Η ακρίβεια και τα θεσμικά ζητήματα της καθημερινότητας διαμορφώνουν την πολιτική ατζέντα της συγκυρίας και υπό… κανονικές συνθήκες, η Νέα Δημοκρατία θα έπρεπε να βρίσκεται υπό μεγάλη δημοσκοπική πίεση, κάτι που όμως δεν συμβαίνει στον βαθμό που θα ανέμεναν πολλοί
Η εξήγηση για τη συγκράτηση δυνάμεων από τη Νέα Δημοκρατία και η καταγραφή σχεδόν “διπλού σκορ” έναντι του δεύτερου ΠΑΣΟΚ, οφείλεται στη θετική απήχηση που έχει το κυβερνών κόμμα στον κεντρώο και κεντροδεξιό χώρο, ως αποτέλεσμα του οικονομικού success story. Όμως, δεν είναι μόνο αυτό, καθώς σε όλες τις δημοσκοπήσεις, η Νέα Δημοκρατία υπερτερεί σε όλους τους επιμέρους τομείς, έστω και αν το κόμμα είναι αρκετά “τραυματισμένο”.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Όμως, το ισχυρό “χαρτί” είναι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος έκλεισε ήδη μια δεκαετία στην αρχηγία της ΝΔ και “γράφει” 6,5 χρόνια διακυβέρνησης.
Με βάση τα παραπάνω, ο πρωθυπουργός ξεχωρίζει γιατί διαθέτει την εμπειρία και μάλιστα έχει διαχειριστεί κορυφαίες κρίσεις με διεθνές αποτύπωμα (πανδημία, εισβολή Ρωσίας στην Ουκρανία, ενεργειακή κρίση). Δίνει στη σχετική πλειοψηφία του εκλογικού σώματος την εικόνα ενός αποτελεσματικού κυβερνήτη και τεχνοκράτη, ο οποίος ξέρει τι πρέπει να κάνει ή οι αστοχίες του είναι στο πλαίσιο του λογικού και… αποδεκτού. Αυτό το προφίλ ελκύει σημαντικό μέρος των κεντρώων ψηφοφόρων, οι οποίοι, λαμβάνουν υπόψιν τους και την εικόνα της χώρας στο διεθνές περιβάλλον.
Ο Μητσοτάκης, μέσα από τον αναβαθμισμένο ρόλο στην Ευρώπη, την αναβάθμιση των σχέσεων της Ελλάδας με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, αλλά και τη διαχείριση της κατάστασης στα ελληνοτουρκικά, έχει καταφέρει να οδηγήσει την εξωτερική πολιτική της χώρας σε άλλο επίπεδο. Έτσι, η οικονομία, η εξωτερική πολιτική και η άμυνα αποτελούν τα τρία πολύ ισχυρά πλεονεκτήματα που διαθέτει έναντι των πολιτικών αντιπάλων του, οι οποίοι προσπαθούν ακόμη να βρουν τρόπο για να δέσουν τα… κορδόνια τους!
Από τα παραπάνω, προκύπτει το συμπέρασμα ότι ο πρωθυπουργός έχει καταφέρει να κλείσει τον δρόμο σε οποιονδήποτε φιλοδοξεί να γίνει ηγέτης με τα… ψέματα και τις υποσχέσεις. Λόγω της κατακερματισμένης αντιπολίτευσης, ο πρωθυπουργός δεν έχει κάποιο αντίπαλο δέος. Αυτό συνιστά πλεονέκτημα για τη σταθερότητα της χώρας και τη διατήρηση θετικών προσδοκιών για την επόμενη μέρα των εκλογών του 2027, ωστόσο, αποτελεί και μια μεγάλη… παγίδα. Όταν δεν έχεις αντίπαλο ή τον υποτιμάς, τότε είσαι πιο επιρρεπής στα λάθη και στο τέλος… τρέχεις και δεν φτάνεις! Βέβαια, ο Μητσοτάκης δεν ανήκει σε αυτήν την κατηγορία, αλλά ποτέ δεν ξέρουμε πώς μπορεί να εξελιχθούν τα πράγματα. Σε κάθε περίπτωση αποτελεί αυτή τη στιγμή τη μοναδική ρεαλιστική επιλογή διακυβέρνησης. Ακόμη και αυτοί που λένε “να φύγει ο Μητσοτάκης”, όταν τους ρωτάς ποιος μπορεί να τον αντικαταστήσει επαξίως για τα συμφέροντα της Ελλάδας τότε “καταπίνουν” τη… γλώσσα τους ή το ρίχνουν στα… κινέζικα!
