GSI: τα «αδερφάκια» θέλουν συμβόλαια, όχι αναρτήσεις-Η ανάρτηση του Κύπριου Προέδρου άφησε γεύση δημόσιου μαθήματος προς την Αθήνα για το GSI. Όμως η ουσία είναι τεχνικοοικονομική: εκκρεμείς πληρωμές, κόστη που «γράφονται» από τον ΑΔΜΗΕ και διαφορές αποτίμησης με την κυπριακή πλευρά.
Ρεπορτάζ: Παντελής Χαριτάκης
Αν δεν κλείσουν τα νούμερα, έρχονται ρήτρες και πολιτική ψύχρανση. Η ΡΑΕΚ οφείλει να «κουμπώσει» ρυθμιστικά το έργο με σαφείς δεσμεύσεις. Μέχρι τότε, κάθε ραβασάκι περί «ενότητας» μένει στα λόγια.
Νερό: το πιο «καυτό» καθημερινό θέμα
Στο Μαξίμου εστιάζουν στους φορείς διαχείρισης υδάτων. Οι καθυστερήσεις κοστίζουν πολλαπλά: έργα που βαλτώνουν, απώλειες δικτύων, τιμολόγια που «τσιμπάνε». Αν δεν υπάρξει ενιαία γραμμή με μετρήσιμα ορόσημα, το «νερό–νεράκι» θα γίνει οικονομική θηλιά για δήμους και νοικοκυριά.
Ρούτσι: όταν ο λαϊκισμός φοράει γραβάτα
Η υπόθεση απαιτεί Δικαιοσύνη, όχι τηλεκριτική. Όταν υπουργικά χείλη σχολιάζουν «ιατρικά» και δικονομικά χωρίς στοιχεία, χαρίζουν πόντους σε πρόσκαιρα ακροατήρια και χάνουν το σοβαρό κομμάτι της κοινής γνώμης. Οι θλιβερές ιστορίες θέλουν σιωπή και διαδικασία· όχι στρογγυλά τραπέζια.
ΕΧΑΕ–Euronext: πρόταση με πολλά «αν»
Η δημόσια πρόταση στήνει σκηνικό έντασης έξι εβδομάδων. Το «20 ΕΧΑΕ για 1 Euronext» μοιάζει καθαρό, αλλά οι αποτιμήσεις ανεβοκατεβαίνουν και τα Α/Κ έχουν καταστατικούς περιορισμούς για ξένες μετοχές. Κρίσιμοι παίκτες οι μεγάλοι μέτοχοι, ενώ το ATHEX Group αποτυπώνει καθημερινά το κλίμα. Αν σχηματιστεί «μπλοκ» άνω του 10%, τα περιθώρια στενεύουν για squeeze out· από την άλλη, ο προτείνων μπορεί να θεωρήσει επιτυχία και χαμηλότερη αποδοχή. Με λίγα λόγια: παιχνίδι λεπτομερειών και νεύρων.
Intralot: επιτυχής ΑΜΚ, αλλά ζητείται συνέπεια
Η τιμολόγηση στο 1,10 €/μετοχή και οι φήμες για ισχυρή ζήτηση δείχνουν όρεξη της αγοράς. Όμως το story θα κριθεί από την εκτέλεση: μόχλευση, ροές, και το πού θα πάνε τα κεφάλαια. Χαρτί που «γράφει» ένα τρίμηνο και χάνει στο επόμενο, δεν πείθει θεσμικούς.
Ριβιέρα και δικαιώματα: όταν το real estate περνά από το ΣτΕ
Οι προσφυγές για την Ακτή Βουλιαγμένης υπενθυμίζουν ότι οι παραλίες δεν είναι λευκές σελίδες σε excel. Η ΕΤΑΔ μιλά για «κοινωνικούς όρους», οι κάτοικοι για «ελεύθερη πρόσβαση». Στο τέλος, το Συμβούλιο της Επικρατείας θα κρίνει αν το ισοζύγιο δημόσιου–ιδιωτικού οφέλους είναι πράγματι δίκαιο. Τα business plan πρέπει να ενσωματώνουν το κόστος θεσμικού ρίσκου — όχι να το προσπερνούν.
