Ο προδιαβήτης είναι μια οριακή κατάσταση στην οποία τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα είναι σταθερά υψηλά, αλλά όμως τόσο υψηλά ώστε να θεωρηθεί ότι το άτομο πάσχει από διαβήτη.
Είναι εντυπωσιακό ότι το 90% των ατόμων με προδιαβήτη δεν γνωρίζουν ότι κινδυνεύουν. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην κάνουν τις απαιτούμενες αλλαγές στον τρόπο ζωής τους προκειμένου να μην εξελιχθεί σε διαβήτη, γράφει το onmed.gr.
Η Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρεία συνιστά σε όλους τους άνω των 45 να ελέγχουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, ενώ για όσους είναι υπέρβαροι, τις γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών ή όσους έχουν οικογενειακό ιστορικό διαβήτη, ο έλεγχος πρέπει να ξεκινά νωρίτερα.
Η υπερβολική δίψα και η συχνοουρία είναι γνωστά συμπτώματα του διαβήτη και του προδιαβήτη. Υπάρχουν όμως και άλλα σημάδια που πρέπει να σας κινητοποιήσουν:
Γυαλιστερές φολίδες στο δέρμα
Αν βρίσκεστε στο στάδιο του προδιαβήτη, είναι πιθανό να παρατηρήσετε στο δέρμα σας κόκκινες, καφέ ή κιτρινωπές φολίδες. Πρόκειται για τη διαβητική λιποειδική νεκροβίωση (necrobiosis lipoidica diabeticorum), μια ιδιοπαθή δερματοπάθεια αγνώστου αιτιολογίας, που εμφανίζεται σε μικρό ποσοστό ασθενών με διαβήτη. Ωστόσο, η εμφάνιση της νόσου σε ασθενείς που δεν έχουν σακχαρώδη διαβήτη είναι σπάνια. Όταν υπάρχει λιποειδική νεκροβίωση το 11 – 65% των ασθενών έχει ήδη διαγνωστεί με σακχαρώδη διαβήτη.
Η μελανίζουσα ακάνθωση είναι άλλη μία δερματοπάθεια που σχετίζεται με το διαβήτη. Παρουσιάζεται κλινικά ως υπερτροφικές, υπερχρωματικές, βελούδινες πλάκες στις πτυχές του σώματος. Οι πλάκες είναι συνήθως καφέ ή μαύρου χρώματος. Η εκδήλωση της συγκεκριμένης δερματικής πάθησης είναι συχνότερη σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ και κυρίως σε άτομα που παρουσιάζουν επιπλοκές μικροαγγειοπάθειας. Επιπλέον, όλα τα περιστατικά σακχαρώδους διαβήτη που σχετίζονται με μελανίζουσα ακάνθωση αποτελούν έναν προγνωστικό δείκτη αγγειακές επιπλοκές.
Ουρική αρθρίτιδα
Η ουρική αρθρίτιδα, η οποία προκαλείται από το ουρικό οξύ που συσσωρεύεται στο σώμα και σχηματίζει κρυστάλλους στις αρθρώσεις, τους τένοντες και τα οστά, αυξάνει τις πιθανότητες ανάπτυξης διαβήτη. Έρευνες έχουν δείξει ότι οι δύο ασθένειες εμφανίζονται συνήθως σε παχύσαρκα άτομα.
[irp posts=”121855″ name=”Καρκίνος: Μυστικά, τρόφιμα και τι τον προκαλεί”]
Διαβητικό σκληροίδημα
Το διαβητικό σκληροίδημα (scleredema diabeticorum) επηρεάζει περίπου το 30% των ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ και κατά κύριο λόγο άνδρες παχύσαρκους ασθενείς. Συνήθως το σκληροίδημα εμφανίζεται στο επάνω μέρος της πλάτης, στον αυχένα, στους ώμους και κάποιες φορές στο θώρακα. Το δέρμα παρουσιάζει πάχυνση και σκλήρυνση, καθώς και διαταραχή της συνέχειας ανάπτυξης του κολλαγόνου. Όσον αφορά τους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, η μειωμένη ελαστικότητα του δερματικού ιστού έχει ως αποτέλεσμα τη μειωμένη κινητικότητα των αρθρώσεων. Ειδικότερα, το σκληροίδημα παρουσιάζεται συνήθως και στο δέρμα και στις αρθρώσεις, παρόλο που υπάρχουν περιπτώσεις που αναπτύσσεται ανεξάρτητα είτε στο δέρμα είτε στις αρθρώσεις.
Απώλεια μαλλιών
Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν απώλεια μαλλιών, συμπεριλαμβανομένης της αντίστασης στην ινσουλίνη, η οποία είναι το σήμα κατατεθέν του προδιαβήτη και του διαβήτη τύπου 2. Η αντίσταση στην ινσουλίνη ουσιαστικά σημαίνει ότι ο οργανισμός δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά την ινσουλίνη για να μεταφέρει τη γλυκόζη από το αίμα στα κύτταρα.
Εξάντληση
Η μόνιμη κούραση και η εξάντληση χωρίς λόγο είναι συνέπεια της αντίστασης στην ινσουλίνη. Τα χαμηλά επίπεδα γλυκόζης στα κύτταρα του οργανισμού τον κουράζουν, καθώς προσπαθεί με κάθε δυνατό τρόπο να λειτουργήσει, παρά τη σημαντική έλλειψη ενέργειας.
Τι μπορείτε να κάνετε
Η διάγνωση του προδιαβήτη δεν πρέπει να σας πανικοβάλει, καθώς με τις κατάλληλες παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής, μπορείτε να απομακρύνετε τον κίνδυνο διαβήτη. Η κατάλληλη διατροφή και η τακτική άσκηση αποτελούν τα κλειδιά στη διαχείριση του προδιαβήτη. Μελέτη του Πανεπιστημίου Johns Hopkins διαπίστωσε ότι τα άτομα με προδιαβήτη που έχασαν μόλις το 10% του σωματικού τους βάρους μέσα σε έξι μήνες από τη διάγνωση, μείωσαν τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη κατά 85%.
