Το ότι πολλοί άνθρωποι έχουν κάποιο επίπεδο αχρωματοψίας δεν παρουσιάζει ενδιαφέρον, αλλά ένα νησί όπου το 1/10 του πληθυσμού έχει εντελώς αχρωματοψία, αυτό είναι κάτι ιδιαίτερο αξιοπερίεργο.
Το Πινγκελάπ είναι ένα μικρό, απομονωμένο νησάκι στα βάθη της Μικρονησίας, στον Ειρηνικό Ωκεανό και ονομάζεται και «Νησί της Αχρωματοψίας», καθώς ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού του, πάσχει από αδυναμία της αντίληψης των χρωμάτων.
Και μάλιστα, όχι την πιο διαδεδομένη μορφή της πάθησης (την αδυναμία αντίληψης του κόκκινου-πράσινου ή του μπλε-κίτρινου χρώματος), αλλά την πιο σπάνια, κατά την οποία ο ασθενής βλέπει μόνο σε αποχρώσεις του γκρι, σε μαύρο και σε άσπρο.
Από τους 870 ανθρώπους που διαμένουν μόνιμα στο νησί, σχεδόν οι 100 πάσχουν από την σπάνια αυτή μορφή αχρωματοψίας, που, σαν να μην έφτανε αυτό, επίσης προκαλεί κι αποστροφή στο ηλιακό φως.
Αυτοί οι 100 είναι χτυπημένοι από μια «γενετική» κατάρα (όπως την αποκαλεί το BBC) που τους κληροδοτήθηκε από το έτος 1780, όταν ένα μεγάλο τσουνάμι χτύπησε το Πινγκελάπ, εξολοθρεύοντας σχεδόν όλο τον τότε πληθυσμό της.
Ανάμεσα στους περίπου 20 επιζώντες του παλιρροϊκού κύματος ήταν ο τότε βασιλιάς του νησιού, ο οποίος έπασχε από αχρωματοψία.
Καθώς ο βασιλιάς έπρεπε να… συνδράμει προκειμένου να γεννηθεί μια νέα γενιά νησιωτών, το ελαττωματικό γονίδιο πέρασε και στις επόμενες γενιές, με αποτέλεσμα σήμερα πάνω από το 15% των κατοίκων του Πινγκελάπ να έχουν αχρωματοψία.
Οι πάσχοντες από την ασθένεια αυτή παραδέχονται πως η καθημερινότητα τους είναι επίπονη, ειδικά καθώς οι περισσότεροι εξ αυτών, είναι ψαράδες που πρέπει να κάνουν την δουλειά τους με το φως του ήλιου.
