ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Στο Αποτεφρωτήριο της Ριτσώνας γράφτηκε το πρωί της Πέμπτης 8 Ιανουαρίου 2026 το τελευταίο κεφάλαιο για τον Γιώργο Παπαδάκη, τον άνθρωπο που ταυτίστηκε με την πρωινή ενημέρωση και τη μακρά διαδρομή του στον ΑΝΤ1.
Ρεπορτάζ: Παντελής Χαριτάκης
Συγγενείς, φίλοι, πολιτικοί και παλιοί συνεργάτες συγκεντρώθηκαν από νωρίς, σε μια τελετή που είχε λιγότερο «τηλεοπτική» εικόνα και περισσότερο το ύφος ενός ήσυχου αποχαιρετισμού, όπως θα ταίριαζε σε έναν παρουσιαστή που – όπως λένε όσοι δούλεψαν δίπλα του – προτιμούσε την ουσία από την πόζα.
Πλήθος κόσμου, λίγες λέξεις, βαριά σιωπή
Η παρουσία κόσμου στη Ριτσώνα ήταν αισθητή από την είσοδο ακόμη: άνθρωποι του χώρου της ενημέρωσης, τεχνικοί, παραγωγοί, παλιοί ρεπόρτερ, πρόσωπα που πέρασαν από εκπομπές και δελτία, αλλά και πολιτικοί που ήθελαν να τιμήσουν έναν δημοσιογράφο με ισχυρό αποτύπωμα στη δημόσια σφαίρα. Στις σύντομες δηλώσεις τους κυριάρχησαν λέξεις όπως «ήθος», «αυθεντικότητα» και «δάσκαλος» – χαρακτηρισμοί που επανήλθαν ξανά και ξανά, σαν κοινή συμφωνία ανάμεσα σε ανθρώπους με διαφορετικές αφετηρίες.
Οι φράσεις που ξεχώρισαν από όσους μίλησαν
Από τα λόγια που καταγράφηκαν, ξεχώρισαν οι αναφορές στην προσωπική πλευρά του: «σπουδαίος άνθρωπος» και «ανεκτίμητος συνεργάτης» από τον πρόεδρο του Ομίλου ΑΝΤ1, αλλά και η τοποθέτηση ότι «τον έκαιγε η αλήθεια» από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Αντίστοιχα, η Βίκυ Χατζηβασιλείου μίλησε για έναν «δάσκαλο για όλους», έναν άνθρωπο που «έβαζε ψυχή σε ό,τι έκανε» και που, για χρόνια, ήταν η «καθημερινή συνήθεια» των τηλεθεατών.
Ένας επικήδειος που μίλησε «εσωτερικά» στον χώρο
Ο πιο φορτισμένος τόνος ήρθε από τον επικήδειο του Στρατή Λιαρέλλη, που περιέγραψε τον Παπαδάκη ως σπάνιο παράδειγμα ευθύτητας και ακεραιότητας, έναν άνθρωπο που επέμενε να υπερασπίζεται την αλήθεια και να στέκεται δίπλα στους «αδύναμους και αδικημένους». Στο κέντρο της αφήγησης βρέθηκαν δύο στοιχεία: η «σχολή» που – όπως ειπώθηκε – άφησε πίσω του, και η συνέπεια να παραμένει ίδιος «στο γυαλί» και «έξω από το γυαλί», χωρίς να αλλάζει προσωπείο ανάλογα με την περίσταση.
Η επιθυμία της οικογένειας: δωρεές αντί στεφάνων
Η οικογένεια ζήτησε αντί στεφάνων, όσοι το επιθυμούν, να τιμήσουν τη μνήμη του με δωρεά σε δύο οργανισμούς: στο «Εργαστήρι» (Σύλλογος Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με Αναπηρία) και στο «Χαμόγελο» του Παιδιού. Η επιλογή αυτή έδωσε έναν επιπλέον τόνο: ο αποχαιρετισμός να μετατραπεί σε πράξη στήριξης, κάτι που πολλοί σχολίασαν ως «ταιριαστό» με έναν άνθρωπο που, όπως λένε συνεργάτες του, είχε πάντα χρόνο για τους νέους και τους αθόρυβους ανθρώπους του σταθμού.
Η σκιά μιας ολόκληρης εποχής ενημέρωσης
Ο Γιώργος Παπαδάκης δεν ήταν απλώς ένας ακόμη παρουσιαστής. Για δεκαετίες, η πρωινή ενημέρωση πέρασε από το δικό του φίλτρο: ερωτήσεις ευθείες, επιμονή στη λεπτομέρεια, ρυθμός που «έγραφε» στο σπίτι του τηλεθεατή, χωρίς να χρειάζεται σκηνοθετικά τεχνάσματα. Η απουσία του, όπως ειπώθηκε σήμερα, δεν είναι μόνο προσωπική απώλεια· είναι και αλλαγή σελίδας για την τηλεόραση που μεγάλωσε μαζί του.
Το αποτύπωμα στον κλάδο και η επόμενη μέρα
Στον χώρο της δημοσιογραφίας, εκεί όπου οι εποχές αλλάζουν γρήγορα και τα πρόσωπα συχνά «καίγονται», η σταθερότητά του λειτουργεί ως αντίβαρο. Δεν είναι τυχαίο ότι η ΕΣΗΕΑ αποχαιρέτησε δημόσια τον δημοσιογράφο τις προηγούμενες ημέρες, μιλώντας για απώλεια που αφορά ολόκληρο τον κλάδο. Για τους ανθρώπους της τηλεόρασης, όμως, η σημερινή εικόνα στη Ριτσώνα είχε μια πιο απλή μετάφραση: ένας κύκλος έκλεισε, και η «καλημέρα» που έλεγε για χρόνια ο ίδιος, ειπώθηκε σήμερα πίσω σε εκείνον.
