Η υποδοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Άγκυρα είχε κάτι από σκηνοθετημένο μήνυμα προς δύο ακροατήρια: στο κέντρο της πόλης, γιγαντοοθόνες με φωτογραφίες των δύο ηγετών και τη φράση «αξιότιμε κύριε πρωθυπουργέ καλωσήρθατε στην Άγκυρα» έβαλαν από την πρώτη στιγμή τον τόνο.
Ρεπορτάζ: Παντελής Χαριτάκης
Ταυτόχρονα, στα σκαλοπάτια του «Λευκού Παλατιού», ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έδωσε το πρώτο σήμα «Everything is fine», σαν να ήθελε να κλειδώσει την εικόνα πριν καν αρχίσει η ουσία.
Διάλογος «με μεζούρα» και στόχος τα ήρεμα νερά
Σύμφωνα με πληροφορίες που συγκεντρώνει το tilegrafimanews.gr, οι δύο πλευρές μπήκαν στη συνάντηση με προσυμφωνημένο πλαίσιο: χαμηλοί τόνοι, μετρημένες λέξεις, προσεκτικά χαμόγελα. Η φράση του Τούρκου προέδρου περί «πολύτιμου φίλου» δεν πέρασε απαρατήρητη, όπως και η κοινή γραμμή να συνεχιστεί ο διάλογος, με το βλέμμα στα «ήρεμα νερά». Η δημόσια εικόνα εξάλλου δεν χτίστηκε μόνο από τους δύο ηγέτες, αλλά και από την παράλληλη διπλωματική δουλειά των υπουργείων και των επιτελείων, όπως αποτυπώνεται στις επίσημες ενημερώσεις του Υπουργείου Εξωτερικών και της τουρκικής Προεδρίας.
Επί της ουσίας… «γκρίζα» σημεία και δύο αγκάθια
Το ενδιαφέρον δεν ήταν μόνο τι ειπώθηκε, αλλά και τι δεν ειπώθηκε. Πηγές περιγράφουν έναν Ερντογάν που κινήθηκε αυστηρά εντός κειμένου, αποφεύγοντας αυτοσχεδιασμούς που θα μπορούσαν να «ανάψουν φωτιές». Παράλληλα, φέρεται να έβαλε στο τραπέζι δύο ζητήματα που τον πιέζουν: το Ισραήλ και τον αποκλεισμό από το ευρωπαϊκό αμυντικό πρόγραμμα SAFE, ενώ επέμεινε στις πάγιες τουρκικές διεκδικήσεις, χωρίς όμως τις γνωστές κορώνες. Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι διπλό: κερδήθηκε χρόνος, αλλά κανείς δεν μπορεί να μιλήσει για «καθαρή σελίδα».
Το άτυπο «ντιμπέιτ» και η Χάγη ως σταθερή αναφορά
Η ελληνική πλευρά, από την άλλη, επανέλαβε ότι «μία είναι η διαφορά» — οριοθέτηση ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδας — δείχνοντας προς Χάγη, ενώ επανέφερε τη συζήτηση για το casus belli με την κλασική, σχεδόν ρητορική, απορία του «αν όχι τώρα, πότε;». Στο ίδιο πλαίσιο, έδωσε απάντηση στη ρητορική περί «τουρκικής μειονότητας» στη Θράκη, υπενθυμίζοντας το πλαίσιο της Συνθήκης της Λωζάνης. Το κλίμα θύμιζε «άτυπο ντιμπέιτ» με χαμόγελα και ακονισμένες φράσεις, αλλά χωρίς εξάρσεις — ένα διπλωματικό ζύγι.
Το πραγματικό τεστ θα έρθει «επί του πεδίου»
Εδώ βρίσκεται το κεντρικό ερώτημα που θέτουν πολιτικοί αναλυτές που μίλησαν στο tilegrafimanews.gr: πόσο αντέχει το “ήρεμο νερό” όταν σηκωθεί κύμα; Ένας αναλυτής με εμπειρία σε ελληνοτουρκικά (ζήτησε να μην κατονομαστεί) σημειώνει ότι «οι δηλώσεις είναι το σκηνικό, αλλά η συμπεριφορά στο Αιγαίο είναι το έργο». Άλλος, που παρακολουθεί την τουρκική πολιτική σκηνή, προσθέτει πως «η Άγκυρα χρειάζεται “θερμοκρασία” κάτω από το κόκκινο, όμως κρατά ανοιχτές τις αξιώσεις της». Με άλλα λόγια: η συνάντηση έδωσε ανάσα, αλλά η αξιολόγηση θα γίνει όταν προκύψει πραγματική δοκιμασία επί του πεδίου.
