Του Ανδρέα Καραγιάννη- Πολιτικού επιστήμονα- συγγραφέα
Είμαι η Μ. Είμαι 24 χρονών. Μεγάλωσα σε μια οικογένεια μαζί με αλλά δύο αδέρφια. Το μεγάλο μου αδερφό οι γονείς μου τον έκαναν όταν ήταν 17 ο πατέρας μου 16 η μάνα μου.
Ναι, από τόσο μικροί αυτοί οι άνθρωποι επέλεξαν, οδηγήθηκαν, αναγκάστηκαν σε μια συνύπαρξη, σε μια ανάληψη ευθύνης που μου φαίνεται ακατανόητη. Σε μια δέσμευση που η εποχή μου με έχει μάθει να σιχαίνομαι. Ναι, εγώ η Μ δεν θέλω δεσμεύσεις. Ερωτεύομαι σποραδικά. Τα πρότυπα που μου δόθηκαν από τη χαρούμενη οικογένεια μου ήλθαν σε πλήρη αναντιστοιχία με τη μόδα της εποχής που ζω. Η εποχή μου δεν επιβάλλει ευθύνες. Η εποχή μου ορίζει ότι οι διαφορετικοί ερωτικοί σύντροφοι είναι κάτι το φυσιολογικό. Μου έχει μάθει η μόδα ότι χρειάζομαι πάντα να κυνηγώ μεγαλύτερους έμπειρους άντρες, γιατί με συναρπάζει η ανεξαρτησία τους, η θέση τους, το μεστό τους μυαλό και ας μην είναι δοτικοι απέναντι μου.
Οπωσδήποτε δεν μπορώ να έχω σχέση με συνομηλίκους. Τα γλυκά του λόγια με κάνουν και βαριέμαι, η απειρία του με κάνει και γελάω, το ότι μένει με το μπαμπά και τη μαμά με κάνει να μην νιώθω κανένα κίνδυνο όταν πάω να τον συναντήσω. Εγώ η Μ γουστάρω τον κίνδυνο. Μαρεσει ο κακός άνδρας. Θέλω να νιώσω κομμάτι του, να φέρεται άσχημα στους άλλους αλλά να πιστεύω ότι σε εμένα είναι διαφορετικός. Ότι τον άλλαξα. Έχω αλλάξει πολλούς κακούς άντρες. Σε όλους είπα σαγαπω, κάποτε το εννοούσα, άλλοτε είχα ανάγκη απλά να το πω , άλλοτε πιεζόμουν από το φόβο μη με παρατήσουν. Σε πολλούς είπα ότι είναι η ζωή μου, έκανα όνειρα μαζί τους, παρόλο που γυρνώντας σπίτι έβλεπα τους γονείς μου ακόμα να λένε τα ίδια μόνο ο ένας στον άλλο. Πόσο τους λυπόμουν. Ή λυπόμουν έμενα ; Η πρώτη μου ερωτική επαφή δεν περνά καν από το μυαλό μου. Τόσο παλιά, τόσα πολλά λόγια, τοσο αδέξιες κινήσεις, δεν με κουμαντάρανε αλλά πειραματιζομασταν. Μπορεί και με αγάπη δεν ξέρω. Οποίο αίσθημα και αν υπήρχε σβήστηκε κάτω από τη σύγκριση σεξουαλικών μεγεθών μετέπειτα .
Ναι, ενώ πριν κοίταζα το φιλί το άγγιγμα πλέον κοίταζα σεξουαλικές ωμές παραμέτρους. Ο έρωτας για μένα έγινε σεξ. Και για τις φίλες μου το ίδιο. Χαμηλή αυτοεκτίμηση και σεξ. Ο .μεγάλος αδερφός παντρεύτηκε από τα 20. Σοκαρίστηκα. Ακολούθησε το παράδειγμα των δυστυχισμένων κατ εμέ γονιών μου. Εκείνος φαίνεται ευτυχισμένος αλλά.εγω. δεν το πιστεύω. Ούτε οι φίλες μου. Εγώ δεν πρόκειται ποτέ να πέσω στην παγίδα τους, πιστεύω ότι επαναστατώ, βρίσκω ακόμα περισσότερους συντρόφους, λέω ακόμα περισσότερα σαγαπω, θελω μέσα. Μου τοσο πολύ να ξεφτιλίσω αυτή τη λέξη. Έφτασα 29. Δεν νιώθω τίποτα. Ψάχνω κάπου να στηρίξω την κενότητα μιυ. Δεν έμαθα τίποτα τόσα χρόνια παρά να απομυθοποιώ λέξεις. Τώρα έφυγα από τις λέξεις. Τωρα μαθαίνω συλλαβές. Προσφέρω σιωπηλά ξενικες λέξεις όπως ζαναξ, ταβορ, λεξοτανιλ, νόημα, χαρά. Και όλα αυτά συχνά, θεέ μου πολύ συχνά.