Τα… χτυπητά μειονεκτήματα των αρχηγών των κομμάτων της αντιπολίτευσης που φέρνουν κέρδος στον Μητσοτάκη
Ο Μητσοτάκης δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί ότι αποτελεί τον πιο… ευτυχισμένο πρωθυπουργό και αρχηγό κόμματος, με βάση το προφίλ των πολιτικών αντιπάλων του.
Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του πρωθυπουργού δεν μπαίνουν σε καμία περίπτωση στη ζυγαριά, κάτι που… ιδιωτικώς αναγνωρίζουν και πολλά στελέχη αντίπαλων πολιτικών χώρων. Βέβαια, οι περισσότεροι μιλάνε απαξιωτικά, καθώς όπως είναι γνωστό “όσα δεν φτάνει η αλεπού, τα κάνει κρεμαστάρια”, σύμφωνα με τη γνωστή λαϊκή παροιμία. Ξεπερνώντας την κουτοπόνηρη λογική καφενειακού τύπου αυτών που δεν… χωνεύουν τον Μητσοτάκη, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι υπάρχουν πραγματικοί λόγοι για τους οποίους τα πλεονεκτήματα του από την άσκηση της διακυβέρνησης, γίνονται πιο ισχυρά σε σχέση με τους αντιπάλους του, λόγω της εικόνας που έχουν αυτοί.
Ειδικότερα:
1.Ο βασικός αντίπαλος του πρωθυπουργού Νίκος Ανδρουλάκης αποτελεί σοβαρό ανάχωμα για τους σκεπτόμενους πολίτες, ώστε να ξεχωρίσουν ποιος κάνει για τη δουλειά και ποιος βρίσκεται σε άλλο… mood!
Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να πείσει το εκλογικό σώμα και απλά… παρηγορείται από το γεγονός ότι σε κάποιους νομούς, το κόμμα παρουσιάζει μια σχετική δυναμική, λόγω… συνήθειας και παπανδρεϊκής νοοτροπίας. Από την άλλη πλευρά, η κρητική ντοπιολαλιά θεωρείται… αποκρουστική για τα δυναμικά κοινά των μεγάλων πόλεων, που δεν “ψήνονται” με τίποτα για να τον δουν ως εναλλακτική επιλογή για τη διακυβέρνηση της χώρας.
Άρα, η απουσία πολιτικού λόγου που να εμπνέει τον μεσαίο χώρο, μαζί με τη συνολική επικοινωνιακή εικόνα του, δεν του προσδίδουν κάποιο πλεονέκτημα. Από τη στιγμή που δεν διαθέτει τα χαρίσματα που απαιτεί η πολιτική, τότε είναι δύσκολο να έχει… πρώτο ρόλο, καθώς θεωρείται “ντεμοντέ” και υπερβολικά συγκρουσιακός, χωρίς να έχει τα ανάλογα… προσόντα. Επιπλέον, με την τακτική που ακολουθεί μπορεί να αμφισβητηθεί έντονα αν έρθει η ώρα να παίξει το ΠΑΣΟΚ ρόλο κυβερνητικού εταίρου της Νέας Δημοκρατίας την επόμενη μέρα των εκλογών του 2027. Εν ολίγοις, αν δεν αλλάξει ρότα έστω και την τελευταία στιγμή, κινδυνεύει να βρεθεί στα… αζήτητα!
2.Το επόμενο πρόσωπο που μπορεί να έχει κάποιο ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις είναι η κυρία Μαρία Καρυστιανού, η οποία, κεφαλαιοποιώντας τον προσωπικό πόνο ως μητέρα θύματος της τραγωδίας των Τεμπών, πιστεύει ότι μπορεί να εμπνεύσει σημαντικό μέρος της κοινωνίας. Προς το παρόν δεν μπορεί να κριθεί πολιτικά γιατί… ψάχνεται, ενώ τα σήματα που εκπέμπει είναι… ακατάληπτα, αμφίσημα και συγκεχυμένα. Πάντως, έχει σημασία με όρους πολιτικού μάρκετινγκ, πώς θα μπορούσε να τρέξει ένα σχήμα χωρίς πολιτικά πρόσωπα που έχουν χρηματίσει βουλευτές ή είχαν κατέλθει ως πολιτευτές με άλλα κόμματα κατά το παρελθόν. Προς το παρόν εκφράζει μια φωνή με συμβολισμό για την κοινωνία, λόγω Τεμπών και θα κριθεί στην πράξη από όσα θα συνθέσουν το κείμενο της πολιτικής διακήρυξης και τις επιμέρους θέσεις.
