Ναταλία Λιονάκη: Νέο δημόσιο ξέσπασμα από τη μητέρα της αδελφής Φεβρωνίας, κατά κόσμον Ναταλίας Λιονάκη, έφερε ξανά στο προσκήνιο ένα βαθύ οικογενειακό τραύμα που παραμένει ανοιχτό εδώ και χρόνια.
Ρεπορτάζ: Κατερίνα Θεοχάρη
Η Τζένη Λιονάκη, μιλώντας στην πρωινή εκπομπή του ANT1, εξέφρασε με σκληρά λόγια τον πόνο και την απογοήτευσή της για τη στάση της κόρης της, αποκαλύπτοντας ότι δεν παρευρέθηκε ούτε καν στην κηδεία του πατέρα της.
Η μητέρα της πρώην ηθοποιού, που τα τελευταία χρόνια έχει αφιερωθεί στον μοναχικό βίο, περιέγραψε μια σχέση που –όπως είπε– έχει διαρραγεί πλήρως. «Δεν την έχω δει, ούτε μου έχει τηλεφωνήσει», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι ακόμη και βασικές πληροφορίες για τη ζωή της κόρης της τις μαθαίνει από τρίτους. Η απουσία επικοινωνίας, σύμφωνα με την ίδια, δεν είναι πρόσφατο φαινόμενο, αλλά μια πραγματικότητα που τη βαραίνει επί μία δεκαετία.
Ιδιαίτερη φόρτιση προκάλεσε η αναφορά στην κηδεία του πατέρα της Ναταλίας Λιονάκη. «Οι χριστιανοί τιμούν τους γονείς τους», είπε με έμφαση, αφήνοντας σαφή αιχμή ότι η επιλογή της κόρης της δεν συνάδει –κατά τη δική της αντίληψη– με τις αξίες που πρεσβεύει η πίστη. Η δήλωση αυτή άνοιξε εκ νέου τη συζήτηση γύρω από τα όρια ανάμεσα στον μοναχικό δρόμο και τις οικογενειακές υποχρεώσεις, ένα ζήτημα που συχνά απασχολεί και την ίδια την Εκκλησία της Ελλάδος σε ποιμαντικό επίπεδο.
Η Τζένη Λιονάκη δεν έκρυψε ότι ένιωσε εξαπατημένη όταν η κόρη της δεν της αποκάλυψε εγκαίρως την απόφασή της να μονάσει. Όπως περιέγραψε, η ανακοίνωση έγινε παραμονή Χριστουγέννων, ημέρα της ονομαστικής της εορτής, γεγονός που –όπως είπε– σημάδεψε οριστικά τη σχέση τους. «Από τότε δεν γιορτάζω», δήλωσε με εμφανή συναισθηματική φόρτιση, προσθέτοντας ότι αισθάνεται πως η κόρη της ακύρωσε όχι μόνο τη μεταξύ τους σχέση, αλλά και την ίδια την ταυτότητα που της έδωσε με τη βάπτιση.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η φράση της: «Αν γυρνούσα τον χρόνο πίσω ούτε θα παντρευόμουν, ούτε θα έκανα παιδιά». Πρόκειται για μια ωμή εξομολόγηση, που αποτυπώνει το βάθος της οδύνης μιας μητέρας που αισθάνεται πως έχασε το παιδί της εν ζωή. Ψυχολόγοι επισημαίνουν ότι τέτοιες δηλώσεις φανερώνουν μακροχρόνιο πένθος, το οποίο δεν έχει βρει διέξοδο ή λύτρωση.
Από την άλλη πλευρά, η Ναταλία Λιονάκη –αδελφή Φεβρωνία– έχει επιλέξει συνειδητά τη σιωπή, ακολουθώντας τον δρόμο του μοναχισμού. Κύκλοι του εκκλησιαστικού χώρου υπενθυμίζουν ότι η αποκοπή από τον προηγούμενο βίο αποτελεί βασικό στοιχείο της μοναχικής κλήσης, η οποία βιώνεται διαφορετικά από κάθε άνθρωπο και συχνά παρερμηνεύεται από το οικογενειακό περιβάλλον. Σε αυτό το πλαίσιο, Ιερές Μονές και πνευματικοί πατέρες τονίζουν ότι ο μοναχισμός δεν αναιρεί την αγάπη προς τους γονείς, αλλά την εκφράζει με άλλους, λιγότερο κοσμικούς τρόπους, όπως επισημαίνεται και σε σχετικές αναφορές της Ιεράς Συνόδου.
Η υπόθεση της Ναταλίας Λιονάκη παραμένει ένα σύνθετο ανθρώπινο δράμα, όπου συγκρούονται η πίστη, η ελευθερία της προσωπικής επιλογής και ο αξεπέραστος δεσμός μητέρας – παιδιού. Πίσω από τις τηλεοπτικές δηλώσεις και τα πρωτοσέλιδα, αποκαλύπτεται μια ιστορία βαθιάς μοναξιάς και ανείπωτου πόνου, που δύσκολα βρίσκει εύκολες απαντήσεις.
