Ένας φίλος του ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑΤΟΣ ο οποίος δραστηριοποιείται στο χώρο της επιχειρηματικότητας, μας έστειλε το παρακάτω άρθρο με τίτλο «SFAKIANO MARKETING!». Είναι πραγματικά εξαιρετικό, απολαύστε το!
Δύσκολα να προσαρμοσθείς ακόμα στα του φθινοπώρου στην πόλη. Πήγε 4 το πρωί. Ξημερώνει 16 του Σεπτέμβρη. Τ΄αποφάσισα. Θα το γράψω και θα το μοιρασθώ. Tέλος!
Το μυαλό ξέμεινε στην Κρήτη! Μέρα μεσημέρι. Ζέστη, μα τα παράθυρα κάτω. Το παρμπρίζ του αυτοκινήτου οθόνη Cinema! Δεν χορταίνεις τους γκρεμνούς, το φαράγγι του Ιμπρου, τα γεράκια που φτεροκοπάν ακίνητα μέχρι να δουν την…κίνηση. Η λαβωμένη από τις σφαίρες αλλά αγέρωχη ταμπέλα λέει πως κοντεύουμε στην χώρα Σφακίων.
Στο μυαλό μου μια η επιθυμία: «Άμα θα φτάσω εκεί να βάλω στο κινητό το Νικόλα τον Ξυλούρη για να ακούσω το “έβαλε ο Θεός σημάδι …”». Ο κατήφορος των βράχων και το πέλαο που εφάνη μου κοψε την ανάσα. Λίγο έξω από το χωριό δεν ματάδα κάκτο μπερδεμένο με τσαμπιά σταφύλια και παρέα Φίλων μαυροπουκαμισάδων να επιβλέπουν το αντικρυστό τους! Επιτέλους να’ σου η Χώρα! Στα γλυκά Νερά να πάτε. Παρότρυνση σε όσους δεν ‘’κατέχουν’’! Ευτυχώς το προλάβαμε το καΐκι στο τσακ. Μετά από λίγα λεπτά θα χαζεύαμε στην κυριολεξία από το χρώμα των νερών. Μπερδεμένες αποχρώσεις πράσινου, γαλάζιου, turquoise, άσε τον «Ήλιγκα» που σε έπιανε από το κάθετο βουνό μπροστά σου και πάνω από την παραλία. Τα κατσίκια ανεβοκατέβαιναν για πλάκα στα βράχια και φαίνεται να απορούσαν με αυτούς που τα πλησίαζαν για τις κλασικές selfie φωτογραφίες. Κάποια στιγμή το μπάνιο έπρεπε να τελειώσει. Στο μισάωρο που απέμενε η ιδέα ήταν να κάτσουμε στο μικρό ταβερνάκι του βράχου που είναι μέσα στη θάλασσα και να πάρουμε δυο πραγματάκια για μεζέ, καθώς θα πλησίαζε η ώρα που το καΐκι θα έρχονταν για το δρόμο της επιστροφής.
Το σκηνικό που ακολουθεί θα γινόταν Η ΣΤΙΓΜΗ ΜΟΥ! Αυτό που μένει στο μυαλό για πάντα! Η εικόνα? Η παραγγελιά είχε μόνο κολοκυθοκεφτεδάκια, τζατζίκι και τσικουδιά. Από κάτω μας η θάλασσα και το μουσικό χαλί φυσικά Κρητική λύρα και μεράκια. Μια παρέα νέων παιδιών ντόπιων φαινόταν ότι το απολάμβανε περισσότερο από όλους! Και να σου τα στην υγειά σου Μανωλιό και σένα Σήφη να δίνουν και να παίρνουν. Τα αστεία και οι κουβέντες είχαν από όλα, από το ποιος παίζει στα τραγούδια λύρα μέχρι ιστορίες για μπαλωθιές! Μια ματιά στα δεξιά μου και κατάλαβα ποια ήταν αυτά τα χρυσά χέρια που έφτιαξαν αυτές τις σπιτικές γεύσεις που δεν είχα ξαναγευτεί ποτέ στη ζωή μου! Μια Κυρά αρχόντισσα του τόπου τούτου κατάλαβα πως ευθύνεται για την επιτυχία αυτή. Βουβές ευχαριστίες τις έστελνα κι ευχές να τις δίνει ο Θεός χρόνια πολλά κι υγεία.