Αναμφίβολα, θα συγκινήσει κάποιους που βρίσκονται στον… κόσμο τους, αλλά μάλλον θα είναι πολύ δύσκολο να συγκινήσει αυτούς που αντιλαμβάνονται την πολιτική ως την τέχνη του εφικτού, του ορθολογικού και του ρεαλιστικού. Πάντως, μπορεί να κάνει μεγάλη ζημιά σε αυτούς που μέχρι πρότινος την… περιέφεραν ή την επικαλούνταν ως “προϊόν” που θα τους απέφερε πολιτικούς καρπούς. Είναι δε μαθηματικώς βέβαιο, ότι αυτοί που της σήκωσαν τον… αμανέ, θα είναι οι πρώτοι που θα τη χτυπήσουν γιατί και οι ίδιοι αναζητούν ψήφους στα… θολά νερά του λαϊκισμού και του τυχοδιωκτισμού. Μπορεί να εξελιχθεί σε έναν νέο… Πάνο Καμμένο, για τον οποίο υπενθυμίζεται ότι στις εκλογές του Μαίου 2012 είχε φτάσει στο 11%, στη συνέχεια έπεσε στο 4% αλλά ως κυβερνητικός εταίρος του Τσίπρα και σήμερα αποτελεί απλά μια… θλιβερή ανάμνηση για τον σύγχρονο πολιτικό βίο της χώρας.
3.Ο ΣΥΡΙΖΑ που ξεκίνησε την τρέχουσα κοινοβουλευτική θητεία ως κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, λόγω των συνεχών διασπάσεων έχει φτάσει να είναι ένα απόκομμα με έναν αρχηγό, ο οποίος, μοιάζει περισσότερο ως διαχειριστή σε υπό εκκαθάριση εταιρεία, παρά με οτιδήποτε άλλο. Το κόμμα του Σωκράτη Φάμελλου εμφανίζεται στις δημοσκοπήσεις να βρίσκεται στην έκτη και έβδομη θέση, πληρώνοντας το τίμημα της πολιτικής αγυρτείας του παρελθόντος που έφερε το ονοματεπώνυμο Αλέξης Τσίπρας!
4.Ο Τσίπρας με τη σειρά του, δηλώνει… έτοιμος να επιστρέψει στα πράγματα προσδοκώντας να είναι δεύτερο κόμμα στην… Ιθάκη και το 2031 να γίνει… πρωθυπουργός! Ποντάρει στην… ασθενή μνήμη των Ελλήνων, την οποία όμως, μάλλον φαίνεται να έχει υπερτιμήσει. Κάνε τον… σταυρό του για να προκύψει συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ το 2027 και μέσα από την αναμενόμενη φθορά να μας παρουσιαστεί και πάλι σαν… Φάντης μπαστούνι. Θεωρεί ότι εκπροσωπεί το νέο, αλλά μάλλον αυτό είναι κάτι πολύ χειρότερο από το… παλιό που πρέσβευε. Ενεργεί ως μπροστινός κάποιων επιχειρηματικών συμφερόντων, οι οποίοι πίστευαν ότι ο Μητσοτάκης θα τους έκανε όλα τα χατίρια και τώρα έχουν μείνει στον… άσσο!
