του Γιώργου Νταλιάρη
Το δημοψήφισμα πλησιάζει, η χώρα βρίσκεται σε δεινή κατάσταση, ο λαός είναι φοβισμένος και μπερδεμένος, αλλά οι πολιτικοί μας ακόμη και αυτή την ύστατη ώρα είναι κατώτεροι των περιστάσεων.
Οι ίδιοι που ζητούν από τον κόσμο να επιδείξει σύνεση, σωφροσύνη και να παραμείνει ενωμένος, κάνουν τα πάντα ώστε να τον ωθήσουν να κάνει ακριβώς το αντίθετο.
Είναι αυτοί σώφρονες και δείχνουν σύνεση όταν βγαίνουν στα ΜΜΕ και επιτίθενται ο ένας στον άλλον; Αυτοί οι οποίοι έχουν κληθεί να υπερασπιστούν την Ελλάδα και τους πολίτες της, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, επιδίδονται σε μια άνευ προηγουμένου μάχη εντυπώσεων που μόνο ως επικοινωνιακή διελκυστίνδα μπορεί να χαρακτηριστεί. ΝΑΙ ή ΟΧΙ, ΟΧΙ ή ΝΑΙ. Δεν επιθυμώ να μπω στη διαδικασία να κρίνω ή να εκφράσω άποψη για το ποιο είναι το σωστό. Ο καθένας θα ζυγίσει την κατάσταση και θα αποφασίσει βάση των κριτηρίων του και των βιωμάτων του.
Το ζήτημά μου και το πρόβλημά μου είναι οι πολιτικοί μας. Είστε κατώτεροι των περιστάσεων! Ακόμη μια φορά στην μακραίωνη και σπουδαία ιστορία αυτής της χώρας και αυτού του έθνους, αυτοί οι οποίοι έχουν την εξουσία (δεν αναφέρομαι μόνο στην κυβέρνηση αλλά και σύνολο του πολιτικού κόσμου) αποδεικνύονται λίγοι.
Ούτε ένας… Ούτε ένας ή μία δε βγήκε να κάνει μια προσπάθεια να τους ενώσει. Να πάνε ως μια γροθιά στους δανειστές-εταίρους και να απαιτήσουν μια πολύ καλή συμφωνία που θα ήταν πραγματικά προς όφελος του λαού. Ολα για το κομματικό συμφέρον και την κομματική γραμμή. Αυτό είναι το ζητούμενο; Αυτό διακυβεύεται, πραγματικά; Για άλλη μια φορά, το κοινό καλό, το καλό της Ελλάδας και των Ελλήνων σε δεύτερη μοίρα.
Δεν μπορεί κανείς να προεξοφλήσει με σιγουριά τι θα γινόταν αν οι αρχηγοί των δημοκρατικών κομμάτων πήγαιναν ως μια κοινή ομάδα διαπραγμάτευσης και στεκόντουσαν μπροστά στους σκληρούς, κακούς και χωρίς ίχνος μεταμέλειας ξένους δανειστές και «φίλους» μας, ωστόσο οι πιθανότητες να είχαμε καλύτερα αποτελέσματα από αυτά που βλέπουμε να διαδραματίζονται θα ήταν μεγαλύτερες. Θα δείχναμε πραγματική πυγμή και ενότητα ως χώρα, θα είχαμε πολύ πιο ισχυρή γραμμή και μάλλον θα πετυχαίναμε. Αυτό σίγουρα δε θα το περίμεναν οι ξένοι και θα αναγκάζονταν να οπισθοχωρήσουν.
Αλλά ούτε και τώρα που η Ελλάδα είναι στην πιο δύσκολη καμπή των τελευταίων δεκαετιών, δείχνουμε ενότητα. Βάζουν τον λαό να διχαστεί. Αυτό που ζούμε είναι ένας πόλεμος και σε έναν πόλεμο δεν μπορείς να είσαι διαιρεμένος. Ηταν πόλεμος από το 2010 που ξεκίνησε και είναι ακόμη και σήμερα. Είναι μια μάχη που οφείλουμε να κερδίσουμε ως χώρα και η τελική έκβαση θα μείνει στην ιστορία. Τι θέλουμε να γραφτεί στην ιστορία; Πως θέλετε να σας χαρακτηρίζουν; Ως αυτοί που έδωσαν μια μεγάλη μάχη ενωμένοι και πέτυχαν να κερδίσουν όλη την υφήλιο που ήταν απέναντί τους ή σαν οι μεγάλοι ηττημένοι που καταδίκασαν την Ελλάδα για πολλά χρόνια; Εστω και την τελευταία στιγμή, τις τελευταίες αυτές κρίσιμες ώρες οφείλεται να πράξετε το πατριωτικό καλό, αυτό πρέπει να σας οδηγεί. Ειδάλλως, θα είστε κι εσείς συνένοχοι στα χειρότερα που μπορεί να έρθουν. Ολοι σας…