«Αδερφέ μου όλα ήταν υπέροχα», είπα στον ιδιοκτήτη του μαγαζιού. Δεν έχω περάσει καλύτερα και μπράβο σου που δεν έχεις “άλλη μουσική” παρά μόνο Κρητικά. Ο νέος σε ηλικία και λεβέντης ιδιοκτήτης της ταβέρνας χάρηκε για τα καλά λόγια που άκουσε. Να κεράσω μια τσικουδιά? Με ρώτησε. Που να πεις όχι τώρα σε Κρητικό στην Κρήτη κι εγώ δεν το’ χω κι εύκολο το ποτό! Βάλτη Φίλε!
Η ματιά μου έπιασε το καΐκι πού ρχονταν. Να είχα την δυνατότητα να κρατήσω τη στιγμή….να σφηνώσω μωρέ ένα καρφί και να κάτσει ακίνητος αυτός ο αδίστακτος (ο μικρός όχι ο μεγάλος) ο δείκτης του ρολογιού αλλά… τι να λέμε τώρα. Μέχρι να τελειώσω αυτές τις σκέψεις έρχεται το σφηνάκι με τσικουδιά…ξέχειλο! Με το που το παίρνω στο χέρι, ακούω από τα ηχεία ..την φωνή του Νίκου Ξυλούρη και αρχινά το …..’’έβαλε ο Θεός σημάδι παλληκάρι στα Σφακιά’’. Το σφηνάκι έφυγε χωρίς σκέψη Κρητικά, δηλ. μονοκοπανιά..ποιος τώρα.. εγώ! Τους χτύπους της καρδιάς μου, για μια στιγμή νόμιζα ότι τους άκουγαν όλοι εκεί….αλλά ήταν ο κυματισμός της Ελληνικής σημαίας δίπλα μου!Χάθηκα στην συγκίνηση. Μπορούν λίγα δευτερόλεπτα να σε κλέψουν από τον τόπο που είσαι και να βρεθείς σε άλλη διάσταση που δεν περιγράφεται με λόγια? Κι όμως μπορούν! Του έσφιξα το χέρι του Φίλου και ένα ευχαριστώ με το άλλο χέρι στο μέρος της καρδιάς, σφράγισε την στιγμή! Ανεβήκαμε στο καΐκι. Η επιστροφή είχε ξεκινήσει…
Σκεπτόμουν εκείνη την ώρα, πως αυτά είναι που κάνουν τον τόπο μας διάσημο στα πέρατα της Οικουμένης. Η ανόθευτη στους αιώνες παράδοση και η γνήσια υπερηφάνεια στο να παραδίνουμε στα παιδιά μας, αυτά που μας δώκανε αρώματα και νάματα ζωής. Αυτή πρέπει να είναι η εικόνα που πρέπει να βλέπουν οι πάσης φύσεως επισκέπτες της πανέμορφης Πατρίδας μας. Ναι το Σφακιανό Marketing είναι αυτό που πρέπει να λειτουργεί ως πρότυπο για αυτούς που ασχολούνται με την μοναδική στον κόσμο, δική μας ‘’βαριά βιομηχανία’’!
Άντε μωρε κοπέλια όπου κι αν είστε σκορπισμένα στην Ελλάδα και στον κόσμο, για εσάς το έγραψα τούτο το άρθρο. Για να κλίνει λίγο το γόνυ της ψυχής μας στις θύμισες της Λεβεντογέννας και Μάνας Κρήτης.
Να ανανεώνουμε το ραντεβού μαζί της όποτε διψά η καρδιά μας. Με τα ταίρια μας, με τα γονιά μας και τα παιδιά μας κι έτσι η ζωή θα πηγαίνει παρακάτω. Και μην το βάζετε κάτω. Το Πεντοζάλι μας δεν μπαίνει σε μνημόνια και δεν παραχωρείται. ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ!
Γειά και χαρά σας!
Δημήτρης Κάλλος
Business Process Manager
