Του Μάνου Χατζηγιάννη
“Όταν τρώει ένα γιαούρτι ένας βουλευτής είναι επίθεση κατά της Δημοκρατίας. Όταν ψεκάζονται 100.000 Έλληνες με χημικά είναι απλά Τετάρτη”.
H φράση αυτή δεν είναι μια ακόμη ρήση από κάποιον σπουδαίο άνδρα της ιστορίας. Η φράση αυτή μεστή περιεχομένου ήταν ένα σύνθημα σε τοίχο ή ένα πικρόχολο καλαμπούρι στο facebook, το οποίο όμως αντικατοπτρίζει πλήρως την πραγματικότητα.
Παράλληλα με την ολοένα αυξανόμενη οργή των πολιτών, η οποία εκδηλώνεται με ιδιαίτερα… άκομψο για τους καλομαθημένους πολιτικούς αυτού του τόπου τρόπο πολλαπλασιάζονται και οι περισπούδαστες αναλύσεις για το…πλήγμα που δήθεν δέχεται η δημοκρατία κάθε φορά που ο τάδε ή ο δείνα πολιτικάντης αποδοκιμαστεί έργω ή πράξη από συγκεντρωμένους πολίτες.
Επίθεση στους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς εξαπέλυσε χθες ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, καταλογίζοντάς τους ευθύνες για τους προπηλακισμούς βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και επιθέσεις σε γραφεία του κόμματος το τελευταίο διάστημα από αγρότες. Ενώ σε άλλες περιπτώσεις τα βάρη οι Συριζαίοι τα έριξαν στην ακροδεξιά.
Καλά του ΣΥΡΙΖΑ του φταίει μέχρι και η google, οι τηλεοπτικοί σταθμοί θα του γλίτωναν;
Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας και να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας μπορούμε να συμπεράνουμε πως τόσο συντονισμένες επιθέσεις κατά βουλευτών δεν είναι φυσιολογικές. Συνεπώς η αφετηρία των διαμαρτυριών το πιθανότερο είναι να είναι συντονισμένη από κέντρα που παρακολουθούν τις εξελίξεις. Αυτό όμως έχει λιγότερη σημασία από το γεγονός πως στις….παρέες αυτές που υποδέχονται με άγριες διαθέσεις τους εκπροσώπους τους στο κοινοβούλιο προστίθενται πάρα πολλοί απλοί πολίτες ανεξαρτήτως κομματικής ταυτότητας.
Οι πολιτικάντηδες βλέπουν το δέντρο και χάνουν το δάσος όταν αναλώνονται σε κυνήγι μαγισσών με τα κανάλια ή άλλους “ινστρούκτορες” της κατευθυνόμενης βίας
Τρέμει το φιλοκάρδι των “συντρόφων” του ΣΥΡΙΖΑ και αυτό είναι κάτι παραπάνω από εμφανες. Οι πολίτες τους βλέπουν ως ενόχους από τη στιγμη΄που υποσχέθηκαν τον ουρανό με τα άστρα και τους πρόδοσαν και πλέον δεν πρόκειται να τους αφήσουν σε χλωρό κλαρί.
Γέμισαν οι τοίχοι στην Αθήνα με ποικιλία συνθημάτων που συγκρίνουν τη νομίμως εκλεγμένη κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου με δικτατορικά καθεστώτα. Έχει ο καιρός γυρίσματα…Πριν από λίγα χρόνια ο κ. Τσίπρας συνέκρινε τον τότε πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου με τον Πινοσέτ. Τώρα τα λούζεται…Γι αυτό και η Ηρώδου Αττικού είναι μονίμως κλειστή λες και οι κάτοικοί της είναι σε καραντίνα λόγω συριζικής πανώλης!
Το χειρότερο για τους κυβερνώντες όμως είναι άλλο. Πάει να εντυπωθεί στον κόσμο η αίσθηση πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δε νομιμοποιείται να κάνει όσα κάνει.
Αυτό ακριβώς το επιχείρημα είναι που “οπλίζει” σήμερα με γιούχα και αύριο πιθανόν με γιαούρτια το χέρι του διαμαρτυρόμενου πολίτη. Οι “σύντροφοι” του ΣΥΡΙΖΑ υπόκεινται πλέον στη… βάσανο μιας άλλης “δικτατορίας του προλεταριάτου”. Οι….προλετάριοι της Αθήνας και των άλλων πόλεων της χώρας ενώνονται και εκδικούνται με.τον “παραδοσιακό”…σοσιαλιστικό τρόπο τους ψευτο-αριστερούς του κυβερνώντος κόμματος. Κατά κάποιον τρόπο παίρνουν το νόμο στα χέρια τους.
Η ουσία του πολιτικού όρου “δικτατορία του προλεταριάτου” μπορεί να απέχει αρκετά από αυτό που λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα εις βάρος των πολιτικών παρά ταύτα είναι σαφές πως τηρουμένων των αναλογιών και με βάση πάντα τις ιδιαίτερες πολιτικοκοινωνικές συνθήκες το…πόπολο που προέρχεται από την εργατική ή αγροτική εν προκειμένω τάξη δείχνει τα δόντια του στη μεγαλοαστική τάξη των κυβερνώντων .
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τόση σχέση με αριστερό κόμμα όση η μέρα με τη νύχτα. Η κατ΄ ευφημισμόν “δικτατορία του προλεταριάτου” λοιπόν με τις ομολογουμένως αντιδημοκρατικές πρακτικές δεν θα τους αφήνει από ό,τι φαίνεται ούτε να κυκλοφορήσουν, ούτε να σταθούν χωρίς τη…γιούχα. Οχι πως αυτό είναι αρεστό αλλά θα πρέπει να γνωρίζουν οι κύριοι και οι κυρίες του ΣΥΡΙΖΑ πως όπως λέει και ο λαός “όπως στρώνεις κοιμάσαι”.
