ΟΠΕΚΕΠΕ: Η πολιτική ατζέντα των τελευταίων 48 ωρών έχει ένα κοινό χαρακτηριστικό: όλα «κουμπώνουν» πάνω σε θεσμούς και σε εκκρεμότητες που σέρνονται μήνες.
Ρεπορτάζ: Γιώργος Θεοχάρης
Από τον θρυλικό φάκελο «ΟΠΕΚΕΠΕ Νο2» και την πίεση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (EPPO), μέχρι την «ήρεμη» αλλά φορτισμένη επίσκεψη στην Άγκυρα, τις ζυμώσεις για το άρθρο 86 και το παρασκήνιο της επιστολικής ψήφου, η εβδομάδα δείχνει ότι το 2026 θα είναι χρονιά συνεχούς πολιτικής τριβής.
1) ΟΠΕΚΕΠΕ «No2»: ο φάκελος που κανείς δεν θέλει να σκάσει στα χέρια του
Στο πολιτικό παρασκήνιο κυκλοφορεί –ξανά– η πληροφορία ότι έρχεται δεύτερος φάκελος με απομαγνητοφωνήσεις για παρεμβάσεις σε αγροτικές ενισχύσεις της περιόδου 2021–2022, με την έρευνα να «κουμπώνει» πάνω στις αρμοδιότητες του ΟΠΕΚΕΠΕ και στον έλεγχο για το αν ζητήθηκαν «χάρες» ή αν υπήρξαν ενδείξεις παράτυπης καθοδήγησης. Σημείο-κλειδί: ποιος ζήτησε τι, από ποιον, και αν το αίτημα οδηγούσε σε παραβίαση κανόνων ή σε «κλασικό ρουσφέτι» που δεν αφήνει εύκολα ποινικό αποτύπωμα.
Ανάλυση tilegrafimanews.gr: Το πολιτικό σύστημα φοβάται δύο πράγματα: (α) ότι η υπόθεση θα γίνει «εργαλείο» αλληλοεξόντωσης και (β) ότι θα ανοίξει συζήτηση για άρσεις ασυλιών/θεσμικά φίλτρα, σε περιβάλλον ήδη τοξικό. Αν ο φάκελος βγει «κομμένος» (χωρίς σκληρά στοιχεία), θα τον υποτιμήσουν. Αν βγει «γεμάτος», θα γίνει εκρηκτικός, γιατί θα τραβήξει μέσα υπουργεία, διοικήσεις και κομματικούς μηχανισμούς.
2) Μητσοτάκης–Ερντογάν: 7 κείμενα, “low politics”, αλλά υψηλή πίεση
Η συνάντηση στην Άγκυρα και το 6ο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας παρήγαγε επτά κείμενα/συμφωνίες, με το στίγμα να είναι «κρατάμε ανοικτούς διαύλους» και παράλληλα «δεν θολώνουμε κόκκινες γραμμές».
Το ενδιαφέρον εδώ είναι διπλό: πρώτον, η προετοιμασία της «θετικής ατζέντας» δείχνει διοικητική δουλειά και όχι επικοινωνιακό πυροτέχνημα· δεύτερον, η επαναφορά ιδεών όπως η γραμμή Θεσσαλονίκη–Σμύρνη και συζητήσεις για απευθείας αεροπορική σύνδεση Αθήνα–Άγκυρα μεταφέρουν το κλίμα από τη θεωρία στην πράξη.
Ανάλυση tilegrafimanews.gr: Η κυβέρνηση επιδιώκει να δείξει ότι μπορεί να “τρέξει” πρακτικά θέματα χωρίς να «χαρίζει» κυριαρχία. Η αντιπολίτευση θα επιχειρήσει να αποδείξει ότι «χαμηλή πολιτική» οδηγεί σε υψηλές υποχωρήσεις. Κι εδώ ο χρόνος είναι ο κριτής: αν οι συμφωνίες αποδώσουν σε οικονομία/τουρισμό/εμπόριο χωρίς κρίσεις στο πεδίο, η κυβέρνηση κερδίζει. Αν υπάρξει ένταση στο Αιγαίο, το αφήγημα γυρίζει ανάποδα.
3) Άρθρο 86, Τασούλας–Τσίπρας και το πραγματικό “game”
Η συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας με τον Αλέξη Τσίπρα ανέδειξε μια σπάνια «ζώνη συμφωνίας»: ότι η τοξικότητα ανεβαίνει και ότι πρέπει να βρεθεί κοινός τόπος – με ειδική αναφορά στο άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών.
