Ο προϋπολογισμός του κράτους ψηφίστηκε και έτσι ολοκληρώθηκε μια… άχαρη διαδικασία, καθώς, η χώρα έχει περάσει στην εποχή της κανονικότητας, κάτι που δεν ευνοεί τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία, βρίσκονται σε στρατηγικό αδιέξοδο σε σχέση με την αντιμετώπιση της κυβέρνησης
Ο Μητσοτάκης κέρδισε και πάλι την παρτίδα, καθώς έβαλε στη… θέση του πολύ κόσμο, ενώ ανακοίνωσε και πρόσθετα μέτρα στήριξης με άξονα τη στεγαστική κρίση.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Το μήνυμα του ιδίου, αλλά και του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκου Πιερρακάκη, είναι ότι όσο υπάρχει αυτή η κυβέρνηση, η χώρα θα βαδίζει στις ράγες της δημοσιονομικής υπευθυνότητας, της οικονομικής ανάπτυξης και της ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής, αφήνοντας πίσω τον υπερ-δανεισμό, ο οποίος οδήγησε στην υπερ-χρέωση και στην αναγκαστική υπαγωγή της στον διεθνή δανεισμό.
Πολιτική υπευθυνότητα
Η Ελλάδα αποτελεί αυτή τη στιγμή μία από τις ελάχιστες χώρες στην Ευρώπη, όπου γίνονται συνεχείς παρεμβάσεις υπέρ της κοινωνίας, χωρίς να διαταράσσεται η διαδικασία σχηματισμού υψηλού πρωτογενούς πλεονάσματος.
Όλα αυτά γίνονται με βάση την απλή αριθμητική, δηλαδή με… πρόσθεση, αφαίρεση, πολλαπλασιασμό και διαίρεση. Ο στόχος είναι ένας κάθε φορά και αποτυπώνεται σε αριθμούς. Το αφήγημα του Μητσοτάκη περιλαμβάνει μετρήσιμα μεγέθη, τα οποία έχουν ως σημείο αναφοράς τον άνθρωπο. Με την παρουσία του χθες απέδειξε γιατί μετά από αυτόν υπάρχει το… τίποτα, καθώς ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος φιλοδοξεί να… κυβερνήσει, ήταν εκτός τόπου και πραγματικότητας.
Ανευθυνότητα και ατελείωτη… μπουρδολογία!
Η αντιπολίτευση για ακόμη μία φορά αρκέστηκε στην προσφιλή τακτική να λέει… αερολογίες, να ζητάει παρεμβάσεις χωρίς ποσοτικά στοιχεία και γενικώς να θολώνει τα νερά, καθώς όσοι απολαμβάνουν την άνεση της ανευθυνότητας, θεωρούν ότι μπορούν να παρασύρουν ένα μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος.
Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, άρχισε να υπόσχεται διάφορα, μέχρι που βγήκε ο Πιερρακάκης και του είπε, που θα βρει τα 4 δισ. ευρώ! Ο οικονομικός αναλφαβητισμός του Ανδρουλάκη σε συνδυασμό με το παπανδρεϊκό… DNA, τον εξέθεσαν πλήρως στη χθεσινή συζήτηση. Στο ΠΑΣΟΚ φαίνεται ότι έχουν πάθει… αμνησία, σε σχέση με την περιπέτεια που έχει περάσει η χώρα και πιστεύουν ότι βρισκόμαστε στο… 1981! Ο Ανδρουλάκης δεν εμπνέει ούτε στο ελάχιστο την εμπιστοσύνη και την αξιοπιστία που απαιτείται για έναν πολιτικό που θέλει να γίνει πρωθυπουργός και πρέπει να μιλάει πάντα με βάση τα οικονομικά δεδομένα της συγκυρίας.
Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης παραμένει εγκλωβισμένο στις παλιές εποχές του “΄δώστα όλα”, αδιαφορώντας για το ελληνικό success story και την άκρως θετική απήχηση που έχει η χώρα μας στα διεθνή φόρα και τις αγορές. Η επιλογή της ανεύθυνης κριτικής είναι μια καταστροφική επιλογή για το ΠΑΣΟΚ. Η οικονομία αποτελεί προνομιακό πεδίο της κυβέρνησης και επειδή διαθέτει πανίσχυρο συγκριτικό πλεονέκτημα, αναγκάζει τους αντιπάλους της να λειτουργούν ως απελπισμένοι και να υποπίπτουν στη μία γκάφα μετά την άλλη.
Οι αναφορές του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ για τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας, μέτρα γενικώς και αορίστως για όλους, αλλά και επιβολή… μεζούρας για το πόσα λεφτά θα πάρει ένας ιδιοκτήτης ακινήτου που το ενοικιάζει, αποδεικνύουν ότι υπάρχει σοβαρό δομικό πρόβλημα στο αφήγημα του.
Οι “χορηγοί” του Μητσοτάκη… ξαναχτύπησαν!
Ο Μητσοτάκης για ακόμη μία φορά ήταν ο μεγάλος κερδισμένος της διαδικασίας, καθώς επιβεβαίωσε ότι μετά από αυτόν δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια κάποιος από τους πολιτικούς του αντιπάλους που να εμπνέει εμπιστοσύνη, ασφάλεια, σοβαρότητα, αξιοπιστία και αποτελεσματικότητα.
Οι αρχηγοί των κομμάτων της αντιπολίτευσης αποδείχθηκαν για ακόμη μία φορά πολιτικοί “νάνοι”, καθώς δεν είπαν ή δεν έχουν καταλάβει τίποτα για την παγκόσμια αποδοχή της χώρας μας τα τελευταία έξι και πλέον χρόνια. Επιπλέον, δεν έχουν καταλάβει τίποτα για τις κολοσσιαίες ενεργειακές συμφωνίες που έχουμε υπογράψει με τις ΗΠΑ, καθώς διακατέχονται από τα γνωστά κόμπλεξ και φυσικά δεν θέλουν να τους… μαλώσει κανένας Πούτιν και… τρέχουν!
Ο γελοίος τρόπος που πολιτεύονται τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αποτελεί το μεγάλο “όπλο” για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Τον έχουν κάνει… ήρωα, από τη στιγμή που ένα κρίσιμο τμήμα του πληθυσμού τον εμπιστεύεται για τη διακυβέρνηση της χώρας, στρέφοντας παράλληλα την πλάτη του σε όσους τοποθετούνται με ανευθυνότητα και τυχοδιωκτισμό. Τελικώς, το μόνο που πρέπει να πράξει ο πρωθυπουργός είναι να πηγαίνει μία φορά την εβδομάδα στη Βουλή, για να τους εκθέτει και να πείθει ολοένα και περισσότερους Έλληνες για τις συνέπειες που θα έχει μια πιθανή πολιτική αστάθεια. Μπορεί απέναντι του να έχει ένα… τσίρκο, ωστόσο, ο κίνδυνος του… στιγμιαίου λάθους, είναι υπαρκτός και μπορεί να αποδειχθεί μοιραίος!
