ΣΕΙΣΜΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ–ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΩΡΑ
Σε τέσσερα σημεία είναι τα πλέον επικίνδυνα ρήγματα για σεισμούς στη Θεσσαλονίκη, αλλά πολλές περισσότερες είναι οι κατοικημένες περιοχές της πόλης που χαρακτηρίζονται …αδύναμες σε περίπτωση ισχυρού σεισμού.
Οπως ανέφερε μιλώντας στη «Δημοκρατία» ο καθηγητής Γεωλογίας του ΑΠΘ Σπύρος Παυλίδης, «είναι τα ρήγματα της γνωστής σεισμογενούς περιοχής των λιμνών Λαγκάδα – Βόλβης, γνωστής και ως τεκτονικό βύθισμα της Μυγδονίας, τα ρήγματα του νότιου τμήματος της κοιλάδας του Ανθεμούντα (περιοχή αεροδρομίου, Σουρωτής, Περαίας, Αγγελοχωρίου) και η προέκτασή τους στον θαλάσσιο χώρο του Θερμαϊκού. Τέλος, τα πλησιέστερα στο πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης είναι τα πιθανά ενεργά ρήγματα του Ασβεστοχωρίου και η προέκταση του ρήγματος Πανοράματος – Πυλαίας».
Από τον Ιούνιο του 1978, οπότε έγινε ο μεγάλος σεισμός στη Θεσσαλονίκη, οι κάτοικοί της σε κάθε Ρίχτερ… ανατριχιάζουν. Ποιες περιοχές, όμως, θεωρούνται πιο αδύναμες στα Ρίχτερ; «
Τα πρόσφατα αποτελέσματα της έρευνας έχουν δείξει, ότι στις περιοχές με χαλαρά εδάφη θεμελίωσης, όπως η πεδινή παραλιακή ζώνη και το κέντρο της Θεσσαλονίκης, τα παλιά ρέματα με χαλαρές ιζηματογενείς αποθέσεις, όπως είναι το παλιό υδρογραφικό δίκτυο της πόλης που οικοδομήθηκε, τα απότομα πρανή, οι παράκτιες και οι παραποτάμιες περιοχές, όπως το Δέλτα Αξιού – Καλοχωρίου, η περιοχή του λιμανιού, με αυξημένη πιθανότητα σεισμικής «ρευστοποίησης» των εδαφών, με υψηλό υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα είναι πιο «αδύναμες» από την άποψη της σεισμικής επικινδυνότητας. Ολα αυτά αποτελούν στοιχεία για την εκπόνηση μικροζωνικών μελετών και ειδικών μελετών αντισεισμικής προστασίας, που είτε πραγματοποιήθηκαν για τη Θεσσαλονίκη είτε πρέπει να επεκταθούν και συμπληρωθούν, ειδικά για τις περιοχές ρηγμάτων, όπως είναι ο Ανθεμούντας και η προέκταση του ρήγματος Πανοράματος – Πυλαίας» είπε ο κ. Παυλίδης.
[irp posts=”81012″ name=”Σεισμός Κιλκίς: Όλα τα νεώτερα- Κουνήθηκε η Θεσσαλονίκη”]
Η Ελληνική Βάση Δεδομένων Ενεργών Ρηγμάτων (GreDaSS) αποτελεί μια προσπάθεια της Ερευνητικής ομάδας «Γεωλογίας των Σεισμών» στη δεκαετία 2005-15 με τον σχεδιασμό και την επίβλεψη του κ. Παυλίδη καθώς και του καθηγητή του πανεπιστημίου της Φεράρα Ρικάρντο Καπούτο.
Κύριος στόχος αυτής της έρευνας είναι να δημιουργήσει έναν κατάλογο (βάση δεδομένων) ενεργών ρηγμάτων όσο το δυνατόν πληρέστερο για τον ευρύτερο χώρο του Αιγαίου, εύχρηστο, όπου θα ανευρίσκονται όλα τα δεδομένα που συλλέγονται από γεωλογικές, νεοτεκτονικές, σεισμολογικές έρευνες, με πρότυπο τα διεθνή δεδομένα των αντίστοιχων βάσεων και τις δημοσιευμένες εργασίες για τον ελλαδικό χώρο από Ελληνες και ξένους ερευνητές.
Στη βάση αυτή χρησιμοποιούνται οι ευρύτεροι όροι «σεισμογενείς» ή «σεισμογενετικές πηγές», δηλαδή περιοχές του γήινου φλοιού ικανές να δώσουν σεισμούς μέτριους ως ισχυρούς στο μέλλον και να χρησιμοποιηθούν για την εκτίμηση της σεισμικής επικινδυνότητας της χώρας.
