Θεσσαλονίκη: Την έκθεση «1822-1895: Από τον Λουί στον Παστέρ» υποδέχεται στις 19 Δεκεμβρίου το Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης, με αφορμή τη συμπλήρωση 200 χρόνων (στις 27 Δεκεμβρίου)…
από τη γέννηση του φημισμένου Γάλλου χημικού και βιολόγου, ο οποίος θεωρείται ο πατέρας της μικροβιολογίας και είναι ο άνθρωπος που δημιούργησε το πρώτο εμβόλιο για τη λύσσα.
Το Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης με τη συνεργασία του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ) θα φιλοξενήσει ώς τις 16 Φεβρουαρίου 2023 την έκθεση, η οποία διοργανώθηκε από το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος, σε συνεργασία με το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ και το Ινστιτούτο Παστέρ στο Παρίσι.
Μέσα από έντεκα πίνακες παρουσιάζονται τα σημαντικότερα επιστημονικά έργα του Λουί Παστέρ, ορισμένες στιγμές της προσωπικής του ζωής, εστιάζοντας στη σημασία της επιστημονικής του κληρονομιάς.
Η έκθεση θα φιλοξενηθεί στην αίθουσα του χημείου του Γαλλικού Σχολείου Θεσσαλονίκης (Λεωφόρος Στρατού 2Α) και θα είναι ανοιχτή για το κοινό, Δευτέρα και Τετάρτη από τις 13:30 έως τις 17:00.
Από τις 16 Ιανουαρίου θα είναι διαθέσιμη για προγραμματισμένες επισκέψεις σχολείων, με εργαστήρια που θα οργανώσει το Ινστιτούτο Εφαρμοσμένων Βιοεπιστημών (ΙΝΕΒ) του ΕΚΕΤΑ (για πληροφορίες και εγγραφές: Καρόλ Περετό, υπεύθυνη πανεπιστημιακής και επιστημονικής συνεργασίας, τηλ. 2310821231 (135) και mail: cperretto@ift.gr).
Η έκθεση, με ελεύθερη είσοδο, είναι στα γαλλικά και ένα έντυπο στα ελληνικά θα είναι διαθέσιμο στους επισκέπτες.
Παρουσιάστηκε νωρίτερα στο Γαλλικό Ινστιτούτο στην Αθήνα και στη συνέχεια θα φιλοξενηθεί στο Γαλλικό Ινστιτούτο Λάρισας
Λίγα λόγια για τον Λουί Παστέρ
Ο Λουί Παστέρ (27 Δεκεμβρίου 1822 – 28 Σεπτεμβρίου 1895) θεωρείται δικαίως ο πατέρας της μικροβιολογίας. Επιστημολογικά ανέδειξε την ύπαρξη μικροοργανισμών, που προκαλούν τη διαδικασία ζύμωσης και είναι υπεύθυνοι για τη μετάδοση μολυσματικών ασθενειών. Έτσι, αμφισβήτησε τη θεωρία της αυτόματης γένεσης. Από ιατρικής άποψης, ο Παστέρ κατέστησε δυνατή την ανάπτυξη της ανοσολογίας και της οροθεραπείας, αλλά προκάλεσε επίσης μια πρακτική επανάσταση στην υγιεινή και τη θεραπεία. Αυτές οι επαναστάσεις άλλαξαν την ιατρική και ιδιαίτερα τον ρόλο του γιατρού στην κοινωνία, δημιουργώντας ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο για τη δημόσια υγεία και τη γενικευμένη προφύλαξη από ενδημικές και επιδημικές νόσους.
