Ο τέως υπουργός Οικονομικών υπερασπίζεται τους χειρισμούς του τους μήνες που ήταν στο υπουργείο και δεν χάνει την ευκαιρία να επισημάνει σε αρκετά σημεία ότι «μία κυβέρνηση καλείται να εφαρμοστεί ένα μνημόνιο που δεν πιστεύει».
«Ο υπαινιγμός πως όλα πήγαιναν κατ’ ευχήν στην ελληνική οικονομία μέχρι που η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ τα έκανε μαντάρα είναι το χειρότερο είδους “ιστορίας των νικητών” που κατηγορεί το θύμα για την μοίρα του» αναφέρει.
Σε αρκετά σημεία, ο τέως υπουργός αντιπαραβάλλει τις προβλέψεις του μνημονίου με τις δικές του προτάσεις και προθέσεις. Στο τέλος, προσθέτει δύο παραρτήματα με τις προτάσεις που είχε παρουσιάσει στους θεσμούς.
Σχολιάζοντας, για παράδειγμα, την πρόβλεψη για μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση και το φοροσυλλεκτικό μηχανισμό, γράφει: «Τέτοιοι ευσεβείς πόθοι, χωρίς καμία από τή βάση, έχουν να περάσουν ως πολιτική από τις εποχές της Σοβιετικής Ένωσης».
Σε άλλο σημείο, αναφορικά με τη ρύθμιση των 100 δόσεων, κατηγορεί την τρόικα πως «λειτουργεί εκδικητικά, επειδή το μέτρο αποδείχθηκε επιτυχές, μία επιτυχία που η τρόικα δεν μας συγχώρησε ποτέ».
Επαναλαμβάνει αρκετές φορές πως οι θεσμοί «σκόπιμα θέλησαν να οδηγήσουν σε ασφυξία την ελληνική οικονομία», λέγοντας μεταξύ άλλων πως «όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην εξουσία, η τρόικα πυροδότησε το bank run για να ανατρέψει την κυβέρνησή μας ή να την καθυποτάξει»