Οι «πινελιές» που μένουν: Eurogroup, υγεία, μικρές χειρονομίες
Στο παρασκήνιο, ξεχώρισαν και λεπτομέρειες που λειτουργούν σαν διπλωματικά «μαξιλάρια»: συγχαρητήρια προς τον Κυριάκο Πιερρακάκη για την εκλογή στην προεδρία του Eurogroup και ενδιαφέρον για την υγεία της συζύγου του πρωθυπουργού. Τέτοιες αναφορές δεν λύνουν διαφορές, αλλά φτιάχνουν ένα πιο ανθρώπινο πλαίσιο συνεννόησης. Ταυτόχρονα, επιβεβαιώνουν ότι το μήνυμα που θέλησαν να περάσουν Αθήνα και Άγκυρα ήταν κυρίως η συνέχιση της γραμμής επικοινωνίας — κάτι που φαίνεται και από το πώς προβάλλεται η επίσκεψη στις ενημερώσεις του Γραφείου Πρωθυπουργού.
Καρυστιανού και αμβλώσεις: επιμονή, αλλά αλλαγή λεξιλογίου
Στο εσωτερικό μέτωπο, η Μαρία Καρυστιανού επανήλθε δημόσια με αιχμές για τις αμβλώσεις και κριτική για τη συνάντηση Μητσοτάκη–Ερντογάν, ωστόσο — όπως σχολιάζεται — δεν επανέλαβε τη βαριά κουβέντα περί «δημοψηφισμάτων», μετατοπίζοντας την πίεση σε μια πιο γενική «ευρύτερη συζήτηση». Το ζήτημα παραμένει πολιτικά φορτισμένο, αλλά η αλλαγή φρασεολογίας δείχνει ότι μετράει αντιδράσεις και ισορροπίες.
Ντε Γκρες και το 23%: μια δημοσκόπηση, πολλοί συμβολισμοί
Την ίδια στιγμή, δημοσκόπηση της Interview για την εφημερίδα Political κατέγραψε ότι 23% θα έβλεπε θετικά ή μάλλον θετικά ενδεχόμενη ενεργό εμπλοκή του Παύλου Ντε Γκρες στην πολιτική, με 63% αρνητικά/μάλλον αρνητικά και 14% «δεν ξέρω/δεν απαντώ». Είναι ποσοστό αρκετό για να γεννήσει συζητήσεις, όχι όμως και για να μεταφραστεί αυτόματα σε πολιτική δυναμική. Η τάση λειτουργεί περισσότερο ως θερμόμετρο διάθεσης — και λιγότερο ως έτοιμο «ρεύμα».
ΠΑΣΟΚ και «επαναπατρισμοί»: το όνομα Μωραΐτη ξανά στο τραπέζι
Στο ΠΑΣΟΚ, οι ζυμώσεις για επιστροφές στελεχών επανέρχονται στο προσκήνιο, με το όνομα του Θάνου Μωραΐτη να ακούγεται σε συζητήσεις ως πιθανή κίνηση επανασύνδεσης — χωρίς, προς το παρόν, οριστικές αποφάσεις. Στελέχη μιλούν για προσπάθεια «διεύρυνσης» και ανασύνταξης, σε μια περίοδο που όλα τα κόμματα αναζητούν καθαρό στίγμα.
ΕΚΤΙΜΗΣΗ
Η Άγκυρα φόρεσε τα καλά της, έστησε γιγαντοοθόνες, «σφράγισε» την εικόνα πριν από την ουσία και κράτησε τις λέξεις σε χαμηλή πτήση. Η Αθήνα πήρε μια ανάσα, χωρίς να πάρει εγγυήσεις. Και μέσα σε αυτή τη χορογραφία, η ουσία επιστρέφει πάντα εκεί που κρίνεται η Ιστορία: όχι στο φλας, αλλά στο πεδίο.