5.Κοντά σε όλο αυτό το τσίρκο επίδοξων και… κουτοφαντασμένων “πρωθυπουργών” εντάσσεται και η Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία, αναδείχθηκε λόγω των Τεμπών, αλλά και της αυταρχικής προσωπικότητας της που μάλλον… γαργαλάει αρκετούς ψηφοφόρους. Αυτή είναι όλο το κόμμα και οι υπόλοιποι σύντροφοι της είναι σαν να μην υπάρχουν. Έχει “χτίσει” ένα άκρως αυστηρό προσωποπαγές κόμμα και θυμίζει… Τραμπ, ενώ στοιχηματίζουμε ότι αν υπήρχε περίπτωση να γίνει πρωθυπουργός, θα καταργούσε και το υπουργικό συμβούλιο! Διαθέτει στελέχη που κινούνται μεταξύ γραφικότητας και γελοιότητας, ενώ δεν τίθεται θέμα συγκρότησης συμμαχίας με άλλο κόμμα, καθώς μετά τη Ζωή υπάρχει το… χάος!
6.Ανάλογη περίπτωση με την Κωνσταντοπούλου αποτελεί ο Κυριάκος Βελόπουλος, ο οποίος δεν μπορεί να έχει κάποια σοβαρή δυναμική, καθώς το ακροατήριο του περιορίζεται σε πρώην ψηφοφόρους του Καμμένου και σε συνωμοσιολόγους ή… συνωμοσιολάγνους, που διαθέτουν… τσαμπουκά και… άφθονη νεοελληνική ψευτομαγκιά! Στοχεύει σε… παλαβούς και αγανακτισμένους, καθώς πάνω απ΄ όλα προέχει η διατήρηση του “μαγαζιού” του, μέσω του οποίου προωθεί και τα προϊόντα του. Από πλευράς αξιοπιστίας δεν τίθεται θέμα και δείχνει να έχει πιάσει τον σφυγμό μέρους του εκλογικού σώματος κυρίως από τη Βόρεια Ελλάδα, όπου λόγω ΠΑΟΚ και Ιβάν Σαββίδη, υπάρχει μια σχετική… αδυναμία στον σφαγέα Πούτιν!
7.Εκτός των παραπάνω υπάρχουν ο Κασσελάκης του Κινήματος Δημοκρατίας, η Λατινοπούλου της Φωνής Λογικής, ο Χαρίτσης της Νέας Αριστεράς και ο… εκστασιασμένος Βαρουφάκης του ΜεΡΑ 25, οι οποίοι μπορούν να “τσιμπήσουν” κάποια ποσοστά και να κάνουν ζημιά σε άλλα κόμματα. Σε κάθε περίπτωση, η ύπαρξη πολλών μικρών κομμάτων λειτουργεί υπέρ της κυβέρνησης, καθώς όπου λαλούν πολλοί… κοκόροι αργεί να ξημερώσει!
Με βάση την παραπάνω ανάλυση είναι εύκολο να βγει το συμπέρασμα ότι ο Μητσοτάκης αντλεί δύναμη από την αδυναμία, την ανωριμότητα και την… ασχετοσύνη των αντιπάλων του. Επιπλέον, ποντάρει στο γεγονός ότι όλοι όσοι είναι απέναντι του δεν μπορούν να βρουν κάποιον κοινό τόπο, πέραν του σλόγκαν “να φύγει ο Μητσοτάκης”! Διακρίνονται από μία πανσπερμία αλλοπρόσαλλων θέσεων και μπόλικης… τρέλας, οι οποίες δεν οδηγούν σε συμμαχίες. Ακόμη και αν υπάρχει η διάθεση για συμμαχία αυτή πρέπει να θεωρείται καιροσκοπική, καθώς η μακρά απουσία από… καρέκλες, δεν είναι και ό,τι το καλύτερο!
Όλοι όσοι συνθέτουν το αντι-μητσοτακικό μπλοκ είναι οι καλύτεροι… διαφημιστές του πρωθυπουργού! Είναι σίγουρο ότι φοβίζουν πολύ κόσμο και κυρίως τους υγιώς σκεπτόμενους πολίτες, οι οποίοι δεν θέλουν να μπλέξουν σε περιπέτειες με… ανισόρροπους! Τα λέμε όλα αυτά γιατί η χώρα έχει φτάσει ψηλά, λόγω της πολιτικής σταθερότητας και των επιτευγμάτων στην οικονομία. Ολόκληρος ο πλανήτης μιλάει για το ελληνικό success story, όταν πριν από μία δεκαετία-δεκαπενταετία μας είχαν του… πεταματού! Ας μην επιστρέψουμε σε τέτοιες εποχές εκλέγοντας ανόητους για να μας κυβερνήσουν…