Όμως, το πολιτικό ζήτημα δεν είναι αν «συμφωνούν όλοι θεωρητικά». Είναι τι αλλάζει πρακτικά: ποιος κινεί δίωξη, ποιο φίλτρο μπαίνει για να μην γίνει η χώρα εργοστάσιο μηνύσεων, και πώς εξασφαλίζεται ότι η Δικαιοσύνη δεν εργαλειοποιείται από κύματα καταγγελιών.
Εδώ μπαίνει και το κλίμα πόλωσης, με επεισόδια δημόσιας αντιπαράθεσης να ανακυκλώνουν το αίτημα «να μπει τάξη» στη δημόσια σφαίρα. Η συζήτηση για θεσμούς δεν είναι ουδέτερη· είναι πολιτικό όπλο.
4) Επιστολική ψήφος αποδήμων: ο “αριθμητικός” στόχος και το πολιτικό κέρδος
Η επιστολική ψήφος για εκλογείς του εξωτερικού, μαζί με τη συζήτηση για τριεδρική περιφέρεια Απόδημου Ελληνισμού, είναι από τα λίγα πεδία όπου φαίνεται να χτίζεται διακομματικό έδαφος, με τις άτυπες διακομματικές διαδικασίες να τρέχουν στο Υπουργείο Εσωτερικών.
Τεχνικά, χρειάζονται αυξημένες πλειοψηφίες. Πολιτικά, κάθε κόμμα ζυγίζει: ποιο εκλογικό σώμα «ενεργοποιείται», ποια αφήγηση κερδίζει (εκσυγχρονισμός/συμμετοχή/δεσμός με διασπορά) και ποιος χρεώνεται τυχόν αστοχίες στην εφαρμογή.
Ανάλυση tilegrafimanews.gr: Αν η ρύθμιση περάσει με ευρεία πλειοψηφία, θα λειτουργήσει ως “σήμα” ότι σε κάποια θεσμικά πεδία υπάρχει ακόμη δυνατότητα συνεννόησης. Αν κολλήσει, θα επιβεβαιώσει ότι η χώρα μπαίνει σε παρατεταμένη προεκλογική λογική, όπου «όχι σε όλα» γίνεται αυτόματο αντανακλαστικό.
5) Αλυκές, Ελληνικό και “επενδυτικό σήμα” μέσα σε πολιτική σκόνη
Το ενδιαφέρον για τις «Ελληνικές Αλυκές» και το μοντέλο αξιοποίησης μέσω του Υπερταμείουεκπέμπει σήμα ότι, παρά τον πολιτικό θόρυβο, το οικονομικό παρασκήνιο συνεχίζει. Εκεί η συζήτηση είναι ψυχρή: EBITDA, υποχρεώσεις, παραχώρηση, στρατηγικός επενδυτής, χρονοδιαγράμματα. Παράλληλα, στο Ελληνικό, οι αδειοδοτήσεις και τα οικιστικά projects δείχνουν πώς το real estate “τρέχει” με ρυθμούς που συχνά δεν συμβαδίζουν με την πολιτική ένταση.
Ανάλυση tilegrafimanews.gr: Όταν η πολιτική επικαιρότητα γεμίζει με ΟΠΕΚΕΠΕ, άρθρο 86 και ελληνοτουρκικά, οι «μεγάλοι παίκτες» κοιτούν το ίδιο πράγμα: σταθερότητα κανόνων. Και αυτό μεταφράζεται σε μία λέξη: προβλεψιμότητα – σε ευθυγράμμιση με το ευρωπαϊκό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
6) Και οι “μικρές” ειδήσεις που λένε πολλά
Από το επεισόδιο με την άδεια διαμονής του Τζόκοβιτς μέχρι τις διαρροές, τα δώρα, τα τσίπουρα και τις επιμέρους «διορθώσεις εντυπώσεων» (π.χ. σε υποθέσεις που ακουμπάνε ονόματα), η πολιτική καθημερινότητα του 2026 λειτουργεί σαν μόνιμο πεδίο διαχείρισης εικόνας. Κι αυτή η εικόνα καταλήγει θεσμικά στην Προεδρία της Δημοκρατίας, στη Βουλή, στα υπουργεία και –κυρίως– στην κοινωνία που κουράζεται από την ένταση.
Τελικό συμπέρασμα tilegrafimanews.gr: Η εβδομάδα δεν είναι «σκόρπια». Είναι ένα πακέτο: ΟΠΕΚΕΠΕ (θεσμικό ρίσκο + αγροτική βάση), Άγκυρα (εξωτερική πολιτική + οικονομικά deals), άρθρο 86 (θεσμική αναμέτρηση), επιστολική ψήφος (εκλογική αρχιτεκτονική) και επενδύσεις (σταθερότητα κανόνων). Όποιος καταφέρει να τα δέσει σε πειστικό αφήγημα, θα έχει προβάδισμα στο πολιτικό παιχνίδι των επόμενων μηνών.
