Της Ελένης Καλογεροπούλου
Ανάποδα μετράει πλέον ο χρόνος για την κυβέρνηση καθώς τα χρονικά περιθώρια στενεύουν μέχρι την ημερομηνία σταθμός της 5ης Δεκεμβρίου, όπου το Μέγαρο Μαξίμου ευελπιστεί ότι θα πάρει το πράσινο φως για το θέμα του χρέους.
Μέσα σε αυτά τα στενά περιθώρια λοιπόν, η κυβέρνηση προσπαθεί να κλείσει το θέμα της β’ αξιολόγησης, βάζοντας σε πρώτη μοίρα τα εργασιακά.
Σύμφωνα με πληροφορίες εκεί η υπουργός Εργασίας, Έφη Αχτσιόγλου, διεκδικεί μετ’ επιτάσεως να πάρει τις κλαδικές συμβάσεις, δίνοντας ως αντάλλαγμα το πακέτο των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, που μέχρι σήμερα, κατείχαν πολλοί εκπρόσωποι εργασιακών σωματείων. Πολύ καλό για να είναι αληθινό, αυτό το σενάριο, σχολιάζουν πολλοί, οι οποίοι τουλάχιστον μέχρι αυτή τη στιγμή, βλέπουν τους εκπροσώπους των δανειστών, να πιέζουν για περισσότερες απολύσεις, ενώ δείχνουν άκαμπτοι και αδιαπράγματευτοι σε οποιοδήποτε ελληνικό αίτημα.
[irp posts=”79603″ name=”Εκλογές τον Μάρτιο – Το σχέδιο του Μαξίμου”]
Παρ’ όλα αυτά το Μέγαρο Μαξίμου, εμφανίζεται να αισιοδοξεί και δίνει την εντύπωση ότι υπάρχει μια πολιτική συμφωνία να κλείσει το γρηγορότερο δυνατόν η β’ αξιολόγηση προκειμένου να ξεκινήσει στις 5 Δεκεμβρίου η συζήτηση για το χρέος.
Παρά τα θρυλούμενα μάλιστα οι συνεργάτες του Πρωθυπουργού δεν έδειξαν να ανησυχούν για το γεγονός ότι χθες, δεν υπήρξε καμία δήλωση, μετά την συνάντηση του Μπάρακ Ομπάμα με την Άνγκελα Μέρκελ. Αντίθετα, υποστήριζαν ότι αυτό μπορεί να είναι και καλό σημάδι, με την λογική ότι οι δύο ηγέτες δεν θα ήθελαν να προκαλέσουν το εσωτερικό μέτωπο της Γερμανίας κάνοντας δηλώσεις υπέρ της απομείωσης του ελληνικού χρέους ή δηλώνοντας την συμπαράστασή τους στα ελληνικά αιτήματα. Όπως και να έχει πάντως το πράγμα, ο χρονικός ορίζοντας που πρέπει να γίνουν όλα, είναι ελάχιστος, δηλαδή μόνο 17 ημέρες μέχρι την ημέρα που η κυβέρνηση θα πάρει μια μεγάλη ανάσα ή θα πρέπει να σκεφτεί νέες εναλλακτικές κινήσεις για την επιβίωσή της.
