Πάνω από 50 δισ. ευρώ το χρόνο τοποθετούν οι «καλοί πελάτες» σε τράπεζες του Βερολίνου
Έτσι εξηγούνται οι εμμονές του Σόιμπλε για υψηλούς φορολογικούς συντελεστές στην Ελλάδα – Όλο το βρώμικο παιχνίδι.
Τα οικονομικά στοιχεία για την φοροδιαφυγή στην Ευρώπη είναι συντριπτικά κατά της Γερμανίας που φαίνεται πως αποτελεί ένα από τα βασικά «πλυντήρια» βρώμικου χρήματος γεγονός που εξηγεί απόλυτα την εμμονική της διάθεση να αυξήσει τους δείκτες φορολογίας στην Ελλάδα.
Το «παιχνίδι» του Βερολίνου που στηρίζει το ξένο και το ντόπιο κατεστημένο είναι πολύ πιο βρώμικο από όσο φαίνεται στην πραγματικότητα.
Για την Ιστορία και μόνον παραθέτουμε ένα παλίοτερο, αλλά άκρως αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του γερμανικού Focus σύμφωνα με το οποίο η Γερμανία κατατάσσεται στο παγκόσμιο «Top 10» των φορολογικών παραδείσων, αποτελώντας έναν εκ των βασικότερων παικτών στο διεθνές δίκτυο του «ξεπλύματος» χρημάτων, καθώς επίσης και της φοροδιαφυγής.
Στη σύγκριση που αφορούσε τις 73 σημαντικότερες χώρες, όσον αφορά το τραπεζικό απόρρητο, τη χαλαρή εποπτεία των τραπεζών, καθώς επίσης τα κίνητρα που διευκολύνουν τη φοροδιαφυγή σε διεθνές επίπεδο, η Γερμανία κατατάχθηκε από τον ΟΟΣΑ στην 8η θέση – όταν γνωστές χώρες, όπως το Λιχτενστάιν (34η θέση), τα νησιά των Βερμούδων (12η θέση) και οι Σεϋχέλλες (55η θέση), κατέλαβαν χαμηλότερες θέσεις.
Δεν είναι όμως μόνον αυτό. Περαιτέρω, υπολογίσθηκε πως έχουν τοποθετηθεί στη Γερμανία 1,3 τρις ευρώ από ξένους, λόγω της τραπεζικής και φορολογικής δομής της – ενώ είναι γνωστό πως παράνομα ή μαύρα χρήματα, ύψους περί τα 1,6 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, εισρέουν σε χώρες της Ευρώπης ή των Η.Π.Α., προερχόμενα κατά το ήμισυ από τις αναδυόμενες και αναπτυσσόμενες οικονομίες (στις οποίες η ετήσια φοροδιαφυγή μόνο, υπολογίζεται στα 250 δισ. δολάρια).
Ο φορολογικός μηχανισμός του κύριου Σόιμπλε έχει στηθεί με νομιμοφανή τρόπο ώστε να εξυπηρετεί τους καλούς «πελάτες» που τοποθετούν τα χρήματά τους στο Βερολίνο.
Πώς γίνεται αυτό;
Σύμφωνα με γερμανούς οικονομολόγους, τα χρήματα που εισρέουν στη Γερμανία από χώρες εκτός της ΕΕ, δεν είναι υποχρεωτικό να δηλωθούν ή να φορολογηθούν – ενώ η εφορία της Γερμανίας δεν παρέχει πληροφορίες σε άλλα κράτη, όσον αφορά τους τόκους των καταθέσεων των ξένων υπηκόων.
Το γεγονός αυτό σημαίνει ουσιαστικά πως προσκαλεί επίσημα το διεθνές ξέπλυμα χρημάτων και τη φοροδιαφυγή, να χρησιμοποιήσει τις δικές της τράπεζες – κάτι που τεκμηριώνεται από το ότι, η Γερμανία ξεπλένει ετήσια 50 δισεκατομμύρια ευρώ!
Εκτός αυτού, οι πραγματικοί ιδιοκτήτες των ιδιωτικών εταιρειών δεν φαίνονται στη χώρα – ενώ μπορεί κανείς πολύ εύκολα να δώσει σε έναν διαχειριστή την εντολή αγοράς ακινήτων, χωρίς να αποκαλύπτεται η ταυτότητα του. Στη Γερμανία δεν υπάρχει άλλωστε υποχρέωση δήλωσης της ακίνητης περιουσίας – ενώ, με τη βοήθεια των ιδρυμάτων, μπορεί κανείς να αποκρύψει οτιδήποτε θελήσει.
Ο «πολύς» κύριος Σόιμπλε, που δικαίως φέρει και το παρατσούκλι «η αλεπού των αγορών» έχει το θράσος και ζητά από την Ελλάδα να μπει στο δρόμο της… προτεσταντικής ηθικής παριστάνοντας παράλληλα τον «ηθικό τιμωρό και τον … Ρομπέν των αδυνάτων.
Με την παραπάνω καλοστημένη και καλολαδωμένη μηχανή οι τεχνοκράτες του Βερολίνου βοηθούν τους… καλούς πελάτες να αποκρύψουν τα χρήματα τους στη Γερμανία – με αποτέλεσμα να δημιουργούνται ακόμη περισσότερα προβλήματα στις χώρες του Νότου, από τις οποίες εκρέουν μεγάλα ποσά με προορισμό τη Γερμανία, η οποία ουσιαστικά παρέχει «φορολογική ασυλία» στους πάντες.
Κατά τον ίδιο τρόπο εξηγείται με σαφήνεια για ποιο λόγο το Βερολίνο αποφάσισε μέσα στην τελευταία πενταετία να συντρίψει μόνο την Κύπρο και την Ελλάδα και όχι άλλες χώρες της Ευρωζώνης που έχουν πολύ υψηλότερα χρέη από την Ελλάδα.
Το παιχνίδι είναι στημένο με χειρουργικό τρόπο υπέρ της ελίτ εξουσίας και εις βάρος των απλών πολιτών που κάθε τρεις μήνες καλούνται να ψηφίζουν για να αισθάνονται δήθεν πως ζουν σε δημοκρατικές κοινωνίες και ότι δήθεν μπορούν να αλλάξουν το μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους…
