Μετά τις εφιαλτικές τις δημοσκοπήσεις αλλά και από το γενικότερο κλίμα οργής κατά της κυβέρνησης που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία, το Μαξίμου θα επιχειρήσει τις επόμενες ημέρες να στρέψει τα βλέμματα του κόσμου αλλού ώστε να αρχίσει να ξεχνιέται σιγά – σιγά η συμφωνία των Πρεσπών η οποία συνεχίζει να «γκρεμίζει» τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ σε όλη τη χώρα και ακόμη περισσότερο στη βόρεια Ελλάδα.
Ήδη το πρωθυπουργικό επιτέλείο σχεδιάζει τις επόμενες ημέρες να ανεβάσει ψηλά τους τόνους στο θέμα της συνταγματικής αναθεώρησης, για το ζήτημα με το προσύμφωνο Εκκλησίας – Κράτους ενώ είναι πιθανό να προχωρήσει ο Αλέξης Τσίπρας σε ανασχηματισμό μέχρι το τέλος του Φεβρουαρίου, επιχειρώντας έτσι «λίφτινγκ» στο υπουργικό συμβούλιο που θα οδηγήσει τη χώρα μέχρι τις εκλογές.
Ο Αλέξης Τσίπρας ελπίζει ότι φέρνοντας στην επικαιρότητα το θέμα των συνταγματικών αλλαγών ότι θα καταφέρει να ενισχύσει το προοδευτικό προφίλ της κυβέρνησης και του ίδιου, αλλά και να προκαλέσει νέες ρωγμές στην Κεντροαριστερά που θα πρέπει να τοποθετηθεί επί ρυθμίσεων προοδευτικού χαρακτήρα.
Τα επόμενα 24ωρα θα ψηφιστούν στη Βουλή ποιες διατάξεις είναι προτεινόμενες προς αναθεώρηση.
Στο επίκεντρο της συζήτησης θα βρεθεί η το άρθρο 32 που αφορά την προεδρική εκλογή καθώς καθώς ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ έχουν συμφωνήσει στην αποσύνδεση της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας από τη διενέργεια εκλογών, ωστόσο διαφωνούν – μεταξύ άλλων – για την πλειοψηφία που θα απαιτείται.
Σύμφωνα με τα προβλεπόμενα και προκειμένου μια πρόταση να εγκριθεί, θα πρέπει να συγκεντρώσει τουλάχιστον 151 θετικές ψήφους.
Με λιγότερες, απλώς θα απορριφθεί. Αν συγκεντρωθούν επίσης τουλάχιστον 151 και πάντως λιγότερες των 180, τότε στην κρίσιμη τρίτη και τελική ψηφοφορία, για να αλλάξει η προτεινόμενη διάταξη του Συντάγματος στην επόμενη –την αποκαλούμενη και αναθεωρητική– Βουλή, θα πρέπει να συγκεντρώσει 180 θετικές ψήφους.
Αντιστρόφως: αν στην παρούσα Βουλή μια διάταξη συγκεντρώσει 180 θετικές ψήφους, τότε στην αναθεωρητική Βουλή, η σύνθεση της οποίας θα αναδειχθεί από την προσεχή εκλογική αναμέτρηση, θα χρειάζονται μόνο 151 ψήφοι για να αλλάξει.
Η εύθραυστη κυβερνητική πλειοψηφία, η οποία στηρίζεται στους 145 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και σε έξι άλλους, προερχόμενους από άλλα κόμματα και τον χώρο των ανεξάρτητων, δεν μπορεί να θεωρείται διασφαλισμένη ενόψει των επικείμενων «συνταγματικών» ψηφοφοριών, γεγονός που από μόνο του καθιστά αβέβαιη –τουλάχιστον θεωρητικά– την εξασφάλιση των 151 ψήφων σε προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ που όπως φάνηκε στην επιτροπή το προηγούμενο διάστημα δεν τυγχάνουν στήριξης από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Στο παρόν πολιτικό κλίμα, η απόρριψη μιας πρότασης του κυβερνώντος ΣΥΡΙΖΑ αναπόφευκτα θα επαναφέρει με ιδιαίτερα εμφατικό τρόπο το ζήτημα της «κυβέρνησης μειοψηφίας».
Τις επόμενες ημέρες θα ανοίξει επίσης εκ νέου και το εκκλησιαστικό ζήτημα και ειδικότερο το μισθολογικό καθεστώς των ιερέων αλλά και η διαχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας, θέματα που είχαν προκαλέσει σοβαρούς τριγμούς στην κυβέρνηση και είχαν δοκιμάσει τις σχέσεις της με την Εκκλησία.
Αλλά για το Μαξίμου θεωρούνται εμβληματικές μεταρρυθμίσεις με προοδευτικό πρόσημο που δημιουργούν το κλίμα πόλωσης και διαφοροποίησης με τη Δεξιά που επιδιώκει ο πρωθυπουργός.
Όμως, στο προσκήνιο αναμένεται να επανέλθει και η υπόθεση Novartis καθώς είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ανοίξει κύκλος ποινικών διώξεων με μοναδικά στοιχεία τις καταθέσεις «κουκουλοφόρων» μαρτύρων.
Η κυβέρνηση άλλωστε θέλει πάση θυσία να ξεχαστεί το «Μακεδονικό» και ο ρόλος των πρόθυμων βουλευτών στην ψήφιση της Συμφωνίας.
Το τελευταίο διάστημα, μάλιστα, υπήρχαν φήμες ότι οι εισαγγελείς θα ασκήσουν διώξεις και θα καλέσουν πολιτικά πρόσωπα ως ύποπτους.
Από την άλλη, πληροφορίες αναφέρουν ότι και οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση με τις μαρτυρίες των προστατευόμενων μαρτύρων ετοιμάζονται να καταθέσουν μηνύσεις και να τους καθίσουν στο σκαμνί.
Ενα μέτωπο που θέλει να κλείσει ο πρωθυπουργός είναι και αυτό των κόκκινων δανείων. Μέχρι το τέλος του μήνα θα γίνουν ανακοινώσεις για το διάδοχο καθεστώς που θα αντικαταστήσει το νόμο Κατσέλη με την κυβέρνηση να προχωρά σε φιλολαϊκά μέτρα με στόχο, όπως θα τονιστεί η προστασία της «λαϊκής κατοικίας».
Ο σκοπός προφανής και στην περίπτωση αυτή: Να φτιαχτεί ένα «αμπαλάζ» που θα πουληθεί στους πολίτες ως ασπίδα προστασίας στις περιουσίες τους και ταυτόχρονα να συκοφαντηθούν όλοι οι υπόλοιποι (αντιπολίτευση, τραπεζίτες, δανειστές) που θέλουν να «αρπάξουν τα σπίτια του κοσμάκη», όπως ήδη λένε στον ΣΥΡΙΖΑ. Lykavitos.gr