Μικρά real estate… μεγάλα συμπεράσματα
Νέες εταιρείες ακινήτων ξεφυτρώνουν (Apantima, Diem κ.ά.). Λογικό σε αγορά που «τρέχει». Όμως, πίσω από κάθε λαμπερό ΓΕΜΗ υπάρχει και σκληρό ταμείο: επιτόκια, χρόνοι αδειοδότησης, κόστος κατασκευής. Χωρίς αυτά, η «απόδοση» μένει στα pdf.
ΟΝΕΧ: γιάρδες που γίνονται γεωπολιτική
Οι επισκέψεις από Σεούλ, Ουάσιγκτον και Ριάντ δεν είναι εθιμοτυπικές. Οι Άραβες έρχονται με «Vision 2030» στο χαρτοφύλακο: εφοδιαστικές αλυσίδες, συμπαραγωγές, και —γιατί όχι— αμυντικά offsets. Αν η Ελευσίνα γίνει hub, θα χρειαστούν επενδύσεις σε ανθρώπινο δυναμικό και πρότυπα ποιότητας. Στην άλλη άκρη, η ναυτιλία τσεκάρει τις «πράσινες» ράγες που στήνει ο ΙΜΟ για net zero: δεν είναι μόδα, είναι CapEx δεκαετίας.
Λεμεσός: forum ισχύος, όχι απλώς βιτρίνες
Το Cyprus Conference μαζεύει βαριά ονόματα ελληνόκτητου στόλου. Οι ομιλίες για «πράσινα καύσιμα» καλά κρατούν, αλλά οι σοβαροί πλοιοκτήτες κρατούν δύο τετράδια: δεσμεύσεις συμμόρφωσης και πραγματικά λειτουργικά κόστη. Το νέο κανονιστικό κύμα θα περάσει. Το ερώτημα είναι ποιος θα βγει πιο αποδοτικός στην άλλη όχθη.
Τράπεζες: ράλι με μερίσματα, αλλά πρόσεχε τον Οκτώβρη
Ο τραπεζικός δείκτης σε υψηλά δεκαετίας, διαδοχικές κορυφές στις συστημικές και ενδιάμεσα μερίσματα στο ραντάρ. Ωραία. Αλλά η στατιστική θυμίζει ότι ο Οκτώβρης της Wall Street είναι «μήνας νεύρων». Μετά από τόσο ράλι, οι αποτιμήσεις είναι ευαίσθητες σε κάθε αστοχία. Δεν είναι ώρα για ηρωισμούς—είναι ώρα για πειθαρχία ρίσκου.
Ενέργεια: η Ευρώπη ανασαίνει, η βιομηχανία πληρώνει
Ο λογαριασμός εισαγωγών καυσίμων της Ευρωζώνης υποχώρησε στα προ πανδημίας επίπεδα, χάρη στη διόρθωση τιμών, τη στροφή στις ΑΠΕ και τη χαμηλότερη κατανάλωση. Όμως το βιομηχανικό ρεύμα στην ΕΕ παραμένει ακριβότερο από τις ΗΠΑ. Η επιλογή «ασφάλεια αντί φθηνότερης εξάρτησης» έχει κόστος — και θα το βλέπουμε στα ισολογιστικά για χρόνια.
Spetses mini Marathon: PR με ιδρώτα
Η Alessandra της L’Oréal Hellas πρώτευσε στα 3 χλμ. κολύμβηση, στελέχη από Deloitte και βιομηχανία δοκίμασαν αντοχές. Είναι η εικόνα που θέλει η αγορά: ευεξία, ανθεκτικότητα, «ομαδικότητα». Μακάρι να διαχέεται και στα εργασιακά — όχι μόνο στα stories.
Τα «μπλεγμένα ελληνοκυπριακά καλώδια» δεν λύνονται με δημόσιες εξάρσεις, τα media δεν αγοράζουν πάντα «ζάχαρη», και τα τραπεζικά ράλι δεν κρατούν για πάντα. Η πίεση έρχεται σιγά—σιγά: πρώτα στα spreadsheets, μετά στα υπουργικά, στο τέλος στους λογαριασμούς των πολιτών. Καλύτερα ψυχραιμία, λιγότερα μεγάλα λόγια και —κυρίως— δεσμεύσεις που τηρούνται.
