Η ΑΛΛΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ
Του Μάνου Χατζηγιάννη
Μέχρι προσφάτως γνωρίζαμε πως η αντιπολίτευση ως θεσμός στην Ψωρωκώσταινα αντικατοπτρίζεται πλήρως από τα λόγια του Εμμανουήλ Ροΐδη. Έλεγε λοιπόν ο Έλληνας συγγραφέας μιλώντας περί αντιπολιτευομένους: “ήτοι μη έχοντας κοχλιάριον και ζητούντας εν παντί τρόπω να λάβωσιν τοιούτον”. Όπερ μεθερμηνευόμενον, εκείνοι που δεν έχουν την κουτάλα και επιδιώκουν να την αποκτήσουν.
Με την αντιπολίτευση, αξιωματική και λοιπή, πλήρως απαξιωμένη όπως και σύσσωμο το πολιτικό δυναμικό του τόπου, και τα ΜΜΕ τρομοκρατημένα από το νέο μοίρασμα των τηλεοπτικών αδειών ή μπλοκαρισμένα στην υπερτατη διαμάχη των CD του Πλούταρχου εναντίον του Πάριου στα κυριακάτικα φύλλα , το ρόλο του αντιπολιτευόμενου απέναντι στην κυβέρνηση έχουν λάβει οι αναρχικοί. Λόγω και πράξη…
Όσον αφορά στην πράξη η “αναρχική αντιπολίτευση” σε ρόλο μπουρλοτιέρη βάζει εκρηκτικούς μηχανισμούς σε σπίτια και γραφεία, μπουκάρει σε πανεπιστήμια και Δημαρχεία, έχει ξαμολημένο τον στρατό των μπαχαλάκηδων να κρατάει…συντροφιά στα ΜΑΤ κάθε εβδομάδα στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου μέχρι τη Χαριλάου Τρικούπη, κάνει καταλήψεις και όταν την πετάνε έξω τα βάζει με την Εκκλησία κλπ κλπ. Τα έχουμε ξαναδεί εν πολλοίς αυτά…
Αυτό που είναι πρωτοφανες είναι πως πλέον η “αναρχική αντιπολίτευση” δραστηριοποιείται και σε επίπεδο αποκαλύψεων. Τα έγγραφα-ντοκουμέντα που η ομάδα Ρουβίκωνας, σαν άλλο WIKILEAKS, αποκαλύπτει τακτικά πλέον εντυπώνουν την άποψη πως δεν πρόκειται για τη συνηθισμένη πρακτική των αντιεξουσιαστών. Αντιεξουσιαστικές ομάδες υποκαθιστούν την κοινοβουλευτική αντιπολίτευση και τα μίντια αποκαλύπτοντας ατασθαλείες, υποχωρήσεις και εκθέτοντας την κυβέρνηση της κατ΄επίφασιν Αριστεράς. Ό,τι δηλαδή θα έπρεπε να κάνει η ΝΔ, τα απομεινάρια του ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι, αλλα΄και οι μιντιακοί όμιλοι που έχουν σωπάσει…εκκωφαντικά!
Όταν όμως σε μια χώρα ο πιο δραστήριος πολιτικός αντίπαλος της εξουσίας είναι οι αντιεξουσιαστικές ομάδες θα πρέπει να κρούει ο κώδωνας του κινδύνου. Ομάδες που απολαμβάνουν την ανοχή της κυβέρνησης μιας και επί δεκαετίες αποτελούσαν την δεξαμενή ψηφοφόρων της. Ομάδες που δεν προσαρμόζονται στην κατα Ροϊδη λογική της κουτάλας, δε θέλουν δηλαδή την εξουσία για τον εαυτό τους, αλλά επιτυγχάνουν την αποσταθεροποίηση και την αποσύνθεση με άγνωστα οφέλη…
Και ένα ερώτημα: Είναι οι σημερινές συλλήψεις των Σακκά και Σεϊσίδη η κυβερνητική απάντηση στο σφυροκόπημα των αντιεξουσιαστών;
Το ανησυχητικότερο είναι πάντως πως η πολιτική σκηνή αυτού του τόπου , όπως ακριβώς το τροπικό δάσος, ανατροφοδοτείται από την ίδια της την αποσύνθεση.
