκε η Μεγάλη Βρετανία που είναι ο μεγάλος loser της παρτίδας, “ευαισθητοποιήθηκε” η Ισπανία και πάνω απ΄ όλους και όλα, ικανοποιήθηκαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Η Ελλάδα, μέσα και από τον… χαμό στον Περσικό Κόλπο, ενισχύει ακόμη περισσότερο τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Δεν είμαστε ένας απλός σύμμαχος των Αμερικανών και των Ευρωπαίων, αλλά, αποτελούμε τους θεματοφύλακες των συμφερόντων της Δύσης. Μάλιστα, για πρώτη φορά, τα συμφέροντα αυτά είναι πλήρως ταυτισμένα με τα δικά μας, κάτι που έχει ιδιαίτερη σημασία σε όλα τα επίπεδα. Ταυτόχρονα, η τριμερής συνεργασία με το Ισραήλ και την Κύπρο αποκτά μέγιστη σημασία, ιδίως αν αλλάξει η κατάσταση στο Ιράν. Αν επιτευχθούν οι στόχοι της Δύσης στη χώρα των μουλάδων, αυτομάτως αποδυναμώνεται η Τουρκία. Μάλιστα, οι Ισραηλινοί έχουν στείλει το μήνυμα προς τον Ερντογάν να μη διανοηθεί να παίξει ρόλο “προστάτη” στην περιοχή, στη θέση του Ιράν, γιατί κάτι τέτοιο δεν επιτρέπεται από το Τελ Αβίβ…
Τι φανερώνουν όλα τα παραπάνω; Η Ελλάδα βρίσκεται στο κέντρο των εξελίξεων, γιατί σε έναν κόσμο που έχει μπει σε μια νέα φάση μεγάλων αλλαγών, η γεωγραφία συναντά την πολιτική βούληση. Σε ένα τέτοιο κόσμο, την… παρτίδα την κερδίζει αυτός που μπορεί να εγγυηθεί τη σταθερότητα και ταυτοχρόνως διαθέτει κύρος και αξιοπιστία. Η Ελλάδα διαθέτει πλέον αυτά τα χαρακτηριστικά και έχει γίνει “παίκτης” που “παίζει” μεγάλη… μπάλα μέσα στο “γήπεδο”, αφήνοντας άλλους στην… εξέδρα να δουν το ματς!
Τα συν και πλην για την κυβέρνηση με φόντο την κρίση και το ντόμινο προκλήσεων στην πολιτική σκηνή
Η πολεμική κρίση στη Μέση Ανατολή επηρεάζει αναμφίβολα και τις ισορροπίες στην εσωτερική πολιτική σκηνή.
Από τη μία πλευρά, η κυβέρνηση έχει κερδίσει την παρτίδα της σταθερότητας και της ασφάλειας στην περιοχή, αλλά από την άλλη, θα βρεθεί με την… πλάτη στον τοίχο, όταν οι συνέπειες της κρίσης θα αρχίσουν να αποτυπώνονται στην… αντλία του πρατηρίου και στο… ράφι του σούπερ μάρκετ! Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα προστατεύσει το πολιτικό του κεφάλαιο που σχετίζεται με την περήφανη εξωτερική πολιτική, αλλά από την άλλη πλευρά, πρέπει να καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια για να αναχαιτίσει τις -ούτως ή άλλως- δυσμενείς συνέπειες που θα υπάρξουν στην τσέπη των πολιτών, αλλά και στα δημοσιονομικά της χώρας, από το πολεμικό σκηνικό στη Μέση Ανατολή.
Αναμφίβολα, η Νέα Δημοκρατία αποτελεί αυτή τη στιγμή τη μόνη φερέγγυα δύναμη, αλλά κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα συμβεί στις εκλογές, οι οποίες θα διεξαχθούν σε περίπου 13 μήνες από σήμερα. Οι δημοσκοπήσεις που θα δουν το φως της δημοσιότητας τις επόμενες ημέρες θα έχουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, αντανακλώντας προφανώς το θετικό αποτύπωμα που αφήνουν οι κινήσεις της κυβέρνησης στο γεωπολιτικό πεδίο και στην εξωτερική πολιτική, με φόντο την αποστολή στρατιωτικής βοήθειας στην Κύπρο.
Ωστόσο, η μεγάλη αγωνία του Μητσοτάκη και της κυβέρνησης είναι ο χρόνος “απόσβεσης” των αναπόφευκτων συνεπειών του πολέμου στην οικονομία. Προφανώς, η στρατηγική που θα ακολουθήσουν είναι προβλέψιμη και εν πολλοίς προδιαγεγραμμένη. Σε πρώτο πλάνο μπαίνουν οι συγκρίσεις με τους πολιτικούς αντιπάλους τους. Αυτά θα αποτελέσουν και τη βάση για τα διαρκή και πιεστικά διλήμματα, που εκ των πραγμάτων είναι υποχρεωμένη να θέσει η κυβέρνηση, προτάσσοντας τον κίνδυνο εγκλωβισμού της χώρας σε… επικίνδυνα μονοπάτια και αδιέξοδες καταστάσεις.
Οι κινήσεις του Μητσοτάκη στην πολιτική σκακιέρα φέρνουν σε πολύ δύσκολη θέση τους αντιπάλους του, οι οποίοι έχουν πάθει “μπλακ-άουτ”. Λογικά, πρέπει να ισχύει το ίδιο και για τον Σαμαρά, ο οποίος μάλλον οφείλει να αναθεωρήσει τις απόψεις του περί υποχωρήσεων της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας, ή να βρει ένα άλλο πεδίο για να βγάλει την… κακία του κατά του πρωθυπουργού!
Σε κάθε περίπτωση, αυτά που βλέπουμε να εκτυλίσσονται, χωρίς να γνωρίζουμε πού θα καταλήξουν, ίσως αποτελούν μια νέα μεγάλη ευκαιρία για τον Μητσοτάκη, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να εξελιχθούν και σε… δίκοπο μαχαίρι. Από τη μία αποτελεί τον αδιαφιλονίκητο και έμπειρο διαχειριστή κρίσεων (πανδημία, υβριδική επίθεση Τουρκίας στον Έβρο, ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ενεργειακή κρίση) και από την άλλη, αν ξεφύγει η κατάσταση με την ακρίβεια, τότε το ελληνικό success story κινδυνεύει με σοβαρότατο πλήγμα. Ό,τι και να πούμε κάτω από τέτοιες συνθήκες είναι πρόωρο και παρακινδυνευμένο. Γιατί, όσα φέρνει η στιγμή, δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος…
