«Δεν έχει ραντεβού» της είπαν όταν δήλωσε ξένο όνομα για να νοικιάσει σπίτι, αλλά βρέθηκε ραντεβού όταν δήλωσε γερμανικό όνομα. Προσέφυγε στα δικαστήρια και κέρδισε.Μία σημαντική απόφαση για την προστασία των αλλοδαπών που θέλουν να νοικιάσουν σπίτι στη Γερμανία εξέδωσε το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο για αστικές υποθέσεις (Bundesgerichtshof) στην Καρλσρούη. Οι δικαστές επιδίκασαν αποζημίωση σε μία γυναίκα που είχε απορριφθεί από τον μεσίτη, μόνο και μόνο γιατί ήταν αλλοδαπή.
Πως αποδεικνύεται όμως αυτή η απόρριψη; Και πως έφτασε η συγκεκριμένη υπόθεση στη Δικαιοσύνη; Η ενάγουσα ονομάζεται Χουμάιρα Γουασίμ και κατάγεται από το Πακιστάν, αλλά γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γερμανία, όπου εργάζεται ως εκπαιδευτικός.
Τον Νοέμβριο του 2022 είχε απευθυνθεί σε μεσίτη, μέσω διαδικτύου, για να βρει σπίτι. Όσες φορές συμπλήρωσε το κανονικό της όνομα, η απάντηση ήταν αρνητική. Δοκίμασε και άλλα ονόματα που παραπέμπουν σε καταγωγή από το εξωτερικό, αλλά η απάντηση ήταν επίσης αρνητική.
Ωστόσο, μόλις η Χουμάιρα Γουασίμι δήλωσε ένα χαρακτηριστικό γερμανικό όνομα, όπως «Σνάιντερ» ή «Σμιντ», ο μεσίτης της έδωσε ραντεβού για να επισκεφθεί το σπίτι που δεν ήταν διαθέσιμο προηγουμένως. Κατόπιν αυτού η γυναίκα προσέφυγε στο Δικαιοσύνη, καταθέτοντας το πρωτόκολλο της επικοινωνίας με τον μεσίτη. Το πρωτοδικείο του Γκρος Γκέραου απέρριψε την αγωγή. Ωστόσο, η Χουμάιρα Γουασίμι δικαιώθηκε σε επόμενο βαθμό, στο Εφετείο του Ντάρμσταντ, το οποίο της επιδίκασε αποζημίωση 3.000 ευρώ από τον μεσίτη. Την απόφαση αυτή επιβεβαιώνει τώρα και το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο.
«Εκατοντάδες περιστατικά» κάθε χρόνο
Η εντεταλμένη της ομοσπονδιακής κυβέρνησης για την καταπολέμηση των διακρίσεων, Φερντά Αταμάν, κάνει λόγο για μία «δικαστική απόφαση που αποτελεί σταθμό στο δίκαιο για την εξάλειψη των διακρίσεων» και υπογραμμίζει ότι «από σήμερα οι ενδιαφερόμενοι γνωρίζουν ότι μπορούν να αμυνθούν νομικά, όταν υφίστανται διακρίσεις στην αγορά κατοικίας».
Όπως δηλώνει μάλιστα η Αταμάν, δέχεται και η ίδια κάθε χρόνο εκατοντάδες αναφορές από επίδοξους ενοικιαστές, που θεωρούν ότι υφίστανται αντίστοιχες διακρίσεις. Κατά κανόνα τους συμβουλεύει να κινηθούν νομικά. Το πρόβλημα έχει επισημάνει σε πρόσφατη μελέτη του και το Γερμανικό Κέντρο Έρευνας για την Ένταξη και τη Μετανάστευση (DeZIM).
Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι οι δικαστές όχι μόνο δέχονται το πρωτόκολλο της επικοινωνίας με το μεσιτικό γραφείο ως αποδεικτικό υλικό, αλλά θεωρούν συνυπεύθηνο τον μεσίτη (και όχι μόνο τον ιδιοκτήτη του ακινήτου) για την αποφυγή φυλετικών διακρίσεων στην προσπάθεια για αναζήτηση κατοικίας.
Σχολιάζοντας την απόφαση της Καρλσρούης, ο επικεφαλής του Συνδέσμου Γερμανών Κτηματομεσιτών (IVD) Κρίστιαν Όστχους δηλώνει ότι «όποιος ψάχνει σπίτι, θα πρέπει να βασίζεται σε μία διαδικασία που δεν κάνει διακρίσεις λόγω καταγωγής, θρησκείας, φύλου ή σεξουαλικού προσανατολισμού. Το Ανώτατο Δικαστήριο ξεκαθαρίζει με σαφήνεια ότι η διαφάνεια είναι προς το συμφέρον του ίδιου του μεσίτη».
Πηγές: dpa, KNA, ARD
Πηγή: Deutsche Welle
