Οι διεθνείς εξελίξεις έχουν ως σημείο αναφοράς την αποδοχή του σχεδίου Τραμπ για την ειρήνευση μεταξύ Ρωσίας-Ουκρανίας, η οποία αφορά ολόκληρο το δυτικό κόσμο και φυσικά την Ελλάδα.
Ο συμβιβασμός του Ζελένσκι για την παράδοση εδαφών στον Πούτιν θα αποτελεί ήττα της Ουκρανίας και νίκη της Ρωσίας. Από την άλλη, η επιλογή της μάχης μέχρις εσχάτων έχει πάλι ως χαμένους τους Ουκρανούς, καθώς οι Αμερικανοί έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να βοηθήσουν τον Ζελένσκι. Αυτό σημαίνει ότι η Ουκρανία μπορεί να χάσει ακόμη περισσότερα εδάφη, ενώ οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να δαπανήσουν ακόμη περισσότερα χρήματα για να μην καταγραφεί και αυτή ως ηττημένη.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Η επόμενη μέρα, τόσο για τις δύο αντιμαχόμενες χώρες, όσο και για τη Δύση θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για τις εξελίξεις των επόμενων δεκαετιών. Η Ρωσία είναι ξεγραμμένη από τους Ευρωπαίους, ιδίως, όσο παραμένει στην εξουσία ο Πούτιν, ενώ ο Τραμπ θέλει να έχει ανοικτό δίαυλο, καθώς σκέφτεται περισσότερο με βάση το χρώμα του χρήματος και λιγότερο με βάση την αξία των αρχών του δυτικού πολιτισμού.
Από την άλλη πλευρά, η επόμενη μέρα της λήξης του πολέμου ισοδυναμεί με την κήρυξη γενικού συναγερμού στη Δύση. Η ανάγκη για την προμήθεια εξοπλισμών απέναντι στον… νέο εχθρό που λέγεται «Πουτινο-Ρωσία», αλλά και η ταχύτερη απεξάρτηση από τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της, αποτελούν κολοσσιαίας σημασίας ζητήματα για την Ευρώπη και φυσικά για την Ελλάδα. Η χώρα μας μετατρέπεται σε ενεργειακή πύλη εισόδου του αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου και ταυτόχρονα μπαίνει στον χάρτη των ερευνών και εξορύξεων υδρογονανθράκων.
Οι εξελίξεις αυτές είναι φυσικό επακόλουθο όχι μόνο της ρωσο-ουκρανικής σύρραξης, αλλά και της ισραηλινής επέμβασης στη Λωρίδα της Γάζας. Επιπλέον, η ανοικοδόμηση της Ουκρανίας, αλλά και η αμυντική θωράκιση της Ευρώπης περνούν μέσα και από την Ελλάδα, καθώς η δραστηριοποίηση πλήθους επιχειρηματικών ομίλων θα ενισχύσει το success story της οικονομίας, τη διπλωματική θέση της χώρας και τον ρόλο της στον παγκόσμιο χάρτη. Η… μικρή Ελλάδα, υπό την καθοδήγηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, πετυχαίνει νίκες και εγγράφει υποθήκες για το μέλλον, κάτι που όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης και η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών φαίνεται να μην έχουν συνειδητοποιήσει.
Οι κινήσεις της κυβέρνησης από την ημέρα που εκδηλώθηκε η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία αλλά και η ισραηλινή στη Λωρίδα της Γάζας, ήταν σχεδόν απόλυτα ταυτισμένες με τις αντίστοιχες των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Διπλωματικά, γεωπολιτικά και οικονομικά, η Ελλάδα βγαίνει ενισχυμένη από τη στάση της και αυτό δεν μπορεί παρά να πιστωθεί στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η χώρα… ψηλώνει ολοένα και περισσότερο, γιατί έχει την… τύχη να βλέπει τα κόμματα της αντιπολίτευσης να… κονταίνουν διαρκώς!
Η Αντιπολίτευση λειτούργησε και λειτουργεί σε ένα παράλληλο σύμπαν, αδυνατώντας να συλλάβει τα μηνύματα των καιρών, αδιαφορώντας για τα πραγματικά συμφέροντα της χώρας, επιμένοντας σε αδιέξοδες επιλογές και υποστηρίζοντας τη λάθος πλευρά της ιστορίας. Με τη στάση τους, τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ενισχύουν τον Μητσοτάκη και απαξιώνουν την ύπαρξη τους.
Όμως, το πράγμα μπορεί να γίνει ακόμη καλύτερο για τη χώρα μας, λόγω κάποιων πολιτικών κινήσεων στο εσωτερικό, οι οποίες έχουν τεράστιο ενδιαφέρον και προσφέρονται για αναλύσεις αλλά και για… καλαμπούρι!
