Ένα ακόμη ασύλληπτο περιστατικό με προπηλακισμό καθηγητή από φοιτητές επειδή ήθελε να… κάνει μάθημα, συνέβη στο ΑΠΘ.
Όπως καταγγέλλει ο καθηγητής Ορέστης Καλογήρου, ομάδα φοιτητών που θέλησαν να παρατείνουν τη συνέλευση του συντονιστικού τους, τον προπηλάκισαν και επιχείρησαν να τον εμπόδισαν να ξεκινήσει το μάθημά του.
Ο ίδιος, όπως περιγράφει, συνέχισε απτόητος στον πίνακα να κάνει το μάθημά του, με αποτέλεσμα να αποχωρήσουν οι φοιτητές που τον προκαλούσαν. Κάνει δε ιδιαίτερη μνεία στις αντιδράσεις των φοιτητών που παρακολούθησαν το μάθημά του.
Το περιστατικό περιέγραψε ο ίδιος ο καθηγητής στο facebook:
«Συνέβη πριν από δύο ώρες. Σήμερα ο Πρόεδρος του Τμήματος μας είχε ενημερώσει γραπτώς ότι οι φοιτητές θα κάνουν τη δεύτερη και τελευταία χρήση μέσα σε όλο το ακαδημαϊκό έτος, του δικαιώματος να κάνουν συνέλευση την ώρα μαθημάτων, οπότε 12.00-16.00 δεν θα γίνουν μαθήματα. Τις Τρίτες έχω μάθημα 16.00-18.00 στην Α11 με τους πρωτοετείς. Όταν έφτασα στο ακαδημαϊκό τέταρτο, 16.15, βρήκα 80-100 πρωτοετείς έξω από την αίθουσα να με περιμένουν για το μάθημα λέγοντάς μου ότι η συνέλευση που γινόταν στην ίδια αίθουσα τελειώνει σε λίγα λεπτά. Τους ζήτησα να με ενημερώσουν ως τις 16.30, αν τελειωσει να μπουμε για μάθημα, αλλιώς να αναζητησω ελεύθερη αιθουσα. Στις 16.25 οι φοιτητές μου με ενημερώνουν ότι η συνέλευση τελείωσε οπότε μπαίνουμε στην αίθουσα για μάθημα.
Εκεί είχαν παραμείνει περίπου 15-20 φοιτητές (από τους 74 που ψήφισαν στη συνέλευση, το τμήμα έχει 1500 ενεργούς φοιτητές) και απαίτησαν με σκαιό τρόπο να φύγω γιατί είχαν “συντονιστικό”. Τους εξήγησα πολύ ήρεμα ότι η εντολή του Προέδρου ήταν ότι μετά τις 16.00 γίνονται κανονικά τα μαθήματα, ότι δεν ενόχλησα μέχρι να τελειώσει η συνέλευση στις 16.25 και μετά μπήκα για μάθημα, ενώ τους παρακάλεσα να κάνουν το συντονιστικό σε άλλη άδεια αίθουσα. Για δέκα λεπτά μέσα σε προπηλακισμούς και οχλαγωγία έλυνα άσκηση στον πίνακα, οι 80-100 φοιτητές μου προσπαθούαν με αφοσίωση να με παρακολουθήσουν, ενώ το συντονιστικό (sic) με έσπρωχνε μακριά από τον πίνακα, έσβηνε την άσκηση και με προπηλάκιζε. Συνέχισα ήρεμα και χωρίς να απαντώ στις προκλήσεις να λύνω την άσκηση.
Σε 15 λεπτά έφυγαν. Το μαθημα ολοκληρώθηκε κανονικά. Στο τέλος του μαθήματος με πλησίασε μια πρωτοετής φοιτήτρια και μου είπε “Θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά. Σήμερα μας δώσατε ένα μεγάλο μάθημα ζωής”. Εκανα μεγάλη προσπάθεια να κρύψω τον λυγμό συγκίνησης που με κατέλαβε. Είναι το μεγαλύτερο δώρο για έναν δάσκαλο. Συνέβη πριν από δύο ώρες».
iefimerida.gr
