Τις επιπτώσεις της εισαγωγής ενός παράλληλου μέσου πληρωμής, του περίφημου Geuro, το οποίο είναι «συμβατό με τη διατήρηση του ευρώ ως νόμιμου νομίσματος» εξετάζει μεταξύ άλλων έκθεση του αμερικανικού ινστιτούτου Levy που συντάχθηκε τον Μαϊο του 2015 και φέρει τον τίτλο «Strategic Analysis. Conditions and Strategies for Economic Recovery».
Μια από τις πιθανές εναλλακτικές που εξετάζουν οι συντάκτες του κειμένου είναι και η έκδοση ομολόγων μηδενικού επιτοκίου, των Geuro, τα οποία θα έχουν διάρκεια εις το διηνεκές και θα μπορούν να μεταβιβαστούν. Σύμφωνα με την έκθεση, για όλους τους πρακτικούς σκοπούς τα Geuro θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως χρήμα -δηλαδή παράλληλο νόμισμα- αλλά η κυβέρνηση δεν θα άλλαζε την αξία των υπαρχόντων περιουσιακών στοιχείων σε Geuro, ούτε θα απαιτούσε οι ιδιωτικές συναλλαγές να γίνονται σε αυτό.
Τα Geuro θα μπορούσαν να είναι μετατρέψιμα, μόνο όμως προς τη μία κατεύθυνση -από το ευρώ σε Geuro- προκειμένου η χρήση τους να περιοριστεί στην εσωτερική αγορά. «Όπως έγινε ξεκάθαρο από ανεπίσημες συζητήσεις με αξιωματούχους της ΕΚΤ, η έκδοση Geuro θα ήταν μια απόφαση οικονομικής πολιτικής: δεν θα είχε να κάνει με τη νομισματική πολιτική της ΕΚΤ και συνεπώς θα ήταν συμβατή με τη διατήρηση του ευρώ ως νόμιμου νομίσματος».
Όπως αναφέρει η έκθεση του Ινστιτούτου, η έκδοση Geuro θα μπορούσε να χρησιμεύσει για δύο λόγους: α) την αποκατάσταση της ρευστότητας στην εσωτερική οικονομία, β) την παροχή ρευστότητας για περαιτέρω κυβερνητικές δαπάνες για να διατηρηθεί η εργασία και να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στην ανάκαμψη της οικονομίας.
Σύμφωνα με την έκθεση, ο αριθμός των Geuro που θα μπορούσε να εκδοθεί θα πρέπει καθοριστεί με πολύ προσοχή, ενώ ο προτιμητέος θεσμός που θα μπορούσε να προχωρήσει σε μια τέτοια έκδοση θα ήταν η ΤτΕ ή κάποια άλλη ανεξάρτητη οικονομική αρχή.
Τα Geuros θα μπορούσαν να γίνονται δεκτά από την κυβέρνηση για πληρωμές φόρων μέχρι το 20% της αξίας τους αλλά και για κοινωνικές συνεισφορές. Οι εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα θα μπορούσαν να παίρνουν το 30% του μισθού τους σε Geuro και τα υπόλοιπα σε ευρώ, ενώ κάτι ανάλογο θα μπορούσε να ισχύσει και την καταβολή των κοινωνικών επιδομάτων.
Όπως σημειώνει η έκθεση, «η δημιουργία του Geuro έχει νόημα μόνο εάν μπορεί να χρηματοδοτήσει επιπλέον έξοδα και να παρέχει πρόσθετη ρευστότητα στην μη-χρηματοοικονομικό τομέα».
Σύμφωνα μάλιστα με μία πρόταση της έκθεσης, η χρήση των Geuro θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει ένα πρόγραμμα άμεσης δημιουργίας θέσεων εργασίας στις οποίες οι εργαζόμενοι θα πληρώνοντας κατά 50% σε Geuro και κατά 50% σε ευρώ.
Τι είναι το Ινστιτούτο Levy
Το περίφημο Ινστιτούτο Λεβί για τα οικονομικά ιδρύθηκε το 1986 και οφείλει τη δημιουργία του στη γενναιοδωρία και στο όραμα του Λεόν Λεβί. Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του ινστιτούτου, στόχος του είναι να βοηθήσει τη γενικότερη λήψη αποφάσεων στις ΗΠΑ και τον υπόλοιπο κόσμο, επιτρέποντας σε ερευνητές και ηγέτες στον επιχειρηματικό κλάδο, την εργασία ή τη διοίκηση να δουλέψουν από κοινού σε προβλήματα κοινού ενδιαφέροντος.
Το Ινστιτούτο στεγάζεται στο Κολέγιο Μπαρντ, ένα από τα πιο φημισμένα πανεπιστημιακά κολέγια, με το οποίο συνδέθηκαν ορισμένες από τις πλέον εξέχουσες προσωπικότητες της πολιτικής και οικονομικής σκηνής όπως ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Φράνκλιν Ρούζβελτ, επιχειρηματίες όπως ο Τζον Ντ. Ροκφέλερ, ο Τζορτζ Ιστμαν και ο Φρέντερικ Βάντερμπιλτ.
Πρόεδρος του Ινστιτούτου σήμερα είναι ο έλληνας καθηγητής Δημήτρης Παπαδημητρίου, σύζυγος της αναπληρώτριας υπουργού εργασίας Ράνιας Αντωνοπούλου, η οποία επίσης είχε εργαστεί στο παρελθόν στο Ινστιτούτο. Μέλος του Ινστιτούτου είναι επίσης και ο Τζέιμς Γκαλμπρέιθ, ο στενός φίλος και συνεργάτης του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη, ενώ μέλος του ΔΣ του Ινστιτούτου είναι μεταξύ άλλων και ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς.
